ترموزرو

ترموزِرو (فرانسوی: Le Thermozéro‎) یک پروژهٔ کمیک ناتمام و رهاشده است که در مقطعی برای مجموعهٔ ماجراهای تن‌تن و میلو اثر هرژه و بعدها برای مجموعهٔ ماجراهای ژو، زته و ژوکو او در نظر گرفته شده بود.

در یک روز بارانی، کاپیتان هادوک، تن‌تن و پروفسور تورنسل با یک آلمانی که چند دقیقه قبل با او جر و بحث کرده بودند، تصادف می‌کنند. تن‌تن که آمادهٔ کمک به دیگران است، او را از خودرو بیرون می‌کشد و با کت خود می‌پوشاند. به‌طور شگفت‌آور، افراد زیادی تلاش می‌کنند مرد را قبل از رسیدن آمبولانس در ماشین خود بگذارند. او شیئی را در کت تن‌تن مخفی می‌کند بدون آنکه کسی متوجه شود. نهایتاً آمبولانس می‌رسد و همه به خانه‌هایشان بازمی‌گردند.

در هتل، پروفسور تورنسل تصمیم می‌گیرد کت تن‌تن را به خشک‌شویی ببرد. چند روز بعد، تن‌تن و کاپیتان کشف می‌کنند که همهٔ کسانی که در تصادف حضور داشتند، مورد سرقت قرار گرفته‌اند. ظاهراً افراد پشت این ماجرا به دنبال شیئی هستند که قبلاً متعلق به قربانی بوده است.

روز بعد، هادوک ربوده می‌شود و پیام باج‌خواهی این است: «هادوک در ازای شیء». قرار ملاقاتی در برلین گذاشته می‌شود. قهرمانان، بدون اطلاع از اینکه شیء چیست، به آلمان سفر می‌کنند تا هادوک را بازگردانند.

تن‌تن با یک کیف در دست، با آدم‌رباها ملاقات می‌کند. چند دقیقه بعد، همهٔ آن‌ها به زندان می‌افتند، زیرا کیف تن‌تن دارای یک فرستنده بوده است. پس از بازگشت به کاخ مولینسار، پروفسور تورنسل کشف می‌کند که شیء (یک مادهٔ منفجره که در فضاهای بدون اکسیژن کار می‌کند) نمی‌تواند عمل کند، زیرا یکی از مواد تشکیل‌دهندهٔ محسوب نهایی، در آن به‌کار نرفته است.

در سال ۱۹۶۰، کمی پس از تکمیل تن‌تن در تبت، هرژه شروع به توسعهٔ یک خط داستانی بر اساس مقاله‌ای از ماری-فرانس در دسامبر ۱۹۵۷ کرد. این مقاله که توسط فیلیپ لابرو نوشته شده بود، با عنوان «ترسی که از آینده می‌آید» داستان دو خانوادهٔ آمریکایی را روایت می‌کرد که پس از شکستن یک قرص در معرض سطوح بالای رادیواکتیویته قرار گرفته بودند.^[۱] هرژه چند یادداشت دربارهٔ داستان پیشنهادی نوشت:

یک بطری (یا شیء دیگری) حاوی ماده‌ای کشنده (قرص‌های اتمی؟ مطابق با ماری-فرانس) به اشتباه توسط کسی برداشته شده است. تن‌تن آن شخص را دنبال می‌کند و او را درست وقتی می‌یابد که مادهٔ مورد نظر آمادهٔ ایجاد اثرات مخربش است.^[۲]

او پروژه را به کارکنان استودیو هرژه سپرد تا روی آن کار کنند، و کارتونیست گِرِگ دو خلاصهٔ داستان برای دو پروژه، «قرص‌ها» (Les Pilules) و «تن‌تن و ترموزرو» (Tintin et le Thermozéro) تهیه کرد.^[۲] هرژه پروژهٔ دوم را گرفت و هشت صفحه نقاشی با مداد از آن تهیه کرد.^[۳] با این حال، هرژه از کار روی داستانی که قبلاً توسط شخص دیگری طرح‌ریزی شده بود، راحت نبود و اظهار داشت:

«احساس می‌کردم مانند زندانی در یک غل و زنجیر محدودکننده هستم که نمی‌توانم از آن خارج شوم. شخصاً نیاز دارم دائماً از اختراعات خودم شگفت‌زده شوم. علاوه بر این، داستان‌هایم همیشه به یک شیوه خلق می‌شوند. من نقطهٔ شروعم را می‌دانم و تا حدی می‌دانم به کجا می‌خواهم برسم، اما مسیری که برای رسیدن به آنجا طی می‌کنم، به تمایل آنی من بستگی دارد.»^[۲]

طبق گفتهٔ زندگی‌نامه‌نویس هرژه، بنوآ پیترس، مشکل خلاصه‌های گِرِگ این بود که او «سبک ماجراهای تن‌تن را چنان جذب کرده بود که آن را تقلید می‌کرد.»^[۲]

هرژه که نمی‌خواست ایدهٔ خوبی را رها کند، قصد داشت ترموزرو را به عنوان داستان سوم فیلمی تن‌تن بسازد، اما این نیز هرگز رخ نداد.

بوب دو مور، دستیار هرژه، مأمور شد خلاصهٔ داستان را تغییر دهد و آن را به ششمین ماجرای ماجراهای ژو، زته و ژوکو تبدیل کند. پس از تهیهٔ چند طرح اولیه، این پروژه نیز متوقف شد، زیرا هرژه از بوب دو مور خواست جزیره سیاه را به‌روز کند. سپس هرژه توجه خود را به جواهرات کاستافیوره معطوف کرد که در سال ۱۹۶۳ منتشر شد.

در مارس ۲۰۱۴ مشخص شد که دو مور واقعاً یک فیلمنامهٔ کامل برای ترموزرو نوشته و صفحات بیشتری نیز با مداد ترسیم شده بود پیش از آنکه پروژه متوقف شود. ناشر تن‌تن، کسترمن، نیز برنامه‌هایی برای انتشار نسخه‌ای از ترموزرو اعلام کرد، احتمالاً مشابه با دیگر ماجرای ناتمام تن‌تن، تن‌تن و هنر الفبا.^[۴][۵]