نوربر والز
نوربر والز | |
|---|---|
| زادهٔ | ۱۹ اکتبر ۱۸۸۲ |
| درگذشت | ۲۴ سپتامبر ۱۹۵۲ (۶۹ سال) سن-سروه، نامور، بلژیک |
| ملیت | بلژیکی |
| پیشه(ها) | کشیش کاتولیک، روزنامهنگار، سردبیر |
اَبه نوربر والز (فرانسوی: Norbert Wallez؛ فرانسوی: [valɛz]؛ ۱۹ اکتبر ۱۸۸۲ – ۲۴ سپتامبر ۱۹۵۲) روزنامهنگار و کشیش کاتولیک اهل بلژیک بود. او سردبیر روزنامهٔ لو ونتیم سیکل بود؛ ضمیمهٔ نوجوانان این روزنامه به نام لو پتی ونتیم نخستینبار ماجراهای تنتن را منتشر کرد.
زندگینامه
والِز در هاکنیی، فرازن-له-آنون متولد شد. او در دانشگاه لووَن تحصیل کرد. در سال ۱۹۰۶ به مقام کشیشی رسید و خود را وقف تدریس کرد، اما این مسیر با پیوستن داوطلبانهاش به خدمت در طول جنگ جهانی اول متوقف شد. پس از آتشبس، فعالیت تدریس خود را در «مدرسهٔ مذهبی امید نیک» و در مدرسهٔ بازرگانی مون ادامه داد. در سال ۱۹۲۴، به دستور کاردینال دِزیره-ژوزف مرسیه، او رهبری روزنامهٔ محافظهکار کاتولیک لو ونتیم سیکل را بر عهده گرفت؛ روزنامهای که تحت تأثیر شارل موراس بود و با او و همچنین لئون دوده مکاتبات منظمی داشت.[۱]
ایدئولوژی فوقمحافظهکارانهٔ او که یهودیستیز بود، تحت تأثیر شارل موراس[۲] و جنبش ملیگرای «اکسیون فرانسز» بود. او همچنین شیفتهٔ بنیتو موسولینی بود[۳] و در سفر سال ۱۹۲۳ به ایتالیا با او دیدار کرده بود؛ او پرترهٔ امضاشدهٔ دیکتاتور را بر دیوار دفتر خود نصب کرده بود. آرمان او، که در کتابش بلژیک و راینلند: چند رهنمود سیاسی (۱۹۲۳) بیان شده، اتحاد بلژیک و راینلند بود؛[۴] منطقهای در آلمان که از نظر او ماهیتی اساساً کاتولیک داشت، در تضاد با پروس پروتستان.
در سال ۱۹۲۷، روزنامهنگار جوان ژرژ رِمی کار خود را در لو ونتیم سیکل آغاز کرد. یک سال بعد، رِمی سردبیر لو پتی ونتیم شد. در سال ۱۹۲۹، رِمی انتشار تنتن در شوروی، نخستین داستان از مجموعهٔ ماجراهای تنتن را در شمارهٔ یازدهم لو پتی ونتیم و با نام هرژه آغاز کرد. والِز نقش تعیینکنندهای در انتخاب سه مقصد اول سفرهای تنتن داشت: روسیهٔ شوروی، کنگوی بلژیک و ایالات متحده آمریکا. همهٔ این انتخابها انگیزهٔ تبلیغاتی داشتند تا به خوانندگان جوان دربارهٔ مزایای استعمار اطلاعرسانی کنند و کمونیسم را نقد نمایند.[۵] او همچنین ازدواج رِمی با همسر اولش «ژرمن کیکنس» در سال ۱۹۳۲ را که منشی والِز بود، تسهیل کرد.[۶] مجموعهٔ کمیک هرژه، کوئیک و فلوپکه نیز در سال ۱۹۳۰ در لو ونتیم سیکل آغاز شد.
در سال ۱۹۳۳، والِز به دستور مقامات بالادست از ریاست لو ونتیم سیکل برکنار شد و مأمور نظارت بر حفظ و نگهداری خرابههای صومعهٔ اولن گردید.
با حملهٔ آلمان به بلژیک در سال ۱۹۴۰، او دوباره نوشتن را از سر گرفت و از حزب رکس به رهبری لئون دگرل حمایت کرد.
در سال ۱۹۴۷، او به اتهام همدستی با نیروهای محور محاکمه و به چهار سال زندان و ۲۰۰٬۰۰۰ فرانک جریمه محکوم شد. او تا سال ۱۹۵۰ در شارلروآ زندانی بود. پس از آزادی، که همزمان با دورهٔ مرگ او بر اثر سرطان بود، رِمی و همسرش به دیدار او رفتند. والِز در ۲۴ سپتامبر ۱۹۵۲ در سن-سروه، نامور درگذشت.
منابع
- ↑ Milet, Albert (1969). "WALLEZ (Norbert-Léopold-Alexis-Joseph)". Biographie nationale de Belgique. Vol. 35. Brussels: Émile Bruylant. pp. 747–751.
- ↑ Duchenne, Geneviève (2008). Esquisses d'une Europe nouvelle : l'européisme dans la Belgique de l'entre-deux-guerres (1919-1939). Peter Lang. p. 137. ISBN 978-90-5201-367-1. Retrieved 2018-04-08.
- ↑ Anne Morelli, Les grands mythes de l'histoire de Belgique de Flandre et de Wallonie, Evo-histoire, Bruxelles, 1995, p.283.
- ↑ Micheline Libon, Fédération wallonne des étudiants de Louvain, in Encyclopédie du Mouvement wallon, Tome II, p. 615.
- ↑ "Hergé".
- ↑ Assouline, P. 56
کتابشناسی
- Assouline, Pierre: Hergé. Barcelona, Destiny, 1997. شابک ۸۴−۲۳۳−۲۹۵۰-X.
- Lionel Baland, L’Abbé Norbert Wallez. dans Synthèse nationale N°31, Paris, avril 2013.
