ژان-ماری آپوستولیدس
ژان-ماری آپوستولیدس | |
|---|---|
 | |
| زاده | ۲۷ نوامبر ۱۹۴۳ فرمانداری نظامی آلمان در فرانسه اشغالی در جریان جنگ جهانی دوم |
| درگذشته | ۲۲ مارس ۲۰۲۳ (۷۹ سال) استنفورد |
| پیشه |
|
| ملیت | فرانسوی |
| کار(های) برجسته | سیرانو: کسی که همهچیز بود و هیچ نبود، قهرمانسازی و قربانیسازی دگردیسیها و تنتن، حضار |
ژان-ماری آپوستولیدس (انگلیسی: Jean-Marie Apostolidès؛ فرانسوی: [apɔstɔlidɛs]؛ ۲۷ نوامبر ۱۹۴۳ – ۲۲ مارس ۲۰۲۳) رماننویس، جستارنویس، نمایشنامهنویس، کارگردان نمایش، زندگینامهنویس و استاد دانشگاه اهل فرانسه بود.
آپوستولیدِس در طول جنگ جهانی دوم در روستای سن-بونه-ترونسِه در اوورنی به دنیا آمد. پدربزرگش، اِوانژل آپوستولیدِس، پزشکی یونانی از آسیای صغیر بود. پس از تحصیل در فرانسه، اِوانژل بهدلیل به قدرت رسیدن مصطفی کمال آتاترک به خانه بازنگشت. کودکی ژان-ماری آپوستولیدِس عمیقاً تحتتأثیر دین و آموزههای آن قرار داشت؛ وقتی پدرش، پل، فهمید والدینش بدون ازدواج با یکدیگر زندگی کردهاند، وحشتزده شد و تصمیم گرفت «گناهانشان را جبران کند» و به یک کاتولیک پرشور تبدیل شود. آثار او با مضامینی چون حفظ نظم از طریق دین و میل بیامان به ارتقای اجتماعی شکل گرفتهاند.[۱]
زندگینامه
آپوستولیدِس در شهر تروآ، یک شهر سنتی و بورژوازی فرانسه، بزرگ شد. رمان خودزندگینامهایاش، جلسه، دوران پرورش او را در این شهر استانی روایت میکند و تصویری ماندگار از زندگی فرانسوی در دهههای ۱۹۵۰–۱۹۶۰ ارائه میدهد. این اثر بر ملاقات دگرگونکنندهٔ نویسنده با پاپ پیوس دوازدهم تمرکز دارد، «رویدادی جزئی»[۲] که او را به ترک دین و وقف خود به تئاتر سوق داد.
در پی «اولین فراخوان» خود، آپوستولیدِس نزد تانیا بالاچووا در پاریس تئاتر خواند، سپس به مطالعهٔ روانشناسی و علوم اجتماعی روی آورد و در سال ۱۹۶۸ کارشناسیارشد روانشناسی را در نانتره دریافت کرد. او سپس به کانادا (تورنتو، سپس مونترال) رفت و در آنجا روانشناسی تدریس کرد. در سال ۱۹۷۲ نخستین نمایشنامهاش «بابی بوم» توسط اُلیویه رایشِنباخ با طراحی صحنهٔ گی نوو در تئاتر ژِزو در مونترال روی صحنه رفت. او در ۱۹۷۲ به فرانسه بازگشت و دکترای جامعهشناسی را با راهنمایی ژان دووینیو آغاز کرد. در این دوره، همزمان با تدریس در دانشگاه تور، آپوستولیدِس یک شرکت تولیدی تأسیس کرد و همراه با برتران رونودینو فیلمهای کوتاه کارگردانی کرد. او از رسالهاش دفاع کرد و در سال ۱۹۷۷ دکترای دولتی در ادبیات و علوم اجتماعی گرفت. از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۲، آپوستولیدِس با ژان گاسکون، کارگردان تئاتر فرانسوی-کانادایی، در اقتباس ادیپ شهریار برای مرکز ملی هنرهای اتاوا همکاری کرد.
آپوستولیدِس از ۱۹۷۹ در ایالات متحده آمریکا تدریس کرد؛ ابتدا در دانشگاه استنفورد (۱۹۷۹–۱۹۸۱) و سپس در دانشگاه هاروارد (۱۹۸۱–۱۹۸۷). او در سال ۱۹۸۷ به استنفورد بازگشت و در آنجا کرسی استادی ویلیام اچ. بونسال در رشتهٔ فرانسوی را بهدستآورد. او ادبیات و تئاتر تدریس میکرد.
آپوستولیدِس نظریهپرداز «آیکانومی» بود، حوزهای تازه از مطالعهٔ تصاویر و تأثیرات آنها بر انسانها.
آپوستولیدِس در ۲۲ مارس ۲۰۲۳ در کالیفرنیا و در سن ۷۹سالگی درگذشت.[۳]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Devarrieux, Claire (1 February 2001). "Autobiographie de toute la famille". Libération.
- ↑ L'Audience, Les Impressions Nouvelles, 2008
- ↑ "L'essayiste Jean-Marie Apostolidès s'est éteint". Le Devoir. 25 March 2023. Retrieved 26 March 2023.
