ارگونومی شناختی

ارگونومی شناختی (انگلیسی: Cognitive ergonomics)، یک رشته دانشگاهی علمی است که به مطالعه، ارزیابی و طراحی وظیفه (مدیریت پروژه)، شغل‌ها، فراورده، محیط اجتماعی و مهندسی سامانه‌ها می‌پردازد و بررسی می‌کند که این‌ها چگونه با انسان و توانایی‌های شناختی او در تعامل‌اند. انجمن بین‌المللی ارگونومی این رشته را چنین تعریف می‌کند: به فرایندهای ذهنی مانند ادراک، حافظه، استدلال و پاسخ حرکتی می‌پردازد، از آن جهت که بر تعامل میان انسان‌ها و دیگر عناصر یک سامانه اثر می‌گذارند. ارگونومی شناختی بررسی می‌کند که فرایندهای ذهنی چگونه بر کار اثر می‌گذارند، در حالی که کیفیت عملکرد به میزان درک فرد از موقعیت‌ها بستگی دارد. این موقعیت‌ها می‌توانند شامل اهداف، ابزارها و محدودیت‌های کار باشند.[۱] موضوعات مرتبط شامل بار کاری ذهنی، تصمیم‌گیری، عملکرد ماهرانه، تعامل انسان و رایانه، قابلیت اطمینان انسانی، فشار کاری و آموزش می‌شود، تا آن‌جا که این موارد به طراحی سامانه‌های انسان‌محور مربوط می‌شوند.[۲] ارگونومی شناختی، شناخت را در محیط‌های کاری و عملیاتی مطالعه می‌کند تا بهزیستی انسان و عملکرد سامانه را بهینه سازد. این رشته زیرمجموعه‌ای از حوزه گسترده‌تر ارگونومی است.

منابع

  1. ↑ Hollnagel, Erik (10 November 2010). "Cognitive Ergonomics: it's all in the mind". Ergonomics. 40 (10): 1170–1182. doi:10.1080/001401397187685.
  2. ↑ What is Ergonomics? انجمن بین‌المللی ارگونومی

پیوند به بیرون