کلیسای جامع ارفورت
| کلیسای جامع ارفورت | |
|---|---|
| کلیسای جامع سنت ماری ارفورت (Erfurter Dom) | |
| آلمانی: Erfurter Dom | |
 نمای کلیسای جامع ارفورت (سمت راست) در کنار کلیسای سنت سوروس | |
  کلیسای جامع ارفورت موقعیت در ایالت تورینگن، آلمان  کلیسای جامع ارفورت کلیسای جامع ارفورت (آلمان) | |
| ۵۰°۵۸′۳۳″ شمالی ۱۱°۰۱′۲۴″ شرقی / ۵۰٫۹۷۵۸۳°شمالی ۱۱٫۰۲۳۳۳°شرقی | |
| موقعیت | ارفورت |
| کشور | آلمان |
| مذهب | کاتولیک رومی |
| وبگاه | وبگاه رسمی |
| تاریخچه | |
| تأسیس | ۷۴۲ میلادی (توسط سنت بونیفاس) |
| موسس | بونیفاس (Saint Boniface) |
| اهدا | مریم مقدس |
| معماری | |
| وضعیت | فعال |
| وضعیت کاربردی | کلیسای جامع |
| ثبت تاریخی | بنای میراث فرهنگی ملی آلمان (Baudenkmal) |
| معمار | نامشخص (سبک گوتیک سده ۱۴ و ۱۵) |
| نوع معماری | کلیسای تالاری و صلیبی |
| معماری مذهبی | گوتیک بین‌المللی و رومانسک |
| سال ساخت | ۱۱۵۴ – ۱۴۶۵ میلادی |
| مشخصات | |
| طول | ۸۱ متر |
| عرض | ۴۵ متر |
| ارتفاع | ۸۱ متر (برج مرکزی) |
| مصالح ساختمانی | سنگ آهک و سنگ ماسه |
| زنگ‌ها | ۱۳ ناقوس (از جمله Gloriosa) |
| موقعیت جغرافیایی | |
| اسقف‌نشین | اسقف‌نشین ارفورت |
| روحانی | |
| اسقف | اولریش نیمایر (Ulrich Neymeyr) |
| غیر روحانی | |
| ارگانیست | دارد |
کلیسای جامع ارفورت (به آلمانی: Erfurter Dom)، که با نام رسمی کلیسای مریم مقدس (St. Marien) نیز شناخته می‌شود، قلب تپنده مذهبی و تاریخی شهر ارفورت در ایالت تورینگن آلمان است. این کلیسا که بر فراز تپه «دومبرگ[۱]» بنا شده، همراه با کلیسای مجاورش، «سنت سوروس»، یکی از خیره‌کننده‌ترین مناظر معماری سبک گوتیک در اروپای مرکزی را پدید آورده است. این بنا نه تنها به دلیل معماری باشکوه، بلکه به دلیل پیوند عمیقش با زندگی مارتین لوتر، بنیان‌گذار مذهب پروتستان، اهمیت جهانی دارد[۲].
پیشینه و تحولات ساختمانی
تاریخچه این مکان به سال ۷۴۲ میلادی بازمی‌گردد، زمانی که قدیس بونیفاس، ملقب به «رسول آلمانی‌ها»، از پاپ درخواست کرد تا اسقف‌نشینی در ارفورت تأسیس کند. بنای اولیه که یک بازیلیکای رومانسک بود، در سده دوازدهم میلادی (حدود ۱۱۵۴) بازسازی شد و بخش‌هایی از پی و زیربنای آن دوران هنوز در بخش‌های پایینی کلیسا موجود است[۳].
در سده‌های ۱۴ و ۱۵ میلادی، ارفورت به یکی از ثروتمندترین شهرهای تجاری آلمان تبدیل شد و به همین دلیل، مقامات کلیسا تصمیم گرفتند بنا را به سبک «گوتیک بین‌المللی» گسترش دهند. به دلیل کمبود فضا بر روی تپه، معماران دست به ابداعی شگفت‌انگیز زدند و سازه‌های طاقی‌شکل عظیمی به نام «کاواتن[۴]» ساختند تا بتوانند محراب بلند کلیسا را بر روی لبه تپه معلق نگه دارند. این عملیات مهندسی در زمان خود یک معجزه معماری محسوب می‌شد[۵].
معماری داخلی و شیشه‌نگاری‌های سده ۱۴
یکی از ارزشمندترین گنجینه‌های هنری این کلیسا، «گروه کر گوتیک» است. این بخش دارای ۱۵ پنجره عظیم به ارتفاع ۱۸٫۵ متر است که با شیشه‌های رنگی بسیار قدیمی تزیین شده‌اند. این شیشه‌نگاری‌ها که بین سال‌های ۱۳۷۰ تا ۱۴۲۰ میلادی ساخته شده‌اند، مضامین کتاب مقدس، زندگی مریم مقدس و قدیسان را با جزئیاتی حیرت‌انگیز روایت می‌کنند. این مجموعه، بزرگ‌ترین و دست‌نخورده‌ترین چرخه شیشه‌نگاری گوتیک در کل کشور آلمان است[۶].
در داخل شبستان، آثاری چون «محراب باروک» با تزیینات طلاکاری شده، تندیس‌های چوبی قدیسان و «لوستر برنزی ولفرام[۷]» که متعلق به سال ۱۱۶۰ میلادی است، دیده می‌شوند. لوستر ولفرام یکی از قدیمی‌ترین مجسمه‌های برنزی ریخته‌گری شده در آلمان است که به شکل انسانی ایستاده طراحی شده است.
عجایب صوتی: ناقوس گلوریوزا
برج مرکزی کلیسا محل نگهداری مشهورترین ناقوس جهان، یعنی گلوریوزا[۸] است. این ناقوس در شب ژوئیه ۱۴۹۷ توسط «گرت ون کامپن» ساخته شد. وزن آن حدود ۱۱٫۵ تن و قطر دهانه آن ۲٫۵ متر است. گلوریوزا به دلیل طنین صوتی بسیار خالص و غنی‌اش، لقب «ملکه تمام ناقوس‌ها» را یدک می‌کشد. صدای این ناقوس به قدری خاص است که تنها در روزهای بسیار مهم مذهبی مانند عید پاک یا کریسمس نواخته می‌شود تا از آسیب‌های احتمالی به بدنه قدیمی آن جلوگیری شود[۹].
کلیسای جامع و مارتین لوتر
ارتباط کلیسای جامع ارفورت با جنبش اصلاحات دینی بسیار برجسته است. مارتین لوتر که دانشجوی حقوق در دانشگاه ارفورت بود، پس از نجات یافتن از یک طوفان شدید، نذر کرد که راهب شود. او در سال ۱۵۰۵ وارد صومعه شد و در ۳ آوریل ۱۵۰۷، در همین کلیسای جامع به مقام کشیشی نائل شد و اولین مراسم توده[۱۰] خود را در محراب آن برگزار کرد. اگرچه او بعدها علیه برخی آموزه‌های کلیسای کاتولیک شورید، اما ارفورت همواره به عنوان خاستگاه معنوی او شناخته می‌شود[۱۱].
اهمیت فرهنگی و جشنواره‌ها
امروزه کلیسای جامع ارفورت علاوه بر کارکرد مذهبی، مرکز فرهنگی شهر است. «پله‌های کلیسای جامع» (Domstufen) که دارای ۷۰ پله سنگی عریض است، هر ساله در تابستان به صحنه تئاتر و اپرای فضای باز تبدیل می‌شود. این جشنواره که با نام «Domstufen-Festspiele» شناخته می‌شود، هزاران بیننده را برای تماشای نمایش‌هایی که با شکوه کلیسا در پس‌زمینه اجرا می‌شوند، به ارفورت می‌کشاند. این مکان همچنین به عنوان نماد ایستادگی در برابر تخریب‌های جنگ جهانی دوم شناخته می‌شود؛ چرا که با وجود آسیب‌های جزئی، بنای اصلی از بمباران‌ها جان سالم به در برد[۱۲].
نگارخانه
نمونه ای از پنجره های شیشه رنگی کلیسا_%2526_St._Severus's_church_(right)_seen_from_Cathedral_square.jpg)
نمای بیرون در شب
تدهین عیسی
ورودی شمالی
نمایش روی پله های کلیسا
نمای داخلی شبستان
لوستر برنزی
نمایی از تندیسها در نمای بیرونی
نمای درونی
محراب کلیسا
یکی از درب های کلیسا
ناقوس گلوریوزا_-_geo.hlipp.de_-_39991.jpg)
سنگ تعمید
منابع
- ↑ ( به آلمانی: Domberg)
- ↑ Meister, Gerhard. The Cathedral of Erfurt: Architecture and History. Erfurt: Domkapitel, 2012. ISBN 978-3-00-038945-1. p. 18
- ↑ Wood, Ian. The Missionary Life: Saints and the Evangelisation of Europe. Longman, 2001. ISBN 978-0-582-31213-5. p. 210
- ↑ (Cavaten)
- ↑ Stange, Alfred. German Painting: XIV-XVI Centuries. London: Hyperion Press, 1950. ISBN 978-0-8414-4321-1. p. 64
- ↑ Luckhardt, Jochen. The Erfurt Cathedral: Masterpieces of Medieval Art. Munich: Hirmer Verlag, 2004. ISBN 978-3-7774-2325-8. p. 112
- ↑ ( به آلمانی: Wolfram-Leuchter)
- ↑ ( به آلمانی: Maria Gloriosa)
- ↑ Schilling, Margarete. The Bells of Erfurt Cathedral. Berlin: Union Verlag, 1988. ISBN 978-3-372-00127-1. p. 45
- ↑ ( به آلمانی: Mass)
- ↑ Brecht, Martin. Martin Luther: His Road to Reformation. Minneapolis: Fortress Press, 1985. ISBN 978-0-8006-2813-0. p. 72
- ↑ Heckhoff, Georg. The Diocese of Erfurt: History and Heritage. Münster: Aschendorff, 2015. ISBN 978-3-402-13110-7. p. 88
- معماری گوتیک در آلمان
- معماری گوتیک
- تاریخ آلمان
- تاریخ معماری
- کلیساهای جامع کاتولیک در آلمان