آموزش در جمهوری چک

آموزش در جمهوری چک شامل سه سطح آموزش ابتدایی، آموزش متوسطه و آموزش عالی است. نظام آموزشی این کشور زیر نظر وزارت آموزش، جوانان و ورزش جمهوری چک اداره می‌شود و بودجه‌ای بالغ بر ۴٫۶ میلیارد یورو در سال ۲۰۱۶ داشت. آموزش ابتدایی برای کودکان شش تا پانزده‌ساله اجباری است و در مدارس دولتی به‌صورت رایگان ارائه می‌شود. پس از پایان دوره ابتدایی، برخی دانش‌آموزان آموزش رسمی را رها می‌کنند، در حالی که دیگران به مدارس حرفه‌ای یا هنرستان‌ها می‌روند.

برای کودکان دو تا پنج‌ساله، مهدکودک‌هایی وجود دارند که معمولاً تا یک سال پیش از ورود به دبستان از سوی دولت تأمین مالی نمی‌شوند. پس از این مرحله، خانواده‌ها ملزم به پرداخت شهریه نیستند؛ اما باید لوازم‌التحریر و هزینه غذای فرزندان خود را تأمین کنند. در سراسر کشور شماری از مدارس خصوصی نیز فعالیت دارند، هرچند این مدارس برای اکثر کودکان از نظر مالی دسترس‌پذیر نیستند. از مسائل در دست بررسی، موضوع کارمزد تحصیل در دانشگاه‌هاست که در سطح ملی پیوسته مورد بحث است.

زبان چکی زبان آموزشی رسمی نظام آموزشی جمهوری چک است. تحصیل در دانشگاه‌های دولتی برای نخستین‌باریان رایگان و نامحدود است؛ اما دانشجویان دانشگاه‌های خصوصی باید شهریه بپردازند. آموزش اجباری در این کشور ده سال است که شامل یک سال پیش‌دبستانی و نه سال آموزش ابتدایی می‌شود.

آموزش ابتدایی

دبستان (به چکی: základní škola) از نه پایه تشکیل شده که به دو دوره تقسیم می‌شود.

دوره اول

دوره اول پنج سال نخست آموزش رسمی را دربرمی‌گیرد. در این دوره، معمولاً یک معلم همه درس‌ها را تدریس می‌کند، هرچند گاهی معلم جداگانه‌ای برای زبان خارجی یا تربیت بدنی در نظر گرفته می‌شود.[۱] درس‌های این دوره عبارتند از زبان چکی، یک زبان خارجی (معمولاً انگلیسی)، ریاضیات، علوم رایانه، تاریخ، جغرافیا، علوم طبیعی، هنر، موسیقی، تربیت بدنی و کاردستی. معمولاً در هر روستا یک مدرسه دوره اول وجود دارد؛ در روستاهای کوچک‌تر، چند پایه ممکن است در یک کلاس تدریس شوند.[۱]

دوره دوم

چهار سال بعدی دبستان، دوره دوم را تشکیل می‌دهند که آخرین مرحله اجباری آموزش است. درس‌های این دوره شامل زبان چکی، ادبیات، دو زبان خارجی، ریاضیات، علوم رایانه، تاریخ، جغرافیا، آموزش مدنی، فیزیک، زیست‌شناسی، شیمی، موسیقی، هنر، تربیت بدنی و کاردستی است. برخی از این درس‌ها تنها در پایه‌های هشتم و نهم اجباری‌اند.[۱]

دانش‌آموزان یا در همان دبستان دوره اول ادامه می‌دهند، یا در یک دبیرستان هشت‌ساله (به چکی: osmileté gymnázium) یا شش‌ساله (به چکی: šestileté gymnázium) ثبت‌نام می‌کنند. ادامه تحصیل در دبستان رایج‌ترین گزینه است و دبیرستان‌های شش‌ساله بسیار نادرند. برخی از دبیرستان‌های هشت‌ساله تأکید ویژه‌ای بر تربیت بدنی دارند و برخی از دبیرستان‌های شش‌ساله سال‌های پایانی را تقریباً به‌طور کامل به زبان خارجی تدریس می‌کنند. پایه‌های تحصیلی در دبیرستان هشت‌ساله با اعداد لاتین نام‌گذاری می‌شوند؛ سال اول «پریما» (اول به لاتین)، سال دوم «سکوندا» و به همین ترتیب.[۱]

مدارس ویژه و عملی

مدارس ویژه برای کودکان دارای ناتوانی‌های رشدی که نمی‌توانستند در آموزش عادی شرکت کنند، زمانی در جمهوری چک رایج بودند. محتوای درسی این مدارس بسیار محدود بود و فارغ‌التحصیلان از نظر عملی نمی‌توانستند همه مقاطع آموزش متوسطه را ادامه دهند. ثبت‌نام دانش‌آموز در مدرسه ویژه مستلزم تأییدیه از یک روان‌شناس تربیتی و رضایت والدین بود. این مدارس بعدها جای خود را به دبستان‌ها و مدارس عملی دادند، هرچند مشکل فراوانی دانش‌آموزان رومی در این مدارس همچنان ادامه دارد.[۲] مدارس عملی ابتدایی معمولاً در همان ساختمان دبستان‌ها قرار دارند و محتوایی معادل دوره اول و دوم به علاوه دوره‌های یک تا دوساله پس از سن پانزده‌سالگی آموزش می‌دهند. آموزش در این مدارس عمدتاً عملی است تا دانش‌آموزان را خودکفا بار آورد. همزمان، «آموزش تلفیقی» کودکان کم‌توان یا معلول ذهنی در مدارس عادی با پشتیبانی معلم ویژه رو به فزونی است.[۲]

آموزش متوسطه

از سال تحصیلی ۲۰۱۶/۲۰۱۷، مدارس متوسطه‌ای که دانش‌آموزان را به مدرک «ماتوریتا» می‌رسانند، ملزم به برگزاری آزمون ورودی در ریاضیات یا زبان انگلیسی و زبان چکی شده‌اند. این آزمون توسط CERMAT، نهاد دولتی مجری ماتوریتا، برگزار می‌شود. مدارس می‌توانند آزمون‌های جداگانه خود را نیز برقرار کنند. در بخش تهیه‌شده توسط CERMAT، ۱۲٫۳٪ از دانش‌آموزانی که در تابستان ۲۰۲۵ برای نخستین بار در آزمون شرکت کردند، مردود شدند.[۳]

هنرستان

گواهی‌نامه‌های حرفه‌ای پس از دوره‌های دو یا سه‌ساله و آزمون پایانی اعطا می‌شوند، هرچند انواع مختلفی از مدارک بسته به رشته وجود دارد. دوره‌های دوساله‌ای هم هستند که گواهی‌نامه ارائه نمی‌دهند. برخی هنرستان‌ها علاوه بر گواهی‌نامه حرفه‌ای، مدرک ماتوریتای دانشگاهی نیز اعطا می‌کنند که امکان ادامه تحصیل در دانشگاه را فراهم می‌آورد. این مدارس چهار سال به طول می‌انجامند و دانش‌آموز باید هر دو دسته آزمون را با موفقیت بگذراند تا فارغ‌التحصیل شود.[۳]

مدرسه حرفه‌ای و لیسه

مدرسه حرفه‌ای چهار سال است و مدرک ماتوریتا اعطا می‌کند. رشته‌های گسترده‌ای از مهارت‌های صنعتی و فنی مانند شیمی فنی، مهندسی برق، کشاورزی، فناوری اینترنت و کسب‌وکار پوشش داده می‌شوند. لیسه نوعی دبیرستان حرفه‌ای است که برنامه درسی عمومی‌تری تدریس می‌کند؛ درس‌های آکادمیک مانند تاریخ و جغرافیا در آن عمیق‌تر از مدرسه حرفه‌ای معمولی آموزش داده می‌شوند. انواع لیسه شامل فنی، تربیتی، پزشکی، علمی و نظامی (در همکاری با وزارت دفاع جمهوری چک) است.[۳]

دبیرستان عمومی (گیمنازیوم)

گیمنازیوم یا دبیرستان عمومی یا ادامه دبیرستان هشت‌ساله و شش‌ساله است یا بخشی از یک دبیرستان چهارساله برای فارغ‌التحصیلان دبستان. دبیرستان‌های چهارساله یا جهت‌گیری عمومی دارند یا بر تربیت بدنی و موسیقی تأکید دارند. دبیرستان‌های عمومی می‌توانند یک تخصص انتخاب کنند. درس‌ها همان درس‌های دوره دوم دبستان هستند، اما تنها در پایه‌های دهم و یازدهم اجباری‌اند (ریاضیات تا پایه دوازدهم و زبان چکی به همراه دو زبان خارجی تا پایه سیزدهم نیز اجباری است). مدارس می‌توانند این درس‌ها را در دو سال آخر اجباری کنند یا دانش‌آموزان بتوانند درس‌های انتخابی بیشتری از حداقل قانونی داشته باشند. فارغ‌التحصیلان دبیرستان عمومی مدرک حرفه‌ای ندارند؛ هدف این نوع مدرسه آماده‌سازی برای تحصیلات دانشگاهی است.[۱]

آزمون ماتوریتا

ماتوریتا نام مدرک پایانی مشترک مدارس متوسطه چهارساله است و پیش‌نیاز تحصیل در دانشگاه‌ها و مدارس عالی حرفه‌ای به‌شمار می‌رود. این آزمون از چند درس تشکیل می‌شود. هر دانش‌آموز باید آزمون زبان چکی و ادبیات جهان را بدهد که شامل آزمون مهارت خواندن و دستور زبان، آزمون نوشتاری و آزمون شفاهی ادبیات است. درس دوم باید یا ریاضیات یا یک زبان خارجی (انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، اسپانیایی یا روسی، شامل مهارت‌های نوشتن، خواندن، صحبت کردن و شنیداری در سطح B1 چارچوب اروپایی مشترک مرجع برای زبان‌ها) باشد. آزمون‌های این درس‌های اجباری توسط CERMAT استانداردسازی و تنظیم می‌شوند. دو یا سه آزمون دیگری که دانش‌آموز می‌دهد توسط مدرسه تعیین می‌شوند.[۳]

آموزش عالی

در ۷ آوریل ۱۳۴۸ (۱۷ فروردین ۷۲۷)، کارل چهارم دانشگاه کارل در پراگ را بنیان‌گذاری کرد. دومین دانشگاه در قلمرو کنونی جمهوری چک در سال ۱۵۷۶ (۹۵۵ هجری شمسی) تأسیس شد (نگاه کنید به: دانشگاه پالاتسکی اولوموتس) تا نفوذ پروتستان‌ها را که دانشگاه پراگ را کنترل می‌کردند و حدود ۹۰ درصد جمعیت کشور را تشکیل می‌دادند، تعدیل کند. پس از تأسیس دولت چکسلواکی (نگاه کنید به: تاریخ چکسلواکی (۱۹۱۸–۳۸)، دانشگاه‌های دیگری نیز بنیان‌گذاری شدند؛ از جمله دانشگاه ماساریک که دومین دانشگاه بزرگ جمهوری چک است.[۱]

مدارس عالی حرفه‌ای

مدارس عالی حرفه‌ای (به چکی: vyšší odborná škola, VOŠ) آموزش حرفه‌ای در سطح عالی ارائه می‌دهند و معمولاً با مدارس حرفه‌ای متوسطه در ارتباطند. دانشجویان پیش از فارغ‌التحصیلی باید آزمون‌های پایانی (ابسولوتوریوم) بدهند و پایان‌نامه‌ای ارائه کنند. فارغ‌التحصیلان حق دارند از عنوان افتخاری «DiS.» (به چکی: diplomovaný specialista، متخصص دارای دیپلم) پس از نامشان بهره‌گیری کنند.[۱]

دانشگاه‌ها

افراد دارای مدرک کارشناسی ارشد در ۳۰ شهر پرجمعیت جمهوری چک

آموزش عالی در جمهوری چک شامل دانشگاه‌های دولتی و خصوصی و همچنین آکادمی‌های نظامی و آکادمی پلیس تحت پوشش دولت است. تحصیل به زبان چکی در دانشگاه‌های دولتی برای نخستین‌باریان رایگان و نامحدود است؛ اما پس از سن ۲۶ سال، دانشجو از خدمات رفاه اجتماعی بیمه بهداشتی تحت پوشش دولت بهره‌مند نمی‌شود. دانشگاه‌های دولتی چکی دانشجویان بین‌المللی را نیز می‌پذیرند که می‌توانند به‌صورت رایگان به زبان چکی یا با پرداخت شهریه به زبان انگلیسی تحصیل کنند.[۱]

در دانشگاه‌های خصوصی، شهریه سالانه بین ۲٬۰۰۰ تا ۳٬۰۰۰ یورو است و برای برنامه‌های BSBA و MBA (که مورد تأیید وزارت آموزش جمهوری چک نیستند) بین ۳٬۰۰۰ تا ۱۰٬۰۰۰ یورو می‌رسد. کیفیت آموزش در دانشگاه‌های دولتی در مقایسه با خصوصی بالاتر تلقی می‌شود، چرا که دانشگاه‌های خصوصی در سال‌های اخیر دچار رسوایی‌های متعددی شده‌اند.[۱]

آموزش دانشگاهی بسته به مقطع تحصیلی از ۲ تا ۶ سال به طول می‌انجامد:

  • برنامه‌های کارشناسی — معمولاً ۳ سال؛ مدرک Bc. (به چکی: bakalář) یا BcA. (به چکی: bakalář umění) برای رشته‌های هنری. داشتن مدرک ماتوریتا الزامی است. دانشجو باید آزمون پایانی (به چکی: státní zkouška) را بگذراند و پایان‌نامه ارائه دهد.
  • برنامه‌های کارشناسی ارشد — داشتن مدرک کارشناسی الزامی است، به جز حقوق، داروسازی، دندان‌پزشکی و آموزش مرحله اول (برنامه‌های پنج‌ساله، نیاز به ماتوریتا) و پزشکی (برنامه‌های شش‌ساله، نیاز به ماتوریتا). با آزمون پایانی (به چکی: státní zkouška؛ برای پزشکی به چکی: státní rigorózní zkouška) و ارائه پایان‌نامه به پایان می‌رسند. مدارک اعطایی:
    • Mgr. (به چکی: magistr)
    • MgA. (به چکی: magistr umění) — برای رشته‌های هنری
    • Ing. (به چکی: inženýr) — برای رشته‌های فنی و اقتصادی
    • Ing. arch. (به چکی: inženýr architekt) — معماری
    • MUDr. (به لاتین: medicinae universalis doctor) — پزشکی
    • MVDr. (به لاتین: medicinae veterinariae doctor) — دامپزشکی
    • MDDr. (به لاتین: medicinae dentium doctor) — دندانپزشکی
  • برنامه‌های دکتری — مدرک Ph.D.

این مدارک پس از آزمون ویژه (به چکی: rigorózní zkouška) که شامل ارائه پایان‌نامه است، اعطا می‌شوند. داشتن مدرک کارشناسی ارشد برای شرکت در این آزمون الزامی است. فهرست غیرجامعی از مدارک دکتری عبارتند از:

تأنیث نظام آموزشی

از دوران انقلاب مخملی به بعد، پدیده تأنیث (زنانه‌شدن) نظام آموزشی جمهوری چک رو به فزونی بوده‌است.[۴] بر اساس داده‌های اندیشکده IDEA، در فاصله سال‌های ۱۹۸۹ تا اواخر قرن بیستم، یک‌سوم از معلمان مدارس ترک حرفه کردند.[۵] معلمانی که حرفه را ترک کردند بیشتر به بخش خصوصی رفتند و این پدیده در میان مردان بیش از زنان بود.[۵] جامعه‌شناس چکی یانا چرنوشکووا دلایل موفقیت زنان در حرفه معلمی را ترکیبی از کلیشه‌های اجتماعی دربارهٔ زنان به‌عنوان پرستاران و تلاش برای آشتی دادن زندگی حرفه‌ای و شخصی توصیف کرده‌است.[۶]

روان‌شناس استانیسلاو بندل نیز منزلت اجتماعی پایین معلمی، آسان‌تر بودن تحصیل در دانشکده‌های تربیت معلم، حقوق پایین و علاقه بیشتر زنان به کار با کودکان را از دلایل احتمالی این پدیده برشمرده است.[۷] پژوهشگران وزارت آموزش جمهوری چک اشاره کرده‌اند که بالا بودن شمار زنان به پدیده جامعه‌شناختی «حرفه‌زدایی» از کار معلمی منجر شده‌است.[۸]

تأمین مالی آموزش

بر اساس داده‌های OECD از سال ۲۰۰۷ (۱۳۸۶)، جمهوری چک ۱۰ درصد از هزینه‌های دولتی را صرف آموزش می‌کند که آن را در رتبه‌بندی مقایسه‌ای در جایگاه ماقبل آخر در کنار ژاپن قرار می‌دهد. از نظر نسبت به تولید ناخالص داخلی، این رقم حدود ۴٫۶ درصد است که به‌طور قابل توجهی کمتر از میانگین کشورهای OECD، یعنی ۶٫۱ درصد، است.[۱] معلمان چکی همچنین چهارمین حقوق پایین را در میان بیش از سی کشور تحت پوشش OECD دریافت می‌کنند.[۱]

وزارت آموزش، جوانان و ورزش مافوق‌ترین نهاد هر مدرسه‌ای است و اعتبارات لازم را از بودجه دولتی به مدارس و مؤسسات آموزشی تخصیص می‌دهد. استان‌ها (کراج‌ها) هزینه‌های مستقیم آموزشی را میان مدارس زیر نظر خود توزیع می‌کنند و همچنین بر کاربرد اعتبارات در مدارس تحت پوشش شهرداری‌ها نظارت دارند. شهرداری‌ها نیز تمام اعتبارات بودجه‌ای خود را به مدارسشان تخصیص می‌دهند و می‌توانند برای هزینه‌های جاری از بودجه دولتی کمک دریافت کنند.[۹]

تقویم آموزشی

سال تحصیلی در اولین روز کاری شهریور (سپتامبر) آغاز و در آخرین روز کاری تیر (ژوئن) پایان می‌یابد. سال تحصیلی به دو نیمسال تقسیم می‌شود که هر کدام با آزمون‌هایی پایان می‌پذیرند. معمولاً نیمسال اول از اول شهریور تا ۳۰ بهمن (۱ سپتامبر تا ۳۰ ژانویه) و نیمسال دوم از اول اسفند تا ۳۰ تیر (۱ فبروری تا ۳۰ ژوئن) ادامه می‌یابد که با یک روز تعطیل و تعطیلات تابستانی از هم جدا می‌شوند. تاریخ‌های دقیق به همراه تعطیلات و استراحت‌ها توسط هر مدرسه به‌صورت جداگانه اعلام می‌شود و ممکن است اندکی متفاوت باشند.[۱۰]

تعطیلات

  • تعطیلات پاییزی — دو روز کاری پیرامون روز دولت مستقل چکسلواکی (۲۸ اکتبر) که یک تعطیل عمومی است
  • تعطیلات کریسمس (زمستانی) — حدود ۹ تا ۱۲ روز (معمولاً ۲۲ دسامبر تا ۲ ژانویه و تا اولین یکشنبه پس از سال نو ادامه می‌یابد)
  • تعطیل میان‌نیمسال — یک روز (۱ فبروری)
  • تعطیلات بهاری — یک هفته که تاریخ آن بسته به منطقه متفاوت است (معمولاً از اوایل فبروری تا اواخر مارس)
  • تعطیلات عید پاک — سه روز (به نام‌های پنجشنبه فرمان، آدینه نیک و دوشنبه عید پاک)
  • تعطیلات تابستانی — بیش از شصت و دو روز (۱ ژوئیه تا ۳۱ اوت به علاوه روزهایی از آخرین جمعه تیر تا اولین دوشنبه شهریور که سال تحصیلی جدید را آغاز می‌کند)

همچنین روز کودک در اول ژوئن وجود دارد که تعطیل رسمی محسوب نمی‌شود، اما معمولاً کودکان در گردش‌های مدرسه (یک روزه یا بیشتر) و فعالیت‌های فرهنگی شرکت می‌کنند.[۱۰]

جستارهای وابسته

منابع

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Organisation for Economic Co-operation and Development (2014), Education at a Glance 2014: Czech Republic (PDF)
  2. 1 2 Amnesty International (2015), Must try harder: Ethnic discrimination of Romani children in Czech schools (PDF)
  3. 1 2 3 4 "Analýzy přihlášek a výsledků MZ". Centrum pro zjišťování výsledků vzdělávání (in Czech). Ministerstvo školství, mládeže a tělovýchovy. Retrieved 19 ژوئیه 2025.
  4. ↑ الگو:Citace elektronického periodika
  5. 1 2 Federičová، Miroslava. «Odchody z učitelské profese v Evropě» (PDF). Praha: Akademie věd ČR. {{cite web}}: از پارامتر ناشناخته |datum přístupu= صرف‌نظر شد (کمک); از پارامتر ناشناخته |datum vydání= صرف‌نظر شد (کمک); از پارامتر ناشناخته |jméno۲= صرف‌نظر شد (کمک); از پارامتر ناشناخته |příjmení۲= صرف‌نظر شد (کمک)
  6. ↑ الگو:Citace elektronického periodika
  7. ↑ الگو:Citace elektronického periodika
  8. ↑ الگو:Citace sborníku
  9. ↑ الگو:Citace elektronického periodika
  10. 1 2 «Bílí kniha – Bílá kniha – národní program rozvoje vzdělávání v České republice». MŠMT. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۰. {{cite web}}: از پارامتر ناشناخته |datum vydání= صرف‌نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.