نوئوو ریکو
| نوئوو ریکو | |
|---|---|
 پرچم | |
| موقعیت ماجراهای تنتن و میلو | |
| خالق | هرژه |
| نوع | جمهوری |
| مکانهای برجسته | سانفاسیون |
| اولین حضور | گوش شکسته |
| موقعیت جغرافیایی | آمریکای جنوبی |
| زبان | اسپانیایی |
نوئوو ریکو (اسپانیایی: Nuevo Rico) یک جمهوری خیالی است که توسط هرژه در مجموعهٔ ماجراهای تنتن و میلو اختراع شده است. نباید آن را با سائو ریکو، کشور خیالی دیگری در آمریکای جنوبی در همین مجموعه که در ستارهٔ اسرارآمیز ظاهر میشود، اشتباه گرفت. این کشور همسایهٔ کشور خیالی دیگری در آمریکای جنوبی به نام سان تئودور است. پرچم آن سه ستارهٔ قرمز پنجپر را نشان میدهد که بهصورت مثلث و با نوک به سمت بالا روی زمینهٔ سیاه قرار گرفتهاند.
نام این کشور که تقلیدی از پورتوریکو است، بهطور تحتاللفظی «نوپولدار» یا «بهتازگی پوادارشده» معنی میدهد و یادآور وضعیت پاراگوئه، پیروز جنگ چاکو در سال ۱۹۳۵ است.
جغرافیا
محل قرارگیری
به فصل مربوط به محل قرارگیری کشور همسایهاش، سان تئودور مراجعه کنید.
پایتخت
سانفاسیون پایتخت نوئوو ریکو است. این شهر در کتاب گوش شکسته ذکر شده است. اطلاعات کمی دربارهٔ سانفاسیون در دست است، جز اینکه این شهر کوهستانی دارای یک فرودگاه و کاخ ژنرال موگادور است.
نام «سانفاسیون» از عبارت فرانسوی «Sans façon» (به معنی «ساده و خودمانی») گرفته شده و همچنین به آسونسیون پایتخت پاراگوئه، اشاره دارد.
بقیهٔ کشور
تنتن پس از عبور از مرزها و فرار از نظامیانی که او را به سمت پایتخت میبردند، به منطقهای کشاورزی میرسد. او توسط مالک ثروتمند یک هاسینادا به نام دون خوزه تروخیلو مورد استقبال قرار می گیرئ. هاسیندا به یک ملک و مزرعهٔ بزرگ و وسیع (نوعی لاتیفوندیوم) در آمریکای جنوبی اشاره دارد. نمونهٔ داستان یادآور مزارع پاراگوئهای است که توسط منونیتها اداره میشد و در منطقهٔ چاکو بوریال (Chaco Boreal) واقع شده بود؛ همان منطقهٔ گران چاکو که در جنگ چاکو مورد مناقشه قرار داشت.[۱]
در این مسیر، مشخص میشود که این کشور نیز توسط رودخانهٔ بادورایال عبور میکند که مسیرش را تا سان تئودور ادامه میدهد.
درگیری با سان تئودور
پس از یک حادثهٔ مرزی در صحرای گران چاکو که تنتن بهصورت ناخواسته قهرمان آن بود، جنگ با کشور همسایه در شرف وقوع قرار میگیرد، در حالی که هر دو طرف توسط فروشندگان سلاح که میخواهند تسلیحات خود را بفروشند، تشویق میشوند.
افکار عمومی با روزنامههایی مانند «اکو دی سانفاسیون» به جوش میآید، که شمارهٔ ویژهای با عنوان «ویژهنامهٔ جنگ» منتشر میکند و بیانیهٔ رئیسجمهور را با اغراق در وقایع واقعی چاپ میکند. در واقع، متن مدعی است که ارتش خسارات سنگینی به دشمن وارد کرده که حملهٔ ناگهانی کرده بود، در حالی که در واقع تنها بازداشت تنتن رخ داده است. همچنین میتوان دید تابلوهایی با کاریکاتورهای خشن ژنرال آلکازار نصب شدهاند.
خوشبختانه، مطالعات جدید نشان دادند که موضوع نفتی وجود ندارد، و توافق صلح بین ژنرال آلکازار و ژنرال موگادور، که در همان داستان به عنوان رئیس دولت نوئوو ریکو معرفی میشود، به امضا میرسد.
نام رؤسای دولت دو کشور رقیب یادآور نام سالنهای نمایش است: آلکازار نام چندین سالن قدیمی در اروپا است و موگادور نام سالن نمایشی در پاریس است.[۲]
منابع
