سامانه فردیت‌سازی موازی

سامانه فردیت‌سازی موازی (انگلیسی: Parallel individuation system)، که با نامِ نظامِ ردیابیِ شیء هم شناخته می‌شود، توانایی‌ای در مغز است که به ما امکان می‌دهد اعدادِ کوچک - از صفر تا سه در نوزادان، یا تا چهار در بزرگسالان و جانوران - را دقیقاً و بدونِ نیاز به کلمه یا نماد بشناسیم. این یکی از دو نظامی است که حسِ عدد را در ما شکل می‌دهد؛ نظامِ دیگر، نظامِ عددیِ تقریبی نام دارد.[۱] تفاوتِ این دو نظام در این است: نظامِ عددیِ تقریبی فقط یک حدسِ کلی از تعداد به ما می‌دهد، اما نظامِ شمارشِ موازی دقیق است و هر شیء را جداگانه و به‌طورِ دقیق ثبت می‌کند. شمردن و حدس‌زدن به نظامِ تقریبی مربوط می‌شوند، اما وقتی ما بدونِ شمردن، با یک نگاه سریع می‌فهمیم چند شیء جلویمان است (که به آن «شمارشِ آنی» می‌گویند)، این کارِ همین نظامِ شمارشِ موازی است.[۲]

این توانایی هم در بزرگسالانِ انسانی، هم در جانورانِ دیگر - مانندِ ماهی‌ها[۳] - و هم در نوزادانِ انسانی دیده شده، هرچند در نوزادان، عملکردِ این توانایی به سن و نوعِ آزمایش بستگی دارد.[۴]

شواهد

چند آزمایش، وجودِ این نظام را در انسان و جانوران نشان داده‌اند. برای نمونه، بزرگسالان وقتی می‌خواهند یک تا چهار شیء را بشمارند، تقریباً هیچ اشتباهی نمی‌کنند؛ اما به‌محضِ اینکه تعداد از چهار بیشتر شود، احتمالِ اشتباه‌کردنشان بالا می‌رود.[۴] نوزادانِ ۱۰ تا ۱۲ ماهه هم در آزمایشی که در آن اشیاء را پنهان می‌کردند، توانستند «دقیقاً یک»، «دقیقاً دو» و «دقیقاً سه» شیء را درست تشخیص دهند، اما برایِ اعدادِ بیشتر همین توانایی را نداشتند.[۴]

نمونهٔ جالبی از این توانایی در جانوران هم در ماهی‌های گوپی دیده شده: پژوهشگران گروه‌های اجتماعیِ مختلف با اندازه‌های متفاوت به آن‌ها نشان دادند، با این فرض که این ماهی‌ها ترجیح می‌دهند به گروهِ بزرگ‌تر بپیوندند. نتیجه این بود که گوپی‌ها توانستند میانِ ۱ تا ۴ عضو تفاوت قائل شوند، اما فراتر از این عدد، دیگر دقتشان کم می‌شد.[۳] البته این توانایی در همهٔ جانوران به یک شکل دیده نمی‌شود؛ برای نمونه، سینه‌سرخ‌های استرالیایی هیچ فرقی میانِ فهمیدنِ اعدادِ کوچک (۱ تا ۴) و اعدادِ بزرگ‌تر (بالایِ ۴) نشان ندادند.[۵]

منابع

  1. ↑ Piazza, M. (2010). "Neurocognitive start-up tools for symbolic number representations". Trends in Cognitive Sciences. 14 (12): 542–551. doi:10.1016/j.tics.2010.09.008. PMID 21055996. S2CID 13229498.
  2. ↑ Hyde, D. (2011). "Two systems of non-symbolic numerical cognition". Frontiers in Human Neuroscience. 5: 150. doi:10.3389/fnhum.2011.00150. PMC 3228256. PMID 22144955.
  3. 1 2 Agrillo, Christian (2012). "Evidence for Two Numerical Systems That Are Similar in Humans and Guppies". PLOS ONE. 7 (2) e31923. Bibcode:2012PLoSO...731923A. doi:10.1371/journal.pone.0031923. PMC 3280231. PMID 22355405.
  4. 1 2 3 Feigenson, L; Dehaene S.; Spelke, E. (2004). "Core systems of number". Trends in Cognitive Sciences. 8 (7): 307–314. doi:10.1016/j.tics.2004.05.002. PMID 15242690. S2CID 17313189.
  5. ↑ Hunt, Simon; Low, Jason; Burns, K. (2008). "Adaptive numerical competency in a food-hoarding songbird". Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences. 275 (1649): 2373–2379. doi:10.1098/rspb.2008.0702. PMC 2603231. PMID 18611847.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.