محل استراحت خدمه پرواز
محل استراحت خدمه پرواز (انگلیسی: Crew rest compartment) بخشی از یک هواپیمای مسافربری است که برای استراحت و خواب اعضای خدمه در دوره‌هایی که در حال انجام وظیفه نیستند اختصاص داده می‌شود.[۱][۲] مقررات هوانوردی فدرال ایالات متحده برای انجام پروازهای دوربرد با استفاده از چند نوبت خدمه، وجود امکانات استراحت خدمه را پیش‌بینی کرده است.[۳]
ورود مسافران به محل‌های استراحت خدمه بر پایهٔ مقررات ممنوع است. ورودی این بخش‌ها ممکن است قفل داشته باشد و در برخی هواپیماها دسترسی به آنها با نردبان یا پلکان انجام می‌شود.[۴] معمولاً محل استراحت خدمهٔ کابین خلبان از محل استراحت خدمهٔ کابین مسافران جداست.[۵]
بسیاری از محل‌های استراحت خدمه، مگر آنکه به صندلی استاندارد مجهز باشند، در هنگام حرکت هواپیما روی زمین، برخاستن یا فرود قابل استفاده نیستند.[۶][۷]
.jpg)
رده‌بندی
در ایالات متحده، اداره هوانوردی فدرال امکانات استراحت خدمه را با توجه به شمار اعضای خدمه و مدت پرواز به سه رده تقسیم می‌کند.[۸] استراحت خدمه می‌تواند در فضایی از رده‌ای بالاتر از حداقل ردهٔ الزامی نیز انجام شود.
رده‌بندی امکانات استراحت خدمه از بالاترین به پایین‌ترین رده چنین است:
- امکانات استراحت ردهٔ ۱: باید فضایی باشد که از نظر فیزیکی از کابین خلبان و کابین مسافران جدا شده باشد؛ دارای تخت یا سطح مسطح دیگری برای خواب باشد؛ و امکان جداسازی مناسب از صدا و نور را فراهم کند.
- امکانات استراحت ردهٔ ۲: باید دست‌کم دارای یک صندلی کاملاً خواب‌شو باشد و به‌وسیلهٔ پرده از مسافران جدا شود.
- امکانات استراحت ردهٔ ۳: وجود یک صندلی کابین که قابلیت خم‌شدن به عقب و تکیه‌گاه پا داشته باشد کافی است.[۸]
الزامات طراحی و ایمنی این محل‌ها میان نهادهای مقررات‌گذار هوانوردی در کشورهای مختلف تا اندازهٔ زیادی مشابه است. برای نمونه، مقررات آژانس ایمنی هوانوردی اتحادیه اروپا دربارهٔ محدودکردن دسترسی، ارتباطات و علائم و نشانه‌ها به مقررات ادارهٔ هوانوردی فدرال ایالات متحده شباهت دارد.[۹] هماهنگی مقررات از طریق توافق‌های دوجانبهٔ ایمنی هوانوردی، که از ایجاد حداقل الزامات متناقض جلوگیری می‌کند، به سازندگان هواپیما امکان می‌دهد محل‌های استراحت خدمه را به گونه‌ای طراحی کنند که الزامات چندین بازار را هم‌زمان برآورده سازند.
نگارخانه
- محل استراحت خدمه در بوئینگ ۷۸۷
- محل استراحت در گلف‌استریم جی۵۵۰
جستارهای وابسته
- خدمه پرواز
- مهماندار هواپیما
- کابین خلبان
- خستگی خلبان
منابع
- ↑ Schneider, Kate. "Inside the part of the plane you can't see". news.com.au (in English).
{{cite web}}: پارامتر|تاریخ بازیابی=نیاز به وارد کردن|پیوند=دارد (کمک); پارامتر|پیوند=ناموجود یا خالی (کمک) - ↑ Kingston, Annie (21 ژانویه 2016). "The Reality Of Being A Flight Attendant". هاف‌پست (in English).
{{cite web}}: پارامتر|تاریخ بازیابی=نیاز به وارد کردن|پیوند=دارد (کمک); پارامتر|پیوند=ناموجود یا خالی (کمک) - ↑ George, Fred. "Preventing Crew Fatigue from A to Zzz". Aviation Week (in English).
{{cite web}}: پارامتر|تاریخ بازیابی=نیاز به وارد کردن|پیوند=دارد (کمک); پارامتر|پیوند=ناموجود یا خالی (کمک) - ↑ Brown, David Parker (13 اکتبر 2014). "Inside Look: Crew Rest Areas on Different Airliners". AirlineReporter (in English). Retrieved 26 ژوئیه 2016.
- ↑ "Special Conditions: Airbus, Model A350-900 Series Airplane; Crew Rest Compartments". Federal Register (in English). اداره هوانوردی فدرال. 14 ژانویه 2014.
- ↑ "Special Conditions: Airbus, A350-900 Series Airplane; Crew Rest Compartments". Federal Register (in English). اداره هوانوردی فدرال. 30 مارس 2012.
- ↑ "Special Condition D-04" (پی‌دی‌اف) (in English). آژانس ایمنی هوانوردی اروپا.
- 1 2 "Flightcrew Member Rest Facilities" (پی‌دی‌اف). Advisory Circular AC 117-1 (in English). اداره هوانوردی فدرال. Retrieved 26 ژوئیه 2016.
- ↑ "Special Condition D-04 – Crew Rest Compartment" (پی‌دی‌اف) (in English). آژانس ایمنی هوانوردی اروپا. Retrieved 23 ژوئیه 2020.
پیوند به بیرون
الگو:انباررده
منابع
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Crew rest compartment». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۶.