آشپزی بوتانی

غذای ملی بوتانی، اما دارتسی (ཨེ་མ་དར་ཚིལ།) با برنج (مخلوطی از برنج قرمز بوتانی و برنج سفید)

یکی از اجزای اصلی آشپزی بوتانی، برنج قرمز بوتانی است که از نظر بافت مانند برنج قهوه‌ای است، اما طعم آجیلی دارد. این تنها نوع برنجی است که در ارتفاعات بالا رشد می‌کند. سایر مواد غذایی اصلی شامل گندم سیاه و به‌طور فزاینده‌ای ذرت است.

آشپزی‌های منطقه‌ای

گندم سیاه عمدتاً در بومتانگ، ذرت در نواحی شرقی و برنج در سرتاسر کشور مصرف می‌شود. رژیم غذایی در تپه‌ها همچنین شامل مرغ، گاومیش، گوشت گاو خشک، گوشت خوک، چربی خوک و بره است. سوپ‌ها و خورش‌های تهیه شده از گوشت، برنج، سرخس، عدس و سبزیجات خشک، که با فلفل چیلی و پنیر طعم‌دار شده‌اند، در فصل‌های سرد از غذاهای محبوب به‌شمار می‌روند. زود شنگو یک غذای برنجی است که با سبزیجات باقی‌مانده مخلوط می‌شود. اما داتشی یک غذای تند است که با فلفل‌های سبز یا قرمز بزرگ یا کوچک در سس پنیر تهیه می‌شود (مشابه با چیله کن کسو)، که ممکن است به عنوان غذای ملی به خاطر فراوانی و افتخاری که مردم بوتان به آن دارند، نامیده شود.[۱] سایر غذاها شامل جاشا مارو (یک غذا با مرغ)، فاکشا پا (گوشت خشک خوک پخته شده با فلفل‌های چیلی، ادویه‌جات و سبزیجات، از جمله شلغم، سبزیجات یا تربچه)، توکپا، پوتا (نودل‌های گندم سیاه)، باثاپ و برنج سرخ‌کرده است.

تنقلات

غذاهای محبوب شامل مومو (کوفته بوتانی)، هوئنتای (دیمپلینگ‌های گندم سیاه)، شاکام ایزای (ایزای)، خواب‌زِی (کوفته‌های خشک تهیه شده با آرد، آب و شکر که سپس سرخ شده‌اند)، شابالای، جما (سوسیس‌های بوتانی که در ادویه خوابانده می‌شوند) و نودلها هستند.

تأثیرات خارجی

رستوران‌های کشور غذاهای چینی، نپالی، تبتی و هندی را سرو کنند که بسیار محبوب هستند و در سال‌های اخیر رستوران‌های کره‌ای به دلیل افزایش محبوبیت فرهنگ عامه کره در این کشور افتتاح شده‌اند.[۲]

لبنیات و نوشیدنی‌ها

غذاهای لبنی، به ویژه کره و پنیرهای تهیه شده از یاک و گاو، نیز بسیار محبوب هستند و در واقع تقریباً تمام شیر به کره و پنیر تبدیل می‌شود. پنیر تهیه شده از شیر گاو که داتشی نامیده می‌شود، هرگز خام خورده نمی‌شود، بلکه برای تهیه سس‌ها استفاده می‌شود. زودو نوع دیگری از پنیر است که در نواحی شرقی تهیه می‌شود و به سوپ‌ها اضافه می‌شود. زودو معمولاً رنگ سبز مایل به رنگ دارد و بوی قوی دارد. سایر انواع پنیر شامل پنیرهای غربی مانند چدار و گودا هستند. پنیرهای غربی در کارخانه پنیر سوئیسی در بومتانگ تولید می‌شوند یا از هند وارد می‌شوند. نوشیدنی‌های محبوب شامل چای کره‌ای که با استفاده از برگ‌های چای، نمک و کره تهیه می‌شود (به نام سوجا)، چای شیر (به نام نگاژا)، چای سیاه، آرا محلی (شراب برنج) و آبجو هستند. ادویه‌ها شامل کاری، هل، زنجبیل، تینگای (فلفل سیچوان)، سیر، زردچوبه و زیره هستند.

آداب معاشرت

وقتی به فرد غذا تعارف می‌شود، می‌گوید مِشو مِشو، و طبق آداب بوتانی دهان خود را با دست‌ها به نشانهٔ امتناع می‌پوشاند، و سپس در برابر پیشنهاد دوم یا سوم تسلیم می‌شوند.[۳]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ "༈ རྫོང་ཁ་ཨིང་ལིཤ་ཤན་སྦྱར་ཚིག་མཛོད། ༼ཨ༽" [Dzongkha-English Dictionary: "A"]. Dzongkha-English Online Dictionary. Dzongkha Development Commission, Government of Bhutan. Archived from the original on 2011-08-25. Retrieved 2011-10-30.
  2. ↑ "Korean fever strikes Bhutan". Inside ASEAN. Archived from the original on 2016-02-02. Retrieved 2016-01-05.
  3. ↑ "10 Fascinating Facts about Bhutan". ECTTravel (به انگلیسی). Retrieved 2024-12-27.
  • Rennie, Frank; Mason, Robin (2008.) Bhutan: ways of knowing. Information Age Publishing, Inc. شابک ‎۹۷۸−۱−۵۹۳۱۱−۷۳۴−۴
  • Tashi Delek Drukair Magazine Volume XII No. 4 Fall 2007 Page 42
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.