کلیسای زیارتی سنت گئورگ
| باسیلیکای زیارتی سنت گئورگ (کلیسای خون مقدس والدورن) | |
|---|---|
Wallfahrtsbasilika St. Georg | |
![]() نمای بیرونی باسیلیکای زیارتی باشکوه سنت گئورگ در شهر والدورن | |
![]() موقعیت در آلمان ![]() کلیسای زیارتی سنت گئورگ (بادن-وورتمبرگ) | |
| اطلاعات کلی | |
| وضعیت | فعال (بنای یادبود ملی و تاریخی محافظتشده آلمان) |
| گونه | کلیسای زیارتی / باسیلیکای صغیر (Minor Basilica) |
| سبک معماری | باروک (Barock) |
| موقعیت | والدورن (Walldürn)، منطقه نکار-اودنوالد، بادن-وورتمبرگ |
| آدرس | Burgstraße 26, 74731 Walldürn |
| شهر یا شهرک | والدورن |
| کشور | آلمان |
| مختصات | ۴۹°۳۴′۵۸″ شمالی ۰۹°۲۱′۵۲″ شرقی / ۴۹٫۵۸۲۷۸°شمالی ۹٫۳۶۴۴۴°شرقی |
| علت نامگذاری | قدیس گئورگ (جرج مقدس) / معجزه خون مقدس (Heiliges Blut) |
| آغاز ساخت | ۱۶۹۸ (آغاز ساخت بنای باروک مجلل فعلی) |
| پایان | ۱۷۲۸ (تکمیل نهایی تزیینات و نمای ساختمانی) |
| گشایش | ۱۷۲۸ میلادی (تقدیس رسمی کلیسا) |
| تاریخ نوسازی | ۱۹۶۰–۱۹۶۲ (مرمت گسترده داخلی پیش از ارتقا به باسیلیکا) |
| مشتری | اسقفهای بزرگ امپراتوری در ماینتس (Kurfürsten von Mainz) |
| مالک | اسقفنشین کاتولیک فرایبورگ (Erzbistum Freiburg) / کلیسای کاتولیک رم |
| جزئیات فنی | |
| سیستم سازه | بنای سنگی با تالار وسیع و محرابهای باشکوه مرمرین جناحین |
| طراحی و ساخت | |
| معمار | یوهان یاکوب ریشر (Johann Jakob Rischer) |
| شناختهشده برای | معجزه خون مقدس سال ۱۳۳۰ میلادی (Blutwunder)، محراب مشهور خون مقدس (Blutaltar)، ارتقا به رتبه باسیلیکای صغیر توسط پاپ ژان بیستوسوم در سال ۱۹۶۲، نقاشیهای فرسکو باشکوه سقف |
| اطلاعات دیگر | |
| دسترسی به ترابری همگانی | ایستگاه راهآهن والدورن (Bahnhof Walldürn - حدود ۱۰ دقیقه پیادهروی تا باسیلیکا) |
کلیسای خون مقدس والدورن (به آلمانی: Wallfahrtsbasilika zum Heiligen Blut Walldürn) یک کلیسای تاریخی و باسیلیکای زیارتی کاتولیک در شهر والدورن واقع در ایالت بادن-وورتمبرگ آلمان است.
تاریخچه
نام والدورن برای نخستین بار در سال ۷۹۴ میلادی در کدکس لورش به صورت مکتوب ذکر شده است.[۱] در سال ۱۲۴۸ میلادی نیز برای اولین بار از یک کشیش محلی در این منطقه نام برده شد. با این حال، زمان دقیق تأسیس یک کلیسا یا حوزهٔ مذهبی در این مکان مشخص نیست. راهبان صومعه آمورباخ — که حق تعیین کشیش والدورن را در اختیار داشتند — از سدهٔ هشتم میلادی کار تبلیغ مذهبی را در این منطقه آغاز کرده بودند. این صومعه در سال ۱۲۷۷ میلادی حق مذکور را به اسقفنشین وورتسبورگ واگذار کرد. در سال ۱۲۹۴ میلادی، روپرشت فون دورن-فورشتنبرگ و پسرش، شهر والدورن و حق تعیین کشیش را به اسقفنشین اعظم ماینتس فروختند. پس از آن، منازعات متعددی میان وورتسبورگ و ماینتس بر سر حق سرپرستی این کلیسا درگرفت. این اختلافات سرانجام در سال ۱۶۵۶ میلادی، زمانی که یوهان فیلیپ فون شونبورن همزمان اسقف وورتسبورگ و اسقف اعظم ماینتس بود و مبادلهٔ بزرگی میان حوزههای کشیشی دو اسقفنشین انجام داد، حلوفصل شد.
در حدود سال ۱۳۳۰ میلادی، رویداد «معجزه خون در والدورن» رخ داد که پایه و اساس شکلگیری جریانهای زیارتی به این شهر شد. در سال ۱۴۴۵ میلادی، پاپ اوژن چهارم این معجزه را تأیید کرد و یک آمرزشنامه برای آن صادر نمود که رونق زیادی به این سفرها بخشید. در سال ۱۴۹۷ میلادی، توسعه و بزرگسازی کلیسا به یک ضرورت تبدیل شد؛ در این زمان کلیسا دارای پنج محراب بود که محراب خون همراه با پارچهٔ مقدس نیز در میان آنها قرار داشت. اصلاحات پروتستانی در والدورن نفوذ نکرد، با این حال میزان مشارکت در سفرهای زیارتی به شدت کاهش یافت. در حدود سال ۱۶۰۰ میلادی، سیل زائران رفتهرفته دوباره افزایش یافت و به همین دلیل کلیسا در سال ۱۶۲۶ میلادی بازسازی شد و سه محراب جدید به آن اضافه گردید. پس از جنگهای سیساله، سنت زیارت چنان شکوفا شد که فضای کلیسا مجدداً کوچک به نظر میرسید. یوهان فرانتس سباستیان فون اشتاین (فرماندار منطقه) نزد عموی خود، اسقف اعظم لوتار فرانتس فون شونبورن، از ساخت یک بنای جدید دفاع کرد. عملیات ساختمانی عمدتاً بین سالهای ۱۶۹۸ تا ۱۷۱۴ میلادی انجام شد و تجهیز و تزئینات داخلی آن تا سال ۱۷۲۸ میلادی به طول انجامید.
در سال ۱۷۸۷ میلادی، بخشی از ناحیه مذهبی میلتنبرگ در اسقفنشین اعظم ماینتس جدا شد و منطقهٔ مذهبی والدورن شکل گرفت. در آغاز سدهٔ نوزدهم میلادی، این شهر به بخشی از ایالت بادن تبدیل شد. دوکهای بزرگ بادن هدف تشکیل یک اسقفنشین هماهنگ با مرزهای جغرافیایی این ایالت را دنبال میکردند. به این ترتیب، والدورن در سال ۱۸۱۷ ابتدا به حوزهٔ قائممقامی اسقف در بروخزال و در نهایت در سالهای ۱۸۲۱ تا ۱۸۲۷ به اسقفنشین اعظم فرایبورگ که تازه تأسیس شده بود، ملحق شد. منطقهٔ مذهبی قدیمی والدورن که از سال ۱۸۶۳ به یک دکانات تبدیل شده بود، تا زمان انحلالش در سال ۱۹۷۶ پابرجا ماند. امروزه این حوزهٔ کشیشی به واحد مراقبتهای روحانی والدورن در دکانات موسباخ-بوخن تعلق دارد. ادارهٔ این حوزه و امور زیارتی آن از سال ۱۹۳۸ در اختیار راهبان آگوستینیان بود و در سال ۲۰۰۷، این مسئولیت به شاخهٔ منطقهٔ دانتسیگ از فرقهٔ فرانسیسکنهای مینوریت واگذار شد.
یادداشتها و کتابشناسی
منابع
- ↑ Lorsch Codex Record 794
مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Wallfahrtsbasilika St. Georg». در دانشنامهٔ ویکیپدیای آلمانی ، بازبینیشده در ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۶.
- تاریخ بادن-وورتمبرگ
- کلیساهای کاتولیک در آلمان


