خانه سوم در زایچه
خانهٔ سوم سومین خانه از دوازده خانهٔ زایچه در اختربینی است. در سنت‌های کهن اختربینی، این خانه بیش از همه به برادران و خواهران، خویشاوندان نزدیک، همسایگان، رفت‌وآمدها و سفرهای کوتاه، نامه‌ها، پیام‌ها و فرستادگان نسبت داده می‌شد. در متون فارسی و عربی دورهٔ اسلامی نام بیت‌الاخوه یا بیت‌الإخوة برای آن به کار رفته است. در اختربینی جدید، دامنهٔ دلالت‌های آن به ارتباطات، گفتار و نوشتار، آموزش مقدماتی، شیوهٔ دریافت و انتقال اطلاعات و محیط پیرامون نیز گسترش یافته است.
در این مقاله، خانه برای house، یعنی یکی از دوازده بخش زایچه، و بیت برای domicile، یعنی برجی که جایگاه فرمانروایی طبیعی یک اختر دانسته می‌شود، به کار می‌رود؛ متون کهن چنین تمایز واژگانی ثابتی نداشتند و «بیت» را برای هر دو مفهوم و گاه به معنای برج یا جایگاه نیز به کار می‌بردند.[۱]
دلالت‌های این مقاله مربوط به متون قدیمی و تاریخی هستند و اعتبار علمی ندارند. اختربینی در دانش معاصر شبه‌علم شمرده می‌شود و شواهد تجربی معتبر نشان نداده‌اند که جایگاه خانه‌های زایچه بتواند روابط خانوادگی، ویژگی‌های ذهنی، شیوهٔ ارتباط یا رویدادهای زندگی را به‌طور قابل اعتماد پیش‌بینی کند؛ ازاین‌رو این احکام برای مطالعهٔ تاریخ علم و فرهنگ اهمیت دارند، اما نباید مبنای تصمیم‌گیری واقعی قرار گیرند.[۲][۳]
جایگاه در زایچه
خانهٔ سوم پس از خانهٔ دوم و پیش از خانهٔ چهارم قرار دارد. این خانه یکی از چهار خانهٔ زایل‌الوتد است؛ سه خانهٔ دیگر این گروه ششم، نهم و دوازدهم هستند.
در تقسیم سنتی خانه‌ها، زایل‌الاوتاد از اوتاد «دور می‌شوند» و از لحاظ قوت جایگاهی پایین‌تر از خانه‌های وتدی و مایل‌الاوتاد به آن‌ها نسبت داده می‌شد. با این حال، خانهٔ سوم در سنت یونانی‌مآب از زایل‌الاوتادهای نسبتاً مساعد به شمار می‌رفت، زیرا با خانهٔ یکم در نسبت تسدیس قرار می‌گیرد.
در روش خانه‌های برج کامل، خانهٔ سوم تمام سومین برج پس از برج طالع را در بر می‌گیرد. در دیگر روش‌های تقسیم خانه، مرزهای آن بر پایهٔ قواعد هندسی متفاوت تعیین می‌شوند.
ویژگی‌های کلی
| ویژگی | شرح |
|---|---|
| شماره | سوم |
| نام تاریخی در سنت اسلامی | بیت‌الاخوه یا بیت‌الإخوة |
| نام در برخی منابع یونانی‌مآب | «الهه»؛ یونانی: Thea، لاتینی: Dea |
| دلالت اصلی سنتی | برادران و خواهران، خویشاوندان، همسایگان، سفرهای کوتاه و پیام‌ها |
| رده | زایل‌الوتد |
| خانهٔ پیشین | خانهٔ دوم |
| خانهٔ پسین | خانهٔ چهارم |
| خانهٔ مقابل | خانهٔ نهم |
| فرح اختر | ماه |
| دلالت‌های بیرونی | برادران، خواهران، خویشاوندان، خویشان سببی، جواهر، دوستان، کوچ، سفرهای کوتاه، هوش، دانش و آگاهی از احکام دینی |
| اعضای بدن در سنت اروپایی | شانه‌ها، بازوان، دست‌ها و انگشتان |
| دلالت‌های جدید | ارتباطات، گفتار، نوشتار، آموزش مقدماتی، محیط محلی و رفت‌وآمد روزانه |
| خداوند خانه | خداوندِ برجی که خانهٔ سوم در آن قرار دارد |
نام و پیشینه
بیت‌الاخوه
در متون احکام نجوم دورهٔ اسلامی، خانهٔ سوم با نام بیت‌الاخوه، یعنی «خانهٔ برادران و خواهران»، شناخته می‌شد. محمد بن احمد خوارزمی در مفاتیح العلوم این نام را در شمار نام‌های خانه‌های زایچه آورده است.[۴]
این نام نشان می‌دهد که برخلاف بسیاری از تعبیرهای جدید که «ارتباطات» را نخستین کلیدواژهٔ خانهٔ سوم می‌دانند، در سنت اسلامی و نیز بخش بزرگی از سنت باستانی، خواهران و برادران و خویشاوندان نزدیک دلالت مرکزی آن بودند.
ابوریحان بیرونی در التفهیم افزون بر برادران و خواهران، خویشاوندان، خویشان سببی، دوستان، کوچ، سفرهای کوتاه، هوش، دانش و مهارت در احکام دینی را نیز به این خانه نسبت می‌دهد.[۵]
سنت یونانی‌مآب و «الهه»
در اختربینی دورهٔ یونانی‌مآب، خانهٔ سوم یکی از جایگاه‌هایی بود که نام خاص داشت و الهه، در یونانی Thea و در لاتینی Dea، خوانده می‌شد. این نام با قرارگرفتن فرح ماه در خانهٔ سوم مرتبط بود.[۶]
خانهٔ نهم، که در سوی مقابل آن قرار دارد، در همین دستگاه با «خدا» و فرح خورشید پیوند داشت. از این رو محور خانه‌های سوم و نهم افزون بر تفاوت میان سفر نزدیک و دور، در برخی منابع با دو نوع مناسک و امور دینی نیز ارتباط یافت.[۷]
دلالت‌های سنتی
دلالت‌های خانهٔ سوم در منابع گوناگون کاملاً یکسان نیستند، اما چند موضوع به‌طور مداوم تکرار شده‌اند.
| منبع یا سنت | دلالت‌های منسوب به خانهٔ سوم |
|---|---|
| سنت یونانی‌مآب | خواهران و برادران، خویشاوندان، سفر، محیط نزدیک و امور مربوط به الهه؛ فرح ماه[۶] |
| خوارزمی، مفاتیح العلوم | بیت‌الاخوه؛ خانهٔ برادران و خواهران |
| ابومعشر بلخی | برادران، خواهران، خویشاوندان، دامادان و خویشان سببی، دین و احکام دینی، کتاب‌ها، اخبار، فرستادگان، مسافران و رؤیاها[۸] |
| قبیصی | برادران و خواهران، خویشاوندان، دین، فرمان‌ها، فرستادگان، جابه‌جایی و سفرهای کوتاه[۹] |
| بیرونی | برادران، خواهران، خویشان، خویشان سببی، جواهر، دوستان، کوچ، سفرهای کوتاه، هوش، دانش و مهارت در احکام دینی[۵] |
| ویلیام لیلی | برادران، خواهران، عموزادگان و دیگر خویشاوندان، همسایگان، سفرهای کوتاه، نامه‌ها، شایعات و پیام‌رسانان[۱۰] |
| اختربینی جدید | ارتباطات، گفتار، نوشتار، یادگیری مقدماتی، مهارت‌های زبانی، رسانه‌ها، رفت‌وآمد روزانه و محیط پیرامون |
برادران، خواهران و خویشاوندان
قدیمی‌ترین و پایدارترین دلالت خانهٔ سوم، برادران و خواهران است. همین موضوع منشأ نام‌هایی چون «بیت‌الاخوه» و در سنت لاتینی «خانهٔ برادران» شد.
در منابع دورهٔ اسلامی، دامنهٔ این دلالت تنها به خواهر و برادر تنی محدود نبود. بیرونی از خویشاوندان و خویشان سببی نیز یاد می‌کند، و قبیصی و ابومعشر نیز اقوام نزدیک را در شمار موضوعات این خانه می‌آورند.[۵][۹]
در سنت اروپایی، ویلیام لیلی علاوه بر برادران و خواهران، عموزادگان و دیگر خویشاوندان نزدیک را نیز به این خانه نسبت می‌دهد.[۱۰]
در احکام سنتی برای بررسی وضعیت خواهران و برادران، تنها خود خانهٔ سوم مورد توجه نبود؛ خداوند خانه، اختران موجود در آن، نظرهای وارد بر آن و در برخی روش‌های اسلامی خداوندان مثلثه نیز بررسی می‌شدند.
خداوندان مثلثه و خواهران و برادران
در سنت ایرانی و اسلامی یکی از روش‌های تفصیل احکام خانهٔ سوم استفاده از سه خداوند مثلثه بود.
قبیصی به نقل از زادان‌فرخ اندرزگر سه خداوند مثلثهٔ خانهٔ سوم را به ترتیب با خواهران و برادران بزرگ‌تر، میانه و کوچک‌تر مرتبط می‌کند و وضعیت و مرتبهٔ آنان را بر پایهٔ قوت و جایگاه این خداوندان می‌سنجد.[۹][۱۱]
این شیوه نشان می‌دهد که در احکام نجوم سنتی، «خانهٔ خواهران و برادران» صرفاً یک برچسب کلی نبود و قواعد تفصیلی برای داوری دربارهٔ ترتیب، وضعیت و مناسبات آنان وجود داشت.
سفرهای کوتاه و جابه‌جایی
یکی دیگر از دلالت‌های بسیار قدیمی خانهٔ سوم سفرهای کوتاه و جابه‌جایی در محیط نزدیک است.
بیرونی «کوچ» و «سفر کوتاه» را در شمار دلالت‌های آن می‌آورد.[۵] قبیصی نیز تغییر مکان و سفرهای کوتاه را ذکر می‌کند.[۹] لیلی از «سفرهای کوچک» و سفرهای درون سرزمین و همچنین رفت‌وآمد مکرر از جایی به جای دیگر سخن می‌گوید.[۱۰]
در اختربینی جدید این دلالت به مواردی چون رفت‌وآمد روزانه، سفرهای درون‌شهری، وسایل نقلیه و شبکه‌های حمل‌ونقل محلی گسترش یافته است.[۱۲]
تقابل خانهٔ سوم با خانهٔ نهم زمینهٔ تمایز سنتی میان سفر نزدیک و سفر دور را فراهم کرده است.
نامه‌ها، پیام‌ها و ارتباط
در سنت اروپایی پیشامدرن، نامه‌ها، اخبار، شایعات، گزارش‌ها و پیام‌رسانان به خانهٔ سوم نسبت داده می‌شدند. لیلی به‌صراحت «نامه‌ها، شایعات و پیام‌رسانان» را در فهرست دلالت‌های آن می‌آورد.[۱۰]
این دلالت تاریخی در اختربینی جدید به مفهوم گستردهٔ ارتباطات توسعه یافته است. دبورا هولدینگ از نامه‌ها، گزارش‌ها، پیام‌ها، مطبوعات، تلفن، خدمات پستی، قراردادهای مکتوب، سخنرانی، مناظره، زبان و توانایی انتقال مطلب در شمار دلالت‌های جدیدتر این خانه یاد می‌کند.[۱۲]
از این رو در نوشته‌های جدید فارسی نیز معمولاً موضوعاتی مانند:
- گفتار و نوشتار؛
- زبان؛
- تلفن و پیام‌رسانی؛
- رسانه‌ها؛
- شبکه‌های ارتباطی؛
- تبادل اطلاعات؛
به خانهٔ سوم نسبت داده می‌شوند.
بخش نخست این گسترش، یعنی نامه، خبر و پیام‌رسان، سابقهٔ سنتی دارد؛ اما نسبت‌دادن فناوری‌هایی چون تلفن، رایانه، ایمیل یا شبکه‌های اجتماعی به خانهٔ سوم طبیعتاً تطبیق جدید همان مفهوم تاریخی بر ابزارهای جدید است.
هوش، دانش و آموزش
بیرونی هوش، دانش و مهارت در احکام دینی را از دلالت‌های خانهٔ سوم می‌داند.[۵] ابومعشر نیز دانش دینی، کتاب‌ها و آرا را با این خانه مرتبط می‌کند.
در اختربینی جدید این حوزه غالباً به ذهن روزمره، شیوهٔ یادگیری، آموزش ابتدایی، مهارت‌های زبانی و روش دریافت و پردازش اطلاعات گسترش یافته است.
رابرت هند خانهٔ سوم را با عملکرد روزمرهٔ ذهن، ارتباط و رفت‌وآمد مرتبط می‌داند.[۱۳] این تعبیرهای روان‌شناختی جدید را نباید عیناً به نویسندگان دورهٔ اسلامی نسبت داد؛ با این حال وجود «هوش» و «دانش» در فهرست بیرونی نشان می‌دهد که ارتباط این خانه با فعالیت ذهنی کاملاً نوپدید نیست.
در بسیاری از منابع جدید، آموزش ابتدایی در برابر آموزش عالی قرار می‌گیرد که به خانهٔ نهم نسبت داده می‌شود. این تقابل در صورت‌بندی امروزی بسیار پررنگ‌تر از منابع کهن است.
همسایگان و محیط نزدیک
ویلیام لیلی همسایگان را از دلالت‌های صریح خانهٔ سوم می‌داند.[۱۰] این موضوع در اختربینی جدید به مفهوم گسترده‌تر محیط نزدیک یا محیط محلی توسعه یافته است: محله، مسیرهای روزانه، کسانی که شخص در زندگی روزمره با آنان برخورد دارد و شبکهٔ محلی رفت‌وآمد.
دبورا هولدینگ علاوه بر همسایگان، محیطی را که فرد در آن زندگی و کار می‌کند نیز در حوزهٔ این خانه قرار می‌دهد.[۱۲]
این دلالت در کنار سفرهای کوتاه و پیام‌رسانی، یکی از پایه‌های تعبیر جدید خانهٔ سوم به‌عنوان «جهان نزدیک» شخص است.
فرح ماه
در نظام سنتی فرح‌های اختران، ماه در خانهٔ سوم دارای فرح است.[۷]
این نسبت از دورهٔ یونانی‌مآب مستند است و با نام «الهه» برای خانهٔ سوم ارتباط دارد. ماه در سنت اختربینی با حرکت سریع، تغییر، رفت‌وآمد و انتقال نور میان اختران ارتباط داده می‌شد و این ویژگی‌ها با موضوعات خانهٔ سوم ــ سفر، پیام‌رسانی و جابه‌جایی ــ هم‌خوان دانسته می‌شدند.
ویلیام لیلی نیز چندین سده بعد فرح ماه در خانهٔ سوم را حفظ می‌کند و می‌نویسد که حضور ماه در این خانه، به‌ویژه در برج متحرک، از نظر اختربینان نشانهٔ رفت‌وآمد و سفر فراوان به شمار می‌رفت.[۱۰]
فرح ماه نباید با خداوندی خانه یا بیت ماه اشتباه گرفته شود. ماه تنها در برج سرطان دارای بیت است، اما فرح آن به‌طور ثابت خانهٔ سوم دانسته می‌شود.
خداوند خانهٔ سوم
در داوری سنتی، خداوند خانهٔ سوم یکی از مهم‌ترین دلایل مربوط به خواهران و برادران، سفرهای کوتاه و دیگر موضوعات خانه بود.
خداوند خانهٔ سوم، خداوندِ برجی است که خانهٔ سوم در آن قرار دارد. در روش برج کامل، این برج سومین برج از طالع است؛ در روش‌های دیگر خانه‌بندی، معمولاً برج واقع بر رأس خانه ملاک قرار می‌گیرد.
| عامل | کاربرد در احکام سنتی |
|---|---|
| برج خانهٔ سوم | تعیین خداوند خانه و کیفیت‌های منسوب به موضوعات آن |
| خداوند خانهٔ سوم | از دلایل اصلی خواهران و برادران، سفر و پیام‌رسانی |
| اختران واقع در خانهٔ سوم | برای تغییر یا تقویت احکام خانه |
| نظرهای خانه و خداوند آن | برای داوری دربارهٔ مساعد یا نامساعد بودن امور خانه |
| خداوندان مثلثه | در برخی منابع اسلامی برای تفصیل احکام خواهران و برادران |
| روش تقسیم خانه‌ها | تعیین‌کنندهٔ مرز خانه و جایگاه اختران در آن |
این قواعد بخشی از نظام تاریخی پیشگویی اختربینی‌اند و اعتبار تجربی ندارند.
کاربرد در اختربینی پرسشی
در اختربینی پرسشی، خانهٔ سوم عمدتاً برای پرسش‌هایی دربارهٔ خواهران و برادران، خویشاوندان نزدیک، همسایگان، اخبار، نامه‌ها و سفرهای کوتاه به کار می‌رفت.
لیلی فصل جداگانه‌ای از Christian Astrology را به پرسش‌های خانهٔ سوم اختصاص می‌دهد و از جمله به موضوعات زیر می‌پردازد:
- سازگاری یا ناسازگاری پرسش‌کننده با برادر، خواهر یا همسایه؛
- وضعیت خویشاوند غایب؛
- درست یا نادرست بودن خبر و شایعه؛
- اعتبار مشورت همسایه یا خویشاوند؛
- مناسب‌بودن یا نبودن یک سفر کوتاه.[۱۴]
در این روش، خود پرسش‌کننده معمولاً با خانهٔ یکم و شخص مورد پرسش ــ برای مثال برادر یا خواهر ــ با خانهٔ سوم و خداوند آن نمایش داده می‌شد.
کاربرد در اختربینی جهان‌نما
در اختربینی جهان‌نما، خانهٔ سوم در نوشته‌های متأخر برای موضوعاتی چون ارتباطات عمومی، حمل‌ونقل داخلی، خبررسانی و کشورهای همسایه به کار رفته است.
| حوزه | دلالت منسوب به خانهٔ سوم |
|---|---|
| ارتباطات | پست، تلفن، شبکه‌های مخابراتی، رسانه‌ها و انتشار اطلاعات |
| مطبوعات و رسانه | روزنامه‌ها، مجلات، نشریات، رادیو، تلویزیون و رسانه‌های خبری |
| حمل‌ونقل داخلی | راه‌ها، راه‌آهن، تردد جاده‌ای و دیگر شبکه‌های جابه‌جایی داخلی |
| آموزش | آموزش عمومی و مقدماتی در برخی مکاتب جدید |
| سیاست عمومی | افکار عمومی، آزادی بیان و تبلیغات |
| روابط خارجی | کشورهای همسایه و برخی اسناد مربوط به توافق‌های میان کشورها |
این توسعه‌ها عمدتاً در ادبیات متأخر اختربینی جهان‌نما دیده می‌شوند و همهٔ آن‌ها را نمی‌توان به منابع باستانی نسبت داد.[۱۲]
خانهٔ سوم در اختربینی هندی
در اختربینی هندی، خانهٔ سوم معمولاً سَهَجَه‌بهاوا نامیده می‌شود. واژهٔ سانسکریت sahaja در این بافت با «هم‌زاد» یا کسانی که همراه شخص زاده شده‌اند ارتباط دارد و از این راه به خواهران و برادران اشاره می‌کند.
در منابع کلاسیک جیوتیش، خانهٔ سوم با موضوعاتی چون:
- خواهران و برادران، به‌ویژه خواهران و برادران کوچک‌تر؛
- شجاعت و دلاوری؛
- تلاش شخصی و ابتکار؛
- سفر و حرکت؛
- فرمان، آموزش یا انتقال دستور؛
- خدمتگزاران و وابستگان؛
مرتبط دانسته شده است.[۱۵]
در بریهات پراشرا هورا شاسترا خانهٔ سوم در بحث خواهران و برادران و شجاعت نقش برجسته‌ای دارد. مریخ نیز در بسیاری از منابع جیوتیش به‌عنوان یکی از دلالت‌کنندگان خواهران و برادران و دلاوری بررسی می‌شود.
در این سنت، خانهٔ سوم در شمار اوپاچایاها، یعنی خانه‌هایی که آثارشان با گذر زمان و کوشش رشد می‌کند، نیز قرار می‌گیرد. خانه‌های سوم، ششم، دهم و یازدهم در این گروه قرار دارند.
مفاهیمی چون «شجاعت»، «کوشش شخصی» و «ابتکار» در جیوتیش بسیار برجسته‌تر از دستگاه کلاسیک اروپایی خانهٔ سوم‌اند و نباید بدون توضیح میان دو سنت جابه‌جا شوند.
اعضای بدن
در سنت اروپایی اختربینی پزشکی، خانهٔ سوم بر شانه‌ها، بازوان، دست‌ها و انگشتان دلالت داده می‌شد. ویلیام لیلی این انتساب را صریحاً ذکر می‌کند.[۱۰]
در اختربینی هندی نیز دست‌ها، بازوان و گاه گوش‌ها با خانهٔ سوم مرتبط دانسته می‌شوند، هرچند دستگاه تناظر اعضای بدن در سنت هندی با نظام اروپایی کاملاً یکسان نیست.
هیچ‌یک از این انتساب‌ها مبنای پذیرفته‌شده‌ای در پزشکی علمی ندارند.
تفاوت دلالت‌های قدیم و جدید
بخش مهمی از آنچه امروزه در وبگاه‌ها و نوشته‌های عامه‌پسند دربارهٔ خانهٔ سوم گفته می‌شود گسترش جدید دلالت‌های تاریخی آن است.
| دلالت‌های قدیمی‌تر | دلالت‌های پررنگ‌تر در اختربینی جدید |
|---|---|
| برادران و خواهران | روابط خواهران و برادران و همسالان |
| خویشاوندان | شبکهٔ اجتماعی نزدیک |
| سفر کوتاه | رفت‌وآمد روزانه و حمل‌ونقل محلی |
| نامه و پیام‌رسان | تلفن، ایمیل، اینترنت و رسانه |
| اخبار و شایعات | جریان اطلاعات و رسانه‌های خبری |
| هوش و دانش | سبک تفکر و پردازش اطلاعات |
| فرمان‌ها و فرستادگان | ارتباط حرفه‌ای و اداری |
| همسایگان | محله و محیط روزمره |
| — | آموزش ابتدایی و مهارت‌های یادگیری |
از میان این مفاهیم، «نامه و پیام»، «خبر»، «سفر کوتاه»، «خویشاوندان» و «همسایگان» سابقهٔ روشن سنتی دارند؛ اما مفاهیمی مانند سبک شناختی، رسانه‌های دیجیتال یا شبکه‌های اجتماعی توسعه‌های متأخرند.
نسبت با خانهٔ نهم
خانهٔ نهم دقیقاً در برابر خانهٔ سوم قرار دارد. در بسیاری از نظام‌های اختربینی قدیم و جدید میان این دو خانه تقابل‌هایی برقرار شده است.
| خانهٔ سوم | خانهٔ نهم |
|---|---|
| سفر کوتاه | سفر دور |
| محیط نزدیک | سرزمین‌های دور |
| نامه، خبر و پیام | دانش و آموزه‌های گسترده‌تر |
| دانش عملی و نزدیک | علوم و دانش عالی در تعبیرهای جدید |
| ارتباطات روزمره | دین، جهان‌بینی و فلسفه در تعبیرهای متأخر |
| فرح ماه | فرح خورشید |
| «الهه» | «خدا» |
این تقابل در همهٔ منابع تاریخی با همین صورت‌بندی جدید وجود نداشته است. به‌ویژه تقسیم «آموزش ابتدایی/آموزش عالی» یا «ذهن عینی/ذهن انتزاعی» بیشتر محصول نظام‌های جدید اختربینی است.
نسبت با جوزا و عطارد
در بسیاری از منابع و وبگاه‌های جدید، خانهٔ سوم به دلیل سومین‌بودن با برج جوزا و عطارد مرتبط دانسته می‌شود و حتی گاه عطارد «فرمانروای طبیعی خانهٔ سوم» خوانده می‌شود.
این تناظر نباید به‌عنوان قاعده‌ای جهان‌شمول و باستانی معرفی شود. در دستگاه تاریخی فرح‌ها، اختر مرتبط با خانهٔ سوم ماه است، نه عطارد. ویلیام لیلی نیز جوزا را از هم‌دلیلان خانهٔ سوم می‌شمرد، اما در میان اختران مریخ را هم‌دلیل آن می‌داند.[۱۰]
خداوند واقعی خانهٔ سوم در هر زایچه به برج واقع بر آن خانه بستگی دارد. برای مثال اگر خانهٔ سوم در سرطان باشد، ماه خداوند آن است؛ اگر در قوس باشد، مشتری؛ و اگر در جوزا یا سنبله باشد، عطارد.
از این رو نسبت ثابت «خانهٔ سوم = جوزا = عطارد» بیشتر یک دستگاه آموزشی و تفسیری جدید است و باید از مفهوم تاریخی خداوند خانه و فرح ماه جدا نگه داشته شود.
جستارهای وابسته
پانویس
- ↑ محمد باقری، مریم زمانی و زینب کریمیان، «واژگان کهن نجوم و احکام نجوم»، میراث علمی اسلام و ایران، پیوست شمارهٔ ۳، مدخل «بیت».
- ↑ Paul R. Thagard, “Why Astrology is a Pseudoscience,” PSA: Proceedings of the Biennial Meeting of the Philosophy of Science Association, 1978, pp. 223–234.
- ↑ Shawn Carlson, “A Double-blind Test of Astrology,” Nature, vol. 318, 1985, pp. 419–425, doi:10.1038/318419a0.
- ↑ محمد بن احمد خوارزمی، مفاتیح العلوم، ترجمهٔ حسین خدیوجم، تهران: بنیاد فرهنگ ایران، ۱۳۴۷، بخش احکام نجوم.
- 1 2 3 4 5 Abu Rayhan al-Biruni, The Book of Instruction in the Elements of the Art of Astrology, trans. R. Ramsay Wright, London: Luzac & Co., 1934, §461.
- 1 2 Chris Brennan, Hellenistic Astrology: The Study of Fate and Fortune, Denver: Amor Fati Publications, 2017, pp. 354–356.
- 1 2 Chris Brennan, “The Planetary Joys and the Origins of the Significations of the Houses and Triplicities,” The International Astrologer, vol. 42, no. 1, 2013, pp. 27–42.
- ↑ Abū Maʿshar, The Great Introduction, VI.26؛ خلاصه و ترجمه در Benjamin N. Dykes, Introductions to Traditional Astrology: Abū Maʿshar & al-Qābiṣī, Cazimi Press, 2010.
- 1 2 3 4 al-Qabīṣī, The Introduction to Astrology, section 1.59; Charles Burnett, Keiji Yamamoto and Michio Yano, Al-Qabīṣī (Alcabitius): The Introduction to Astrology, London: Warburg Institute, 2004.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 William Lilly, Christian Astrology, London, 1647, p. 52.
- ↑ Benjamin N. Dykes, Introductions to Traditional Astrology: Abū Maʿshar & al-Qābiṣī, Cazimi Press, 2010, بخش دلالت خانهٔ سوم.
- 1 2 3 4 Deborah Houlding, “The 3rd House,” The Houses: Temples of the Sky, 1996, Skyscript.
- ↑ Robert Hand, Horoscope Symbols, Para Research, 1981, p. 272.
- ↑ William Lilly, Christian Astrology, London, 1647, Book II, chapters concerning the third house.
- ↑ Bṛhat Parāśara Horā Śāstra, trans. R. Santhanam, Ranjan Publications، بخش احکام خانهٔ سوم.
منابع ==
- ابوریحان بیرونی، التفهیم لاوائل صناعة التنجیم؛ ترجمهٔ انگلیسی: R. Ramsay Wright, The Book of Instruction in the Elements of the Art of Astrology, London: Luzac & Co., 1934.
- محمد بن احمد خوارزمی، مفاتیح العلوم، ترجمهٔ حسین خدیوجم، تهران: بنیاد فرهنگ ایران، ۱۳۴۷.
- ابوالصقر عبدالعزیز بن عثمان قبیصی، المدخل الی صناعة احکام النجوم؛ Charles Burnett, Keiji Yamamoto and Michio Yano, Al-Qabīṣī (Alcabitius): The Introduction to Astrology, London: Warburg Institute, 2004.
- Benjamin N. Dykes, Introductions to Traditional Astrology: Abū Maʿshar & al-Qābiṣī, Cazimi Press, 2010.
- Chris Brennan, Hellenistic Astrology: The Study of Fate and Fortune, Denver: Amor Fati Publications, 2017.
- Chris Brennan, “The Planetary Joys and the Origins of the Significations of the Houses and Triplicities,” The International Astrologer, 42/1, 2013, pp. 27–42.
- William Lilly, Christian Astrology, London, 1647.
- Deborah Houlding, The Houses: Temples of the Sky, 1996.
- Robert Hand, Horoscope Symbols, Para Research, 1981.
- Bṛhat Parāśara Horā Śāstra, trans. R. Santhanam, Ranjan Publications.
- Paul R. Thagard, “Why Astrology is a Pseudoscience,” PSA: Proceedings of the Biennial Meeting of the Philosophy of Science Association, 1978, pp. 223–234.
- Shawn Carlson, “A Double-blind Test of Astrology,” Nature, 318, 1985, pp. 419–425.
- خانه‌های زایچه