رانندگی حواس‌پرت

رانندگی حواس‌پرت عمل رانندگی در حالی است که راننده مشغول انجام فعالیت‌های دیگری می‌شود که توجه او را از جاده منحرف می‌کند. نشان داده شده است که این حواس‌پرتی‌ها ایمنی راننده، سرنشینان، عابران پیاده و افراد در وسایل نقلیهٔ دیگر را به خطر می‌اندازد.[۱]

استفاده از دستگاه‌های سلولی هنگام رانندگی یکی از شایع‌ترین اشکال رانندگی حواس‌پرت است.[۱] به‌گفتهٔ وزارت ترابری ایالات متحده آمریکا، «پیامک‌زدن حین رانندگی خطر تصادف را ۲۳ برابر بیشتر از رانندگی بدون حواس‌پرتی می‌کند.»[۲] مطالعات و نظرسنجی‌ها به‌طور منظم نشان می‌دهند که بیش از ۳۰٪ از رانندگان ایالات متحده اخیراً هنگام رانندگی پیامک فرستاده‌اند.[۳][۴][۵] رانندگی حواس‌پرت به‌ویژه در میان رانندگان جوان شایع است، اما منحصر به آن‌ها نیست.[۳][۴]

انواع حواس‌پرتی‌ها

زنی که هنگام رانندگی در حال ارسال پیامک است (عکس نمایشی از سرویس توزیع اطلاعات بصری دفاعی)

حواس‌پرتی‌ها هنگام رانندگی را می‌توان به سه گروه متمایز تقسیم کرد: بینایی، دستی، و شناختی. حواس‌پرتی‌های بینایی شامل برداشتن چشم‌ها از جاده است، مانند نگاه‌کردن به صفحهٔ یک سامانه موقعیت‌یاب جهانی به‌عنوان بخشی از یک برنامه‌ریز سفر، نگاه‌کردن به تابلوهای تبلیغاتی کنار جاده، یا بررسی کمربند ایمنی کودک در آینهٔ عقب. حواس‌پرتی‌های دستی شامل برداشتن دست‌ها از فرمان است، مانند جست‌وجوی چیزی در کیف، خوردن یا آشامیدن، آراستن خود، یا تغییر ایستگاه رادیو.[۶] حواس‌پرتی‌های شناختی زمانی رخ می‌دهد که فرد از نظر ذهنی بر عمل رانندگی متمرکز نباشد.[۷] برخی حواس‌پرتی‌ها می‌توانند ترکیبی از برخی یا همهٔ این گروه‌ها باشند، مانند پیامک‌دادن و تماس‌گرفتن با تلفن همراه.[۸]

مکالمه با تلفن همراه هنگام سوارشدن بر یک وسیلهٔ دوچرخ در حیدرآباد، هند

حواس‌پرتی‌های رانندگی می‌توانند از نظر شکل و شدت بسیار متفاوت باشند. آن‌ها از استفاده از تلفن‌های همراه و سایر دستگاه‌های الکترونیکی تا گردن‌کشیدن،[۹] سوارکردن سرنشینان از جمله کودکان[۱۰][۱۱] و حیوانات خانگی[۱۲][۱۳] در وسیلهٔ نقلیه، خوردن هنگام رانندگی،[۱۴] فعالیت جنسی هنگام رانندگی[۱۵] و جست‌وجوی اشیای گم‌شده را شامل می‌شوند.[۱۶]

حواس‌پرتی‌های درون خود وسیلهٔ نقلیه نیز می‌توانند مشکل‌ساز باشند. سازگاری‌های جدید با فناوری در وسایل نقلیه شانس نگاه‌کردن به صفحه و برداشتن توجه از جاده را افزایش می‌دهد. استفادهٔ گسترده از سامانه‌های خودکارسازی جدید ممکن است باعث شود راننده بیش‌ازحد به سامانه تکیه کند و به آن اعتماد کند، تا جایی که کاملاً از فرمان و همچنین از جادهٔ پیش‌رو منفک شود. یک رانندهٔ باتجربه که به سامانه‌های خودکارسازی عادت کرده است، به‌طور فعال در رانندگی حواس‌پرت مشارکت خواهد داشت.[۱۷]

حواس‌پرتی راننده در تصادفات مرگبار

یک تحلیل از داده‌های سامانه گزارش‌دهی تحلیل مرگ‌ومیر (FARS) ایالات متحده برای سال‌های ۲۰۱۰–۲۰۱۳، نقش انواع خاص حواس‌پرتی را در میان رانندگان درگیر در تصادفات مرگبار، با حذف رانندگان تحت تأثیر الکل یا مواد مخدر، بررسی کرد.[۱۸] این مطالعه ۱۳٬۷۰۷ رانندهٔ مرتبط با حواس‌پرتی را از میان ۱۷۸٬۶۷۷ رانندهٔ درگیر در تصادفات مرگبار (حدود ۷٫۷٪) شناسایی کرد.[۱۸]

نوزده کد حواس‌پرتی در FARS در شش دسته گروه‌بندی شدند:

  • حواس‌پرتی‌های مرتبط با فناوری درون‌وسیله‌ای (مانند تلفن‌های همراه و سایر دستگاه‌های الکترونیکی)،
  • حواس‌پرتی‌های غیرمرتبط با فناوری درون‌وسیله‌ای (مانند سایر سرنشینان یا اشیای رها)،
  • حواس‌پرتی‌های درون‌جاده‌ای (مانند افراد، اشیاء یا رویدادهای بیرون از وسیله)،
  • حواس‌پرتی‌های رفتاری خودکار (برای مثال، خوردن، آشامیدن یا سیگار کشیدن)،
  • حواس‌پرتی‌های شناختی درونی (شامل بی‌توجهی، روزانه‌رویایی و «نگاه کرد اما ندید»)، و
  • حواس‌پرتی‌های به‌وضوح مشخص‌نشده.[۱۸]

در طول دورهٔ چهارساله، حواس‌پرتی‌های شناختی درونی بیشترین سهم از تصادفات مرگبار کدگذاری‌شدهٔ مرتبط با حواس‌پرتی را داشتند و از هر دو حواس‌پرتی خارجی (منشأگرفته از داخل یا بیرون وسیله) و حواس‌پرتی‌های رفتاری خودکار پیشی گرفتند.[۱۸] متداول‌ترین عوامل خاص کدگذاری‌شده در تصادفات مرگبار مرتبط با حواس‌پرتی، «بی‌توجهی»، «نگاه کرد اما ندید» و «غرق‌شده در فکر/روزانه‌رویایی» بودند.[۱۸] حواس‌پرتی‌های مرتبط با فناوری درون‌وسیله‌ای بزرگ‌ترین زیرگروه در میان حواس‌پرتی‌های خارجی را تشکیل می‌دادند و از حواس‌پرتی‌های درون‌وسیله‌ای غیرمرتبط با فناوری یا حواس‌پرتی‌های درون‌جاده‌ای شایع‌تر بودند.[۱۸]

در طول دورهٔ ۲۰۱۰–۲۰۱۳، سهم تصادفات مرگبار مرتبط با حواس‌پرتی که به حواس‌پرتی‌های شناختی درونی نسبت داده می‌شد، افزایش یافت، در حالی که سهم نسبت‌داده‌شده به حواس‌پرتی‌های مشخص‌نشده یا «نامعلوم» کاهش یافت.[۱۸] سهم مرتبط با حواس‌پرتی‌های مرتبط با فناوری درون‌وسیله‌ای از نظر مطلق کوچک‌تر باقی ماند، اما در طول زمان افزایش اندکی نشان داد.[۱۸]

نرخ‌های حواس‌پرتی

یک مطالعه در سال ۲۰۱۶[۳] نشان داد که نزدیک به ۵۰ درصد از رانندگان اقرار کرده‌اند که هنگام رانندگی، یک پیامک متنی را خوانده‌اند، یک پیامک متنی فرستاده‌اند، تلفن خود را برای جهت‌یابی بررسی کرده‌اند، یا از رسانه‌های اجتماعی استفاده کرده‌اند. به‌طور کلی، نزدیک به ۶۰ درصد از پاسخ‌دهندگان اقرار کردند که حداقل یک‌بار هنگام رانندگی از تلفن همراه خود استفاده کرده‌اند. سن بالاتر همبستگی قوی با کاهش نمرات حواس‌پرتی تلفن همراه داشت.

یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۸ از بیش از ۳٬۳۰۰ راننده توسط بنیاد ایمنی ترافیک AAA شکافی در رفتار رانندگان را نشان می‌دهد. در حالی که درصد بزرگی از رانندگان (۹۵٫۶٪) گفتند که پیامک‌دادن یا ایمیل‌زدن هنگام رانندگی غیرقابل‌قبول است، نزدیک به نیمی (۴۹٪) گزارش کردند که با یک دستگاه دستی مکالمه کرده‌اند و نزدیک به ۳۵٪ یک پیامک یا ایمیل هنگام رانندگی فرستاده‌اند.[۱۹]

اداره ملی ایمنی ترافیک بزرگراه ایالات متحده (NHTSA) دریافت که ۳۵ تا ۵۰ درصد از رانندگان اقرار می‌کنند که هنگام رانندگی از گوشی هوشمند استفاده می‌کنند و ۹۰ درصد از رانندگان از کسانی که این کار را می‌کنند می‌ترسند.[۲۰]

یک مطالعه در سال ۲۰۱۱ از سوی مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری (ایالات متحده) (CDC) نشان داد که ۶۹٪ از رانندگان پاسخ‌دهنده بین سنین ۱۸ تا ۶۴ سال اقرار کردند که در ماه قبل از نظرسنجی با تلفن تماس گرفته‌اند و ۳۱٪ یک ایمیل یا پیامک متنی را فرستاده یا خوانده‌اند.[۲۱]

یک نظرسنجی از نظرسنجی هریس[۴] در فوریه ۲۰۱۵ تفاوت‌هایی در رانندگی حواس‌پرت بر پایهٔ منطقهٔ ایالات متحده نشان داد، با فراوانی ۲۴ درصد در منطقهٔ شمال شرقی، ۲۸ درصد در میدوست، ۳۰ درصد در غرب، و ۳۵ درصد در جنوب. ۴٪ بیشتر از مردان نسبت به زنان پیامک می‌فرستادند و رانندگی می‌کردند. ۵۱ درصد از افراد ۱۸ تا ۳۴ ساله پیامک می‌فرستادند و رانندگی می‌کردند، ۳۹ درصد از ۳۵ تا ۴۴ ساله‌ها پیامک می‌فرستادند و رانندگی می‌کردند، ۳۳ درصد از ۴۵ تا ۵۴ ساله‌ها پیامک می‌فرستادند و رانندگی می‌کردند، ۱۴ درصد از ۵۵ تا ۶۴ ساله‌ها پیامک می‌فرستادند و رانندگی می‌کردند، و ۷ درصد از افراد ۶۵ ساله یا مسن‌تر پیامک می‌فرستادند و رانندگی می‌کردند.

بر پایهٔ یک نظرسنجی از HealthDay در نوامبر ۲۰۱۱،[۵] بیشتر بزرگسالان راننده اقرار می‌کنند که در رفتارهای رانندگی حواس‌پرت مشارکت دارند. علاوه بر استفاده از دستگاه‌های الکترونیکی، رفتارهای اقرارشده شامل خوردن یا آشامیدن (که ۸۶٪ از رانندگان به آن اقرار کردند)، شانه‌کردن یا حالت‌دادن به مو (که حداقل ۲۰ درصد به آن اقرار کردند)، و آرایش‌کردن (که ۱۴ درصد به آن اقرار کردند) بود. این نظرسنجی همچنین گزارش کرد که رانندگان جوان‌تر و مردان نرخ‌های بالاتری از حواس‌پرتی داشتند. یک مطالعه از رئیس آژانس بیمه هاگرتی نشان داد که قهوه، سوپ داغ، تاکو، چیلی، همبرگر، و غذاهای باربیکیوشده خطرناک‌ترین موارد برای تلاش جهت خوردن هنگام رانندگی هستند.[۱۱]

بر پایهٔ یک مطالعه از سوی بنیاد ایمنی ترافیک AAA، ۱۵ درصد از تصادفات گزارش‌شده به‌دلیل حواس‌پرتی یک راننده نوجوان بر اثر مکالمه با یک سرنشین بود. ۱۲ درصد دیگر از تصادفات به این دلیل رخ داد که یک نوجوان یا در حال مکالمه، پیامک‌دادن یا جست‌وجوی اطلاعات در یک تلفن همراه هنگام رانندگی بود. NHTSA تعیین کرد که رانندگی حواس‌پرت عامل ۲۵ درصد از کل تصادفات درگیرکنندهٔ رانندگان نوجوان است.[۲۲]

در ایالات متحده، بیش از ۵۰٪ از نوجوانان هنگام رانندگی با تلفن مکالمه می‌کنند، و بیش از ۳۰٪ پیامک می‌فرستند.[۲۳]

ارزیابی خطر

یک مطالعه در سال ۲۰۱۳ که در ژورنال پزشکی نیوانگلند منتشر شد، ضرایب زیر را برای خطر تصادف یا نزدیک‌به‌تصادف در میان رانندگان novice (تازه‌کار) تخمین زد:[۹]

فعالیتنسبت شانس‌ها
تماس‌گرفتن با تلفن۸٫۳
دست‌رسیدن به تلفن۷٫۱
ارسال یا دریافت پیامک متنی۳٫۹
دست‌رسیدن به شیء غیر از تلفن۸٫۰
نگاه‌کردن به یک شیء کنار جاده (گردن‌کشیدن)۳٫۹
خوردن۳٫۰
تعامل با رادیو (یا واحد اصلی)۱٫۰
رویدادهای تصادف تلفن همراه بر پایهٔ Dingus و همکاران (۲۰۱۶)[۲۴]
فعالیتنسبت شانس‌هاشیوع
کل تلفن (دستی)۳٫۶۶٫۴٪
شماره‌گیری تلفن (دستی)۱۲٫۲۰٫۱٪
پیامک تلفن (دستی)۶٫۱۱٫۹٪
دست‌رسیدن به تلفن۴٫۸۰٫۶٪
مرور تلفن۲٫۷۰٫۷٪
مکالمه تلفنی۲٫۲۳٫۲٪

یک مطالعه در سال ۲۰۰۳ از داده‌های تصادف ایالات متحده تخمین می‌زند که رانندگی حواس‌پرت عامل ۸ تا ۱۳ درصد از تصادفات گزارش‌شده به پلیس بوده است، که استفاده از تلفن منشأ ۱٫۵ تا ۵ درصد از این موارد بوده است. بی‌توجهی راننده عامل تخمینی ۲۰ تا ۵۰ درصد از تصادفات بوده است.[۲۵] شایع‌ترین علت گزارش‌شدهٔ تصادفات مرتبط با حواس‌پرتی، «شخص، شیء یا رویداد بیرونی» (معروف به گردن‌کشیدن) بود، و پس از آن «تنظیم رادیو/پخش‌کننده کاست/سی‌دی» قرار داشت. «استفاده از تلفن» هشتمین علت گزارش‌شده بود. در سال ۲۰۱۱، به‌گفتهٔ NHTSA، یک‌سوم تصادفات بر اثر رانندگی حواس‌پرت رخ داده است.[۲۶]

شورای ملی ایمنی (NSC) تخمین می‌زند که ۱٫۶ میلیون (۲۵٪) از تصادفات سالانه ناشی از تماس تلفنی با گوشی هوشمند است، و ۱ میلیون دیگر (۱۸٪) بر اثر پیامک‌دادن هنگام رانندگی رخ می‌دهد. این اعداد به معنای یک تصادف بر اثر رانندگی حواس‌پرت از استفاده از تلفن در هر ۲۴ ثانیه است. همچنین گزارش شد که صحبت‌کردن در یک تماس هنگام رانندگی، تمرکز بر جاده و عمل رانندگی را ۳۷ درصد کاهش می‌دهد، بدون توجه به عمل هندزفری تماس‌گرفتن.[۲۷] تخمین زده می‌شود که تماس‌گرفتن با تلفن خطر تصادف یا نزدیک‌به‌تصادف رانندگان باتجربه را ضریب ۲٫۵ افزایش می‌دهد.[۹] وزارت ترابری ایالات متحده تخمین می‌زند که دست‌رسیدن به تلفن، راننده را به مدت ۴٫۶ ثانیه حواس‌پرت می‌کند؛ در سرعت ۵۵ مایل بر ساعت، این می‌تواند برابر با مسافت یک زمین فوتبال باشد.[۲۸]

یک مطالعه از سوی انجمن اتومبیل آمریکا (AAA) نشان داد که مکالمه با یک سرنشین به‌اندازهٔ مکالمه در یک تماس تلفنی با گوشی هوشمند هندزفری حواس‌پرت‌کننده است،[۲۹] و یک مطالعه از سوی دانشگاه مانش نشان داد که داشتن یک یا چند کودک در خودرو ۱۲ برابر بیشتر از تماس تلفنی هنگام رانندگی حواس‌پرت‌کننده است.[۱۰] دیوید پتری از هاف‌پست کودکان سرنشین صندلی عقب را بدترین حواس‌پرتی برای رانندگان دانست و توصیه کرد در صورت گریه‌کردن کودکان، وسیله را کنار بکشند.[۱۱] بر پایهٔ یک مطالعه از AAA، ۸۰ درصد از پاسخ‌دهندگان دارای سگ با آن‌ها رانندگی می‌کردند، اما ۳۱ درصد از این افراد اقرار کردند که توسط آن‌ها حواس‌پرت می‌شوند، و تنها ۱۷ درصد از هر نوع مهارکنندهٔ حیوان خانگی استفاده می‌کردند.[۱۲]

لوسیا هانتینگتون، خبرنگار بوستون گلوب، اظهار کرد که «خوردن هنگام راندن وسیله به هنجار تبدیل شده است، اما… برای بسیاری از رانندگان پرهزینه ثابت می‌شود. سوپ‌ها، برگرهای بددست، و نوشیدنی‌های داغ می‌توانند فرمان‌دادن به خودرو را غیرممکن کنند. اگرچه خطرات… آشکار و به‌خوبی شناخته‌شده‌اند، رانندگان بارها آن‌ها را نادیده می‌گیرند و عامل بسیاری از تصادفات و نزدیک‌به‌تصادفات می‌شوند.»[۱۴]

توصیف خطر

نرخ سالانهٔ فزایندهٔ مرگ‌ومیر ناشی از رانندگی حواس‌پرت، هم با تعداد اشتراک‌های تلفن همراه به‌ازای هر نفر، و هم با میانگین تعداد پیامک‌های ارسالی در ماه همبستگی دارد. از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱، تعداد پیامک‌های ارسالی نزدیک به ۵۰ درصد افزایش یافت.[۳۰]

متخلفان رانندگی حواس‌پرت بیشتر احتمال دارد که گزارش دهند هنگام خستگی رانندگی می‌کنند، ۲۰ مایل بر ساعت بیش از حد سرعت مجاز می‌رانند، تهاجمی رانندگی می‌کنند، در چراغ قرمز یا تابلوی ایست توقف نمی‌کنند، و تحت تأثیر الکل رانندگی می‌کنند.[۳۱]

انجمن اتومبیل آمریکا (AAA) گزارش می‌کند که رانندگان جوان به‌طور قاطعانه‌ای بیشتر از رانندگان مسن‌تر احتمال دارد که هنگام رانندگی پیامک بفرستند و با تلفن‌های همراه مکالمه کنند. با این حال، نسبت رانندگان ۳۵ تا ۴۴ ساله‌ای که گزارش کردند هنگام رانندگی با تلفن همراه مکالمه می‌کنند، به‌طور معناداری پایین‌تر از رانندگان ۱۸ تا ۲۴ ساله‌ای که گزارش می‌دهند این کار را می‌کنند، نیست.[۳۲] بیش از ۶۰۰ والد و مراقب در دو اورژانس میشیگان در حالی که کودکان آن‌ها، با سنین ۱ تا ۱۲ سال، به هر دلیلی تحت درمان بودند، مورد نظرسنجی قرار گرفتند. در طول این نظرسنجی، نزدیک به ۹۰٪ از رانندگان گزارش کردند که در ماه گذشته حداقل یک حواس‌پرتی مرتبط با فناوری را هنگام راندن کودکانشان انجام داده‌اند. والدینی که اقرار کردند هنگام رانندگی تماس تلفنی برقرار می‌کنند، ۲٫۶ برابر بیشتر احتمال داشت که گزارش شده باشد در یک تصادف وسایل نقلیه موتوری درگیر بوده‌اند.[۳۳]

آسیب‌پذیری‌های جمعیت‌شناختی

در سال ۲۰۱۶، پژوهش کویین و همکاران[۱۸] نشان می‌دهد که منشأ حواس‌پرتی بر پایهٔ سن و جنسیت به‌طور معناداری متفاوت است:

  • **رانندگان جوان (۱۴–۲۴ سال):** این گروه جمعیتی بیشتر احتمال دارد که توسط فناوری درون‌وسیله‌ای (IVTD) حواس‌پرت شوند. در این گروه، رانندگان زن جوان احتمال بیشتری برای مشارکت در حواس‌پرتی‌های مرتبط با فناوری نسبت به مردان جوان نشان دادند.
  • **رانندگان مسن (۸۰+ سال):** رانندگان بالای ۸۰ سال بیشتر در معرض تداخلات شناختی درونی یافت شدند.
  • **تفاوت‌های جنسیتی:** تحلیل آماری نشان می‌دهد که رانندگان مرد بیشتر از رانندگان زن احتمال دارد که توسط رویدادهای درون‌جاده‌ای (خارجی)، عوامل شناختی درونی، و منشأهای ناشناخته حواس‌پرت شوند، در مقایسه با فناوری درون‌وسیله‌ای.

روند فصلی

تصادفات مرگبار تحت تأثیر حواس‌پرتی الگوهای فصلی نشان می‌دهند، با وقوع معمولاً در اوج‌گیری در ماه‌های تابستان و رسیدن به کمترین فراوانی در ماه‌های زمستان.[۱۸]

ارزیابی خطر تصادف

در سال ۲۰۱۱، شوتکو و تیخرینا یک مطالعه طبیعی‌نگر بزرگ از آزمون‌های عملیاتی میدانی روی خودروها، وسایل نقلیهٔ باری سنگین، و وسایل نقلیه و اتوبوس‌های تجاری را مرور کردند و نتیجه گرفتند که:

  • بیشتر تصادفات و نزدیک‌به‌تصادفاتِ رخ‌داده، بی‌توجهی را به‌عنوان یک عامل سهم‌گذار دربر می‌گیرند.
  • بی‌توجهی بینایی (نگاه‌کردن به دور از جادهٔ پیش‌رو) تک‌عاملی‌ترین عامل مهم سهم‌گذار در درگیری در تصادف و نزدیک‌به‌تصادف است.
  • حواس‌پرتی شناختی مرتبط با گوش‌دادن به، یا مکالمه با، یک دستگاه دستی یا هندزفری، تا حدی کمتر از آنچه معمولاً باور می‌شود با تصادفات و رویدادهای نزدیک‌به‌تصادف مرتبط است، و چنین حواس‌پرتی‌هایی ممکن است حتی در برخی موارد ایمنی را افزایش دهند.[۳۴]

اثرات بر مغز

فعالیت مغز بدون حواس‌پرتی

قشر آهیانه‌ای، قشر بینایی، و قشر حسی-پیکری در طول وظایف سادهٔ رانندگی، مانند راندن مستقیم یا پیچیدن به راست، به‌طور معناداری فعال نمی‌شوند. یک پیچ چپ بدون ترافیک روبرو، اندکی فعال‌سازی بیشتر در قشر پیش‌حرکتی، ناحیهٔ حسی-پیکری، قشر بینایی و آهیانه‌ای، و همچنین مخچه ارائه می‌دهد. هنگامی که ترافیک روبرو هنگام تلاش برای پیچ چپ معرفی می‌شود، فعال‌سازی معناداری در چندین ناحیهٔ دوجانبی در مغز میانی-پشتی مشاهده می‌شود، که شامل نواحی حرکتی و پیش‌حرکتی، بینایی، آهیانه‌ای، و حسی-پیکری، و مخچه است.[۳۵]

فعالیت مغز با حواس‌پرتی

هنگامی که چیزی به سادگی پاسخ‌دادن به پرسش‌های دانش عمومی درست-یا-نادرست به‌عنوان یک حواس‌پرتی برای راننده معرفی می‌شود، فعالیت مغز در طول راندن مستقیم و همچنین هنگام پیچیدن چپ با حضور ترافیک روبرو افزایش می‌یابد. با این حال، هنگامی که وظایف ثانویهٔ پیچیده‌تری معرفی می‌شوند، مانند نگاه‌کردن به تلفن یا پاسخ‌دادن به پرسش‌های پیچیده، که هر دو مستلزم منابع توجهی کافی هستند، افزایش معناداری در فعالیت مغز در قشر پیشانی مشاهده می‌شود.[۳۶][۳۷][۳۸] به‌طور مشابه، هنگامی که صرفاً راندن مستقیم، که بدون حواس‌پرتی فعال‌سازی مغزی بسیار اندکی نشان داد، با پاسخ‌دادن به پرسش‌های ساده جفت می‌شود، افزایش معناداری در فعالیت مغز در قشر قدامی-جانبی پیش‌پیشانی مغز به‌طور دوجانبه، همراه با قشر شنوایی و لوب آهیانه‌ایها مشاهده می‌شود. همچنین کاهش فعال‌سازی در نواحی پس‌سری-بینایی مغز وجود داشت. هنگامی که یک پیچ چپ به‌علاوه ترافیک، که از پیش بیشترین فعال‌سازی را در میان وظایف رانندگی بدون حواس‌پرتی داده بود، وظایف صوتی به آن افزوده می‌شد، نواحی شنوایی، حرکتی، حسی-پیکری، بینایی، آهیانه‌ای، و مخچه‌ای فعال می‌شدند. همچنین فعال‌سازی اضافی معناداری به‌طور دوجانبه در نواحی قدامی مغز، عمدتاً در قشر خلفی‌جانبی پیش‌پیشانی و ناحیهٔ قطبی پیشانی، وجود داشت.[۳۵]

توانایی رانندگی

نواحی مغز که در لحظهٔ چندوظیفگی فعال‌سازی کاهش‌یافته دارند، نواحی پردازش فضایی و توجه فضایی هستند. به‌دلیل این، مهم است که رانندگان فقط بر وظیفهٔ پیش‌رو، یعنی رانندگی، تمرکز کنند. با اینکه رانندگی به یک وظیفهٔ شناختی اولیه تبدیل می‌شود، هنگامی که رانندگان حواس‌پرت می‌شوند (مثلاً با تلفن‌های همراهشان، مکالمه با سرنشینان، یا دست‌کاری رادیو)، نواحی مغز که برای عمل‌کرد ایمن وسیله نیاز به فعال‌شدن دارند، فعال نمی‌شوند.[۳۹]

پیامدها

نرخ رویدادهای مرتبط با رانندگی حواس‌پرت در ایالات متحده در حال رشد است. بر پایهٔ یک گزارش از NHTSA، ۳٬۴۷۷ نفر کشته و ۳۹۱٬۰۰۰ نفر در ایالات متحده در سال ۲۰۱۵ بر اثر تصادفات وسایل نقلیه موتوری درگیرکنندهٔ رانندگان حواس‌پرت مجروح شدند. گزارش بیان می‌کند که ۸۰٪ از تصادفات و ۱۶٪ از مرگ‌ومیرهای بزرگراهی نتیجهٔ رانندگان حواس‌پرت هستند.[۱۶]

رویدادهای مرتبط با رانندگی حواس‌پرت به‌ویژه در میان رانندگان جوان شایع بوده است. در سال ۲۰۰۸، ۲۳٬۰۵۹ تصادف درگیرکنندهٔ افراد ۱۶ تا ۱۹ ساله رخ داد که منجر به ۱۹۴ مرگ شد. از این مرگ‌ها، ۱۰ درصد گزارش شد که بر اثر رانندگی حواس‌پرت بوده است. در سراسر ایالات متحده، بیش از ۳٬۰۰۰ مرگ و ۴۱۶٬۰۰۰ مجروحیت سالانه می‌تواند به رانندگی حواس‌پرت نسبت داده شود.[۴۰] رانندگی هنگام پیامک‌دادن حدود ۴ برابر بیشتر از رانندگی در حالت مستی احتمال دارد که منجر به تصادف شود، در حالی که خطر جراحت مستلزم مراجعه به بیمارستان ۳ تا ۵ برابر بیشتر از سایر انواع تصادفات است.[۴۱]

برخی از تصادفات رانندگی حواس‌پرت شامل موارد زیر است:

  • در سال ۲۰۱۳، افراد متعددی نیز در انحراف قطار سانتیاگو د کمپوستلا کشته شدند، جایی که راننده در حال استفاده از تلفن بود.[۴۲]
  • در سال ۲۰۱۷، پلیس تیمز ولی در انگلستان ویدیویی از یک رانندهٔ کامیون منتشر کرد که با رانندگی هنگام استفاده از تلفن همراهش یک خانواده را کشت.[۴۳]
  • در سال ۲۰۱۸، یک توسعه‌دهندهٔ اپل وسیلهٔ خود را در یک بزرگراه در مانتین ویو (کالیفرنیا) هنگام تعامل با یک بازی ویدیویی روی تلفن همراه کارفرمایش تصادف داد.[۴۴]

حواس‌پرتی با تلفن همراه نه‌تنها در تصادفات وسایل نقلیه موتوری یافت می‌شود.

  • در سال ۲۰۰۸، مهندس یک قطار مسافربری مترولینک (کالیفرنیا) هنگام پیامک‌دادن با تلفنش از چراغ قرمز عبور از چراغ قرمز کرد و برخورد قطار چتزورث ۲۰۰۸ به‌صورت رو-در-رو با یک قطار باری در چتزورث، کالیفرنیا، رخ داد که ۲۵ نفر را کشت و ۱۳۵ نفر را مجروح کرد.[۴۵]
  • در سال ۲۰۲۱، رانندهٔ مرسی‌ریل یک قطار برقی کلاس ۵۰۷ برخورد قطار کرک‌بای با سرعت بیش‌ازحد وارد ایستگاه کرک‌بای شد و با مانع انتهایی در سرعت ۲۸ مایل بر ساعت برخورد کرد. او در حال استفاده از تلفن همراهش بود و به به‌خطر انداختن جان سرنشینان اقرار به جرم کرد.[۴۶]

راه‌حل‌ها

قانون‌گذاری

سی‌ونه ایالت و واشینگتن دی.سی. (D.C.) قوانینی مرتبط با رانندگی حواس‌پرت تصویب کرده‌اند.[۴۷] علاوه بر این، ۴۱ ایالت، D.C. و گوآم پیامک‌دادن را برای همهٔ رانندگان ممنوع کرده‌اند، و ۱۰ ایالت، D.C. و گوآم رانندگان را از محدودیت‌های استفاده از تلفن همراه توسط رانندگان آمریکایی منع می‌کنند.[۴۸] قانون کلسی در میشیگان استفاده از تلفن‌های همراه را برای بسیاری از رانندگان نوجوان، با چند استثنا، هنگام رانندگی ممنوع می‌کند.[۴۹] با این حال، هیچ ایالتی در حال حاضر استفاده از دستگاه را به‌طور کامل، شامل هندزفری، ممنوع نکرده است.[۵۰] هر ایالت در محدودیت‌های اعمال‌شده بر رانندگان متفاوت است.[۵۱]

قوانین فعلی ایالات متحده به‌طور سخت‌گیرانه‌ای اجرا نمی‌شوند. مجازات‌ها آن‌قدر خفیف است که مردم توجه کمی به آن می‌کنند. رانندگان به‌طور مطلق از استفاده از تلفن‌ها هنگام رانندگی منع نشده‌اند. برای مثال، استفاده از هدفون برای مکالمه و پیامک‌دادن با یک دستگاه هندزفری همچنان قانونی است.[۴۷]

قوانین منجر به انطباق پایدار رانندگان نشده‌اند. استفاده از تلفن دستی در نیویورک در پنج ماه پس از اجرای قانون هندزفری کاهش یافت. با این حال، تا نقطهٔ ۱۶ ماهه به نزدیک سطح قبلی بازگشت.[۵۲]

کویین و همکاران[۱۸] محدودیت‌هایی در گزارش‌های تصادف پلیسی زیربنایی مورد استفاده برای ساخت FARS، شامل تفاوت در نحوهٔ کدگذاری حواس‌پرتی در حوزه‌های قضایی مختلف و احتمال گزارش‌دهی کمتر، به‌ویژه زمانی که حواس‌پرتی باید از توصیفات روایی استنباط شود یا زمانی که رانندگان ممکن است تمایلی به افشای فعالیت‌های حواس‌پرت‌کننده داشته باشند، یادآور شدند.[۱۸] آن‌ها نتیجه گرفتند که حواس‌پرتی شناختی درونی به‌نظر می‌رسد یک عامل سهم‌گذار به‌ویژه مهم در تصادفات مرگبار است، و الگوهای حواس‌پرتی به‌طور سیستماتیک بر پایهٔ سن و جنسیت متفاوت است، که مستلزم کمپین‌های ایمنی هدفمند، اجرا و اقدامات متقابل طراحی‌شده برای پرداختن به هر دو منشأ شناختی و فناوری‌مرتبط حواس‌پرتی است.[۱۸]

آموزش و ارتباطات

رویکرد دیگر از طریق آموزش است. وزارت ترابری ایالات متحده (DOT) و NHTSA سلسلة‌ای از ابتکارات و کمپین‌ها را انجام دادند، مانند «یک پیامک یا تماس می‌تواند همه‌چیز را خراب کند»، آگهی «پیامک‌ها را متوقف کنید، خرابی‌ها را متوقف کنید»، و «چهره‌های رانندگی حواس‌پرت». تبلیغات «پیامک‌ها را متوقف کنید، خرابی‌ها را متوقف کنید» از طریق سناریوهای زنده عادت‌های رانندگی ایمن را ترویج می‌کنند،[۵۳] و تلاش می‌کنند پیامدهای حواس‌پرتی را ملموس‌تر کنند. «چهره‌های رانندگی حواس‌پرت» یک مجموعه ویدیوی آنلاین DOT است که بر افرادی که به‌طور شخصی تحت تأثیر قرار گرفته‌اند تمرکز دارد.[۵۴]

در شمارهٔ اوت ۲۰۱۳ مجلهٔ Motor Age، NHTSA دستورالعمل‌های داوطلبانه‌ای را پوشش‌دهندهٔ استفاده از دستگاه‌های سرگرمی رسانه‌ای و ارتباطی درون‌خودرو منتشر کرد. «موارد پیشنهادی شامل غیرفعال‌کردن ورود دستی متن و سامانه‌های ویدیویی است که نمایش پیامک‌ها، رسانه‌های اجتماعی یا وب‌صفحه‌ها را هنگامی که خودرو در حال حرکت یا در دنده است، ممنوع می‌کنند. هدف: چشم‌های راننده را بیش از دو ثانیه در هر نوبت، یا ۱۲ ثانیه در مجموع، با محدودکردن رانندگان به شش ورودی یا لمس صفحه در ۱۲ ثانیه، از جاده برندارید».[۵۵]

ارائه‌دهندگان اینترنت پهن‌باند همراه AT&T، Verizon، Sprint، T-Mobile و چند صد سازمان دیگر برای ایجاد کمپین «می‌تواند صبر کند» (It Can Wait) که در ۲۰ مه ۲۰۱۳ آغاز شد، متحد شده‌اند. این کمپین تلاشی است برای آگاه‌کردن رانندگان جوان که هیچ تماس تلفنی یا پیامکی ارزش یک زندگی را ندارد.[۵۶]

اداره ایالتی راه و ترابری واشینگن نیز یک ویدیوی PSA برای آموزش مردم دربارهٔ خطرات رانندگی حواس‌پرت ایجاد کرده است.[۵۷]

یک مطالعهٔ تحلیل و پیشگیری از تصادف[۵۸] نشان داد که راننده‌ای که روابط باکیفیت و سالم با سرنشینان دارد، منجر به رانندگی بهتر می‌شود. در حالی که سرنشینان به‌عنوان یک حواس‌پرتی خطرناک برای رانندگان یافت شده‌اند، کیفیت روابط آن‌ها می‌تواند به نتیجهٔ متفاوتی منجر شود. نوجوانانی که با دوستانی که رابطهٔ باکیفیتی با آن‌ها داشتند رانندگی می‌کردند، ایمن‌تر و کمتر حواس‌پرت رانندگی می‌کردند. این به این دلیل است که دوستان باکیفیت راننده را به‌طور منفی تحت تأثیر قرار نمی‌دادند یا متقاعد نمی‌کردند، بلکه از آن‌ها حمایت می‌کردند.

یک مطالعهٔ مشابه[۵۹] که بر روابط والدینی نیز تمرکز داشت، نشان داد که روابط باکیفیت به رانندگی بهتر منجر می‌شود.[۶۰] والدین درگیری‌یافته‌ای که رانندگی نوجوانانشان را نظارت می‌کردند، نوجوانانی داشتند که کمتر احتمال داشت در رفتارهای رانندگی پرخطر مشارکت کنند. همان مطالعه همچنین نتیجه گرفت نوجوانی که یک وسیله را با یک عضو خانواده به اشتراک می‌گذاشت، کمتر احتمال داشت به‌طور ناایمن یا در هنگام حواس‌پرتی رانندگی کند، در مقایسه با نوجوانی که به‌تنهایی مالک وسیله بود.

نقش کارفرما

برخی کارفرماها فراتر از قانون‌گذاری فعلی، اقداماتی برای کاهش رانندگی حواس‌پرت انجام داده‌اند؛ ارتش فقط استفادهٔ هندزفری از تلفن‌ها را مجاز می‌داند. شرکت‌های حمل‌ونقل بار استفاده از تلفن را هنگام رانندگی ممنوع می‌کنند.[۶۱] در اکتبر ۲۰۰۹، رئیس‌جمهور اوباما یک فرمان اجرایی مبنی بر ممنوعیت ارسال پیامک توسط کارمندان فدرال در خودروهای دولتی امضا کرد.[۱۱]

با این حال، رانندگی حواس‌پرت همچنان در میان رانندگان تجاری فراگیر است. وکلای injuries شخصی طیف گسترده‌ای از شرایطی را مستند کرده‌اند که استفادهٔ رانندگان تجاری مسافت‌طولانی از تلفن منجر به تصادفات شده است. در چندین مورد فاحش، رانندگان هنگامی که باعث تصادفات فاجعه‌بار شدند، در حال پخش محتوای بزرگسالان بودند.[۶۲] در چارچوب مدیریت ناوگان، رانندگی حواس‌پرت یک نگرانی عمدهٔ ایمنی و مسئولیت است، که منجر به اتخاذ فناوری‌های نظارتی شده است.

در سال ۲۰۲۰، NTSB تصریح کرد که[۶۳]

سیاست قوی شرکتی، با پیامدهای سخت‌گیرانه برای استفاده از دستگاه‌های الکترونیکی قابل‌حمل هنگام رانندگی، یک راهبرد مؤثر در کمک به پیشگیری از پیامدهای مرگبار رانندگی حواس‌پرت است.

پیشرفت قانون‌گذاری

وزیر ترابری ایالات متحده آمریکا ری لحود «نقشهٔ راه برای پایان‌دادن به رانندگی حواس‌پرت» خود را معرفی کرد، برنامه‌ای برای کاهش تصادفات و مرگ‌ومیرهای مرتبط با رانندگی حواس‌پرت.[۶۴] این نقشهٔ راه یازده ایالت بدون قوانین رانندگی حواس‌پرت را به تصویب چنین قانونی تشویق می‌کند. این صنعت خودرو را به چالش می‌کشد تا دستورالعمل‌هایی را برای کاهش پتانسیل حواس‌پرتی اتخاذ کند. این توصیه کرد که ایالت‌ها با آموزش‌دهندگان رانندگی بر سر مواد درسی جدید شریک شوند.[۶۵]

فناوری

خودروسازان و شرکت‌های فناوری در حال توسعهٔ راه‌حل‌هایی برای کاهش حواس‌پرتی راننده هستند. این‌ها شامل داشبورد و صفحه‌نمایش جلو-سریهایی است که اجازه می‌دهند اطلاعات رانندگی بدون نیاز به برداشتن چشم راننده از جاده در دسترس باشد. رابط‌های مبتنی بر حرکت دست و صدا کنترل وسیله و خدمات آن را ساده می‌کنند. برنامه‌های موبایل ممکن است ارتباطات را غیرفعال کنند، صفحه را خالی کنند، یا دسترسی به برنامه‌ها یا برنامه‌ها را هنگامی که دستگاه در حال حرکت است، محدود کنند. رویکردی مشابه در حال بررسی توسط ارائه‌دهندگان مخابرات است.[۶۶]

در مدیریت ناوگان، سامانه‌های تله‌ماتیک به‌طور گسترده برای نظارت و پرداختن به رانندگی حواس‌پرت استفاده می‌شوند. یک سامانه تله‌ماتیک ناوگان می‌تواند رفتارهای پرخطر مانند ترمز سخت، شتاب سریع، و سرعت‌بالا را تشخیص دهد، که اغلب نشانگرهای حواس‌پرتی هستند. سامانه‌های پیشرفته‌تر از تله‌ماتیک ویدیویی استفاده می‌کنند، که یک دش‌کم را با هوش مصنوعی ترکیب می‌کند تا حواس‌پرتی‌های خاصی مانند استفاده از تلفن همراه یا خستگی را در زمان واقعی شناسایی کند. این به مدیران ناوگان اجازه می‌دهد برنامه‌های مربی‌گری را بر پایهٔ داده‌های عینی اجرا کنند، که اغلب از امتیازدهی راننده برای معیارسنجی عملکرد و تشویق عادت‌های ایمن‌تر استفاده می‌کنند.

در ۷ ژانویهٔ ۲۰۱۴، مقاله‌ای در CNNMoney مشارکتی بین AT&T و خودروسازان آئودی و تسلا را اعلام کرد. گلن لوری، رئیس دستگاه‌های نوظهور AT&T، به CNNMoney گفت که این پیشرفت‌ها نشان‌دهندهٔ گامی بزرگ به جلو در تبدیل خودروها از ماشین‌های بی‌فکر به گجت‌های هوشمند است. AT&T می‌گوید همه‌چیز متصل خواهد شد. خودرو آسان‌تر برای استفاده، ایمن‌تر، کاهش‌دهندهٔ رانندگی حواس‌پرت، و تحویل‌دهندهٔ سرگرمی رسانه‌ای خواهد بود. هنگامی که پرسیده شد، «آیا این نوآوری‌ها رانندگی حواس‌پرت را افزایش می‌دهند؟»، آقای لوری پاسخ داد: «حواس‌پرتی‌های بصری به سرنشینان محدود خواهد شد، زیرا رانندگان می‌توانند دست‌هایشان را روی فرمان نگه دارند». فرد فقط به صدای خود برای ارسال پیام‌ها و ارتباط با خودرویش نیاز خواهد داشت.[۶۷]

تویوتا در حال کار بر تکمیل فناوری‌ای است که پلک‌های راننده را نظارت می‌کند تا مطمئن شود که آن‌ها به جاده نگاه می‌کنند. سایر سازندگان وسیلهٔ نقلیه نیز در حال کار بر فناوری مشابه هستند. برای مثال، جنرال موتورز یک برنامهٔ آزمایشی برای نظارت بر حواس‌پرتی دارد. به‌طور مشابه، جگوار لندرور چشم‌های راننده را برای ایجاد تصویر برای «شیشهٔ جلوی مجازی» خود نظارت می‌کند.[۶۸]

گزارش شده است که سلبرایت یک دستگاه متن‌سنج توسعه داده است که می‌تواند برای اسکن تلفن هوشمند رانندهٔ یک وسیله پس از یک تصادف یا رویداد استفاده شود تا تعیین کند آیا از تلفن برای برقراری تماس، ارسال پیامک و/یا ایمیل هنگامی که وسیله در حال حرکت بوده است، استفاده شده است یا نه.[۶۹]

وزارت ترابری نیو ساوت ولز یک برنامهٔ دوربین تشخیص تلفن همراه را در همکاری با استارت‌آپ فناوری آکوسنسوس برای تشخیص رانندگانی که هنگام رانندگی از تلفن‌های همراه خود استفاده می‌کنند، راه‌اندازی کرد.[۷۰] در سه ماه نخست از زمان عملیاتی‌شدن، ۹٬۰۰۰٬۰۰۰ وسیله بررسی شد و بیش از ۳۰٬۰۰۰ نامهٔ هشدار صادر شد.[۷۱]

اجرای جاده‌ای

مطالعات نشان داده‌اند که نوارهای لرزاننده جاده در کاهش تصادفات ناشی از رانندگی حواس‌پرت مؤثر بوده‌اند. نوار لرزاننده بخشی از آسفالت شیاردار است. هنگامی که روی آن رانده می‌شود، نوار لرزاننده باعث لرزش وسیله می‌شود و صدای لاستیک ایجاد می‌کند. هدف آن بازگرداندن توجه راننده به جاده است. نوارهای لرزاننده در حال حاضر مؤثرترین روش برای کاهش تصادفات ناشی از رانندگان حواس‌پرت هستند. در جاده‌های روستایی، نوارهای لرزاننده ثابت شد که جراحت تصادف را ۳۸٪ تا ۵۰٪ کاهش می‌دهند، در حالی که در جاده‌های شهری ثابت شد که آن را ۵۰٪ تا ۹۰٪ کاهش می‌دهند. در ایالات متحده، نوارهای لرزاننده در تقریباً همه ایالت‌ها وجود دارند. با این حال، این به تصمیم دولت هر ایالت فردی بستگی دارد که این نوارهای لرزاننده را در کجای ایالت خود قرار دهند.[۷۲]

در اروپا

بر پایهٔ مطالعات قدیمی، حواس‌پرتی در ۵ تا ۲۵٪ از ایمنی جاده در اروپا برای شکل‌های حاد آن درگیر است. آن تخمین‌ها کمتر از واقعیت در نظر گرفته می‌شوند. داشتن تخمین دقیق دشوار است، زیرا کدگذاری حواس‌پرتی به‌عنوان یک عامل سهم‌گذار پس از یک برخورد دشوار است.[۷۳]

در اروپا، رانندگی هنگام استفاده از تلفن همراه در معرض خطر در نظر گرفته می‌شود. این کار توسط رانندگان جوانی انجام می‌شود که معتقدند می‌توانند آن را مدیریت کنند، اما توسط زنان کمتر انجام می‌شود.[۷۴]

راه‌حل‌های پیشنهادی کاربر جاده، زیرساخت‌های جاده‌ای و وسایل نقلیه را هدف قرار می‌دهند. راه‌حل‌های مربوط به کاربران جاده شامل اجرا، کمپین‌ها، آموزش، برنامه‌های آموزشی و سیاست‌های شرکتی است. راه‌حل‌های ارائه‌شده توسط زیرساخت جاده شامل اجتناب از قرار دادن تبلیغات محیطی بسیار حواس‌پرت‌کننده در کنار جاده، مانند تابلوهای دیجیتال نورانی، یا اجرای نوارهای لرزاننده طولی است. راه‌حل‌های ارائه‌شده توسط وسیله شامل هشدار و مداخلهٔ سامانه کمک‌راننده پیشرفته (ADAS) است. ADAS هشداردهنده شامل هشدار خروج از خط و «هشدار برخورد رو-به-جلو» است. ADAS مداخله‌گر شامل «کمک به حفظ خط»، سامانه ترمز اضطراری خودکار/ترمز اضطراری پیشرفته/خودکار است.[۷۵]

این ADAS ممکن است در پیشگیری از خروج از جاده یا رانندگی به داخل یک وسیلهٔ جلویی کمک کنند. یک تحلیل ایالات متحده پیشنهاد می‌کند که هشدار برخورد رو-به-جلو ممکن است تعداد تصادفات جلو-به-عقب با جراحت را ۲۰٪ کاهش دهد، با مقایسهٔ همان نوع وسایل نقلیه با و بدون آن ADAS.[۷۵]

ADAS همچنین ممکن است معایب احتمالی داشته باشد، اگر بتوانند راننده را با اطلاعات مداوم یا افزایش حجم کار حواس‌پرت کنند.[۷۵]

همچنین ببینید

منابع

  1. 1 2 Mobile phone use: a growing problem of driver distraction (PDF). Geneva: World Health Organization. 2011. ISBN 978-92-4-150089-0.
  2. ↑ "Driver Distraction in Commercial Vehicle Operations" (PDF). U.S. Department of Transportation. Retrieved 26 April 2012.
  3. 1 2 3 Gliklich, Emily; Guo, Rong; Bergmark, Regan W. (December 2016). "Texting while driving: A study of 1211 U.S. adults with the Distracted Driving Survey". Preventive Medicine Reports. 4: 486–499. doi:10.1016/j.pmedr.2016.09.003. ISSN 2211-3355. PMC 5030365. PMID 27656355.
  4. 1 2 3 "Erie Insurance distracted driving survey finds drivers doing all sorts of dangerous things behind the wheel – from PDA to taking selfies to changing clothes". theharrispoll.com (in American English). 25 March 2015. Archived from the original on 2018-09-12. Retrieved 2018-09-12.
  5. 1 2 "Most U.S. Drivers Engage in 'Distracting' Behaviors: Poll". HealthDay. Archived from the original on 2 October 2017. Retrieved 1 October 2017.
  6. ↑ "Distracted Driving" (PDF). Department of Motor Vehicles. State of Nevada. Archived from the original (PDF) on 7 August 2019. Retrieved 8 August 2019.
  7. ↑ "Three main types of distraction". Centers for Disease Control and Prevention. Retrieved 26 April 2012.
  8. ↑ "Texting while driving". U.S. Department of Transportation. Retrieved 26 April 2012.
  9. 1 2 3 Klauer, S. G.; Guo, F.; Simons-Morton, B. G.; Ouimet, M. C.; Lee, S. E.; Dingus, T. A. (2014). "Distracted Driving and Risk of Road Crashes among Novice and Experienced Drivers". New England Journal of Medicine. 370 (1): 54–59. doi:10.1056/NEJMsa1204142. PMC 4183154. PMID 24382065.
  10. 1 2 "Children more distracting than mobile phones, Monash University". Monash.edu. 2013-10-03. Retrieved 2013-12-10.
  11. 1 2 3 4 Kiesbye, Stefan. Distracted Driving. Detroit: Greenhaven, 2012. Print.
  12. 1 2 "Driving with your dog can be dangerous: here's why." Dog Watch 14.10 (2010): 2. General OneFile. Web. 27 Sept. 2013.
  13. ↑ "Driver Distractions – Don't Be a Statistic." Web.
  14. 1 2 Huntington, Lucia. "Eating Behind the Wheel Is a Distraction." Distracted Driving. Ed. Stefan Kiesbye. Detroit: Greenhaven Press, 2012. At Issue. Rpt. from "The Real Distraction at the Wheel." Boston Globe 14 Oct. 2009. "Opposing Viewpoints In Context". Web. 27 Sept. 2013.
  15. ↑ Struckman-Johnson, Cindy; Gaster, Samuel; Struckman-Johnson, Dave (October 2014). "A preliminary study of sexual activity as a distraction for young drivers". Accident Analysis & Prevention. 71: 120–128. doi:10.1016/j.aap.2014.04.013. PMID 24922612.
  16. 1 2 "U.S. DOT National Highway Traffic Safety Administration Distracted Drive Report released September 2017". Archived from the original on 20 ژانویه 2022. Retrieved 16 Oct 2017.
  17. ↑ Dunn, Naomi (28 April 2021). "Investigating the impact of driving automation systems on distracted driving behaviors". Accident Analysis and Prevention. 156 106152. doi:10.1016/j.aap.2021.106152. PMID 33932819. S2CID 233477460.
  18. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Qin, Lingqiao; Li, Zhixia; Chen, Zhijun; Bill, Andi; Noyce, David A. (2019). "Understanding driver distractions in fatal crashes: An exploratory empirical analysis". Journal of Safety Research. 69: 23–31. doi:10.1016/j.jsr.2019.01.004.
  19. ↑ "The Truth About Distracted Driving". Your AAA Network (in American English). 2019-04-12. Archived from the original on 21 فوریه 2020. Retrieved 2020-02-21.
  20. ↑ National Highway Traffic Safety Administration National Occupant Protection Use Survey (NOPUS), National Highway Traffic Safety Administration, September 2010
  21. ↑ "Distracted Driving." Centers for Disease Control and Prevention. Centers for Disease Control and Prevention, 07 Mar. 2016. Web. 12 Apr. 2016.
  22. ↑ "Distraction and Teen Crashes: Even Worse than We Thought - AAA NewsRoom". 25 March 2015.
  23. ↑ Li, Li; Pope, Caitlin N.; Andridge, Rebecca R.; Bower, Julie K.; Hu, Guoqing; Zhu, Motao (2020-12-03). "Cellphone laws and teens' calling while driving: analysis of repeated cross-sectional surveys in 2013, 2015, 2017, and 2019". Injury Epidemiology. 7 (1): 65. doi:10.1186/s40621-020-00290-x. ISSN 2197-1714. PMC 7713022. PMID 33267912.
  24. ↑ Countermeasures That Work: A Highway Safety Countermeasure Guide for State Highway Safety Offices, Ninth Edition, 2017 (PDF) (Report) (in English) (9 ed.). National Highway Traffic Safety Administration (NHTSA), U.S. Department of Transportation. 2017. Archived (PDF) from the original on 2026-05-11. Retrieved 2026-05-10 – via Observatoire national interministériel de la sécurité routière (ONISR).{{cite report}}: نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (رده)
  25. ↑ Eby, David; Lidia Kostyniuk (May 2003). Driver distraction and crashes: An assessment of crash databases and review of the literature (PDF). The University of Michigan Transportation Research Institute.
  26. ↑ Albright, Brian. "NHTSA distracted driving guidelines." Motor Age Aug. 2013: 12. General OneFile. Web. 20 Sept. 2013.
  27. ↑ Understanding the Distracted Brain (PDF), National Safety Council, March 2010
  28. ↑ Distracted Driving: What You Need to Know, US Department of Transportation, retrieved July 18, 2012
  29. ↑ "Measuring cognitive distractions" (PDF). Archived from the original (PDF) on 28 October 2013. Retrieved 28 April 2017.
  30. ↑ Wireless Quick Facts, International Association for Wireless Telecommunications, December 2011
  31. ↑ Beck KH, Yan F, Wang MQ. Cell phone users, reported crash risk, unsafe driving behaviors and dispositions: a survey of motorists in Maryland. J Safety Res. 2007;38:683-8
  32. ↑ Cell Phones and Driving: Research Update (PDF), Automobile Association of America, December 2008, archived from the original (PDF) on 2013-02-02, retrieved 2012-07-18
  33. ↑ Kilgore, Christine. "Parents--not just teens--are distracted while driving." Pediatric News July 2013: 4. Academic OneFile. Web. 11 Oct. 2013.
  34. ↑ Shutko, J. and Tijerina, L., (2011), Ford's Approach to Managing Driver Attention: SYNC and MyFord Touch, Ergonomics In Design, Vol. 19, No. 4, October 2011, pp. 13-16
  35. 1 2 Schweizer, T. A.; Kan, K.; Hung, Y.; Fred, T.; Naglie, G.; Graham, S. (2013). "Brain activity during driving with distraction an immersive fMRI study". Frontiers in Human Neuroscience. 7 (53): 1–11. doi:10.3389/fnhum.2013.00053. PMC 3584251. PMID 23450757.
  36. ↑ Coelli, Stefania; Sclocco, Roberta; Barbieri, Riccardo; Reni, Gianluigi; Zucca, Claudio; Bianchi, Anna (2015). "EEG-based index for engagement level monitoring during sustained attention". 2015 37th Annual International Conference of the IEEE Engineering in Medicine and Biology Society (EMBC). Vol. 2015. pp. 1512–1515. doi:10.1109/EMBC.2015.7318658. ISBN 978-1-4244-9271-8. PMID 26736558.
  37. ↑ Chin-Ten, Lin; Li-Wei, Ko; Tzu-Kuei, Shen (2009). "Computational intelligent brain computer interaction and its applications on driving cognition". IEEE Computational Intelligence Magazine. 4 (4): 32–46. doi:10.1109/MCI.2009.934559.
  38. ↑ Goldsworthy, Jake; Watling, Christopher; Rose, Chae; Larue, Gregoire (2024). "The effects of distraction on younger drivers: A neurophysiological perspective". Applied Ergonomics. 114. doi:10.1016/j.apergo.2023.104147. PMID 37832340.
  39. ↑ Just, M. A., Keller, T. A., & Cynkar, J. A. (2008) A decrease in brain activation associated with driving when listening to someone speak. Elsevier. 70-80
  40. ↑ Get the Facts. Available at (http://www.distraction.gov/content/get-the-facts/facts-and-statistics.html). Accessed June 28, 2012.
  41. ↑ McEvoy, SP; Stevenson, MR; McCartt, AT; et al. (2005). "Role of mobile phones in motor vehicle crashes resulting in hospital attendance: a case-crossover study". BMJ. 331 (7514): 428. doi:10.1136/bmj.38537.397512.55. PMC 1188107. PMID 16012176.
  42. ↑ Staff, C. N. N. (2013-07-30). "Driver on phone when Spanish train derailed, court says". CNN (in English). Retrieved 2025-06-02.
  43. ↑ Lambert, Maxime (13 July 2017). "Sécurité routière: la police anglaise veut que tous les conducteurs voient la vidéo de cet horrible accident de voiture" (in French). Gentside. Retrieved 1 October 2017.
  44. ↑ NATIONAL TRANSPORTATION SAFETY BOARD Public Meeting of February 25, 2020 (Information subject to editing) Collision Between a Sport Utility Vehicle Operating With Partial Driving Automation and a Crash Attenuator Mountain View, California March 23, 2018 HWY18FH011
  45. ↑ X (2008-10-02). "Train engineer sent text message just before crash". Los Angeles Times (in American English). Retrieved 2025-06-02.
  46. ↑ "Recommendations in Kirkby buffer stop collision report". Railway Gazette International (in English). Retrieved 2025-06-02.
  47. 1 2 Ibrahim, J.K.; Anderson, E. D.; Burris, S. C.; Wagenaar, A. C. (2011). "State Laws Restricting Driver Use of Mobile Communications Devices: Distracted-Driving Provisions, 1992–2010". American Journal of Preventive Medicine. 40 (6): 659–665. doi:10.1016/j.amepre.2011.02.024. PMID 21565659.
  48. ↑ "State laws". U.S. Department of Transportation. Retrieved 26 April 2012.
  49. ↑ "Kelsey's Law" (PDF). Retrieved March 30, 2023.
  50. ↑ The State of Safety - A State-by-State Report (PDF) (Report) (in English). National Safety Council. 2017. Archived from the original (PDF) on 2017-07-28.{{cite report}}: نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (رده)
  51. ↑ "Distracted Driving". Governors Highway Safety Association (in English). Archived from the original on 2026-05-03. Retrieved 2026-05-10.
  52. ↑ Kolko, J.D. (2009). "The Effects of Mobile Phones and Hands-Free Laws on Traffic Fatalities". The B.E. Journal of Economic Analysis & Policy. 9 (1): 1–26. doi:10.2202/1935-1682.2004. S2CID 201101458.
  53. ↑ "Public Awareness Campaigns". U.S. Department of Transportation. Retrieved 26 April 2012.
  54. ↑ "DOT Launches Faces of Distracted Driving Site as Part of Ongoing Awareness Campaign". Professional Safety. 56 (1): 12. 2011.
  55. ↑ Willins, Michael; Brandyberry, Tschanen, eds. (2013). Motor Age. Vol. 132. PixelMags Inc. Archived from the original on 2023-10-03. Retrieved 2018-09-12.
  56. ↑ Quisenberry, Phillip Neil."Texting and Driving: Can it be Explained By the General Theory of Crime?" American Journal of Criminal Justice 40.25 (2015;2014;): 303-16. Web.
  57. ↑ "NHTSA and the Ad Council Launch New PSAs Highlighting the True Danger of Distracted Driving". Ad Council Org (in American English). 2023-11-15. Retrieved 2025-06-02.
  58. ↑ Zhang, Fangda, Shashank Mehrotra, and Shannon C. Roberts. "Driving Distracted with Friends: Effect of Passengers and Driver Distraction on Young Drivers' Behavior." Accident Analysis and Prevention, vol. 132, 2019, pp. 105246.
  59. ↑ Gershon, Pnina, et al. "Teens' Distracted Driving Behavior: Prevalence and Predictors." Journal of Safety Research, vol. 63, 2017, pp. 157-161.
  60. ↑ Strayer, David L.; Watson, Jason M.; Wilson, Adam E. (2009). "The Impact of Cell Phone Conversations on Driving Using the Peripheral Detection Task (PDT) as a Measure of Driver Distraction". Human Factors. 51 (1): 601–619. doi:10.1037/a0013969. PMC 2702669. PMID 19254107.
  61. ↑ National Safety Council. Employer Cell Phone Policies. Available at [www.nsc.org](https://www.nsc.org). Accessed June 15, 2012. Network of Employers for Traffic Safety (NETS): Cell Phone Policies of Companies with Best Fleet Safety Performance. Available at [www.trafficsafety.org](https://www.trafficsafety.org). June 15, 2012
  62. ↑ Gursten, Steven (January 22, 2022). "Michigan Cell Phone Law 2022: What You Need To Know". Retrieved March 30, 2022.
  63. ↑ Collision Between a Sport Utility Vehicle Operating With Partial Driving Automation and a Crash Attenuator, Mountain View, California, March 23, 2018 (PDF) (Report). Highway Accident Report. National Transportation Safety Board. 2020-02-25.
  64. ↑ "U.S. Transportation Secretary LaHood Issues 'Blueprint for Ending Distracted Driving,' Announces $2.4 Million for California, Delaware Pilot Projects". Nhtsa.gov. Archived from the original on 9 March 2013. Retrieved 28 April 2017.
  65. ↑ [(http://www.distraction.gov/content/press-release/2012/06-7.html) "U.S. Transportation Secretary LaHood Issues 'Blueprint for Ending Distracted Driving'"]. U.S. Department of Transportation. 7 June 2012. {{cite web}}: مقدار |url= را بررسی کنید (کمک)
  66. ↑ "Monitor: Fatal distraction". The Economist. 2013-11-30. Retrieved 2013-12-10.
  67. ↑ Feldman, Joel. "The next generation of Audi and Tesla automobiles are about to become more like smartphones on wheels thanks to AT&T." End Distracted Driving. End Distracted Driving, 24 Jan. 2014. Web.
  68. ↑ "Toyota takes self-driving step with patent for eyelid detection device". Autoblog.com. 23 March 2015.
  69. ↑ David Kravets (2016-04-11). "First came the Breathalyzer, now meet the roadside police "textalyzer"". Arstechnica.com. Retrieved 2016-04-28.
  70. ↑ "Lights, camera, detection: Drivers beware". 29 November 2019.
  71. ↑ "Caught on camera! Penalties now apply". March 2020.
  72. ↑ Law, Bruce. "Distracted Driving." Professional Safety, vol. 64, no. 6, 2019, pp. 62-63.
  73. ↑ European Commission (2022) Road safety thematic report – Driver distraction. European Road Safety Observatory. Brussels, European Commission, Directorate General for Transport. (section §3.1)
  74. ↑ European Commission (2022) Road safety thematic report – Driver distraction. European Road Safety Observatory. Brussels, European Commission, Directorate General for Transport. (section §6)
  75. 1 2 3 European Commission (2022) Road safety thematic report – Driver distraction. European Road Safety Observatory. Brussels, European Commission, Directorate General for Transport. (section §8)

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.