خانه پنجم در زایچه

خانهٔ پنجم پنجمین خانه از دوازده خانهٔ زایچه در اختربینی است. در سنت‌های کهن اختربینی، این خانه بیش از همه با فرزندان، زایش و بارداری، شادی و لذت، خوردن و آشامیدن، هدایا و فرستادگان ارتباط داده می‌شد. در متون دورهٔ اسلامی از آن با نام بیت‌الولد، یعنی «خانهٔ فرزند»، نیز یاد شده است. در اختربینی جدید، عشق‌های غیرزناشویی، تفریح، بازی، هنر، خلاقیت، سرگرمی، قمار و ابراز فردی نیز از دلالت‌های برجستهٔ آن شمرده شده‌اند.

در این مقاله، خانه برای house، یعنی یکی از دوازده بخش زایچه، و بیت برای domicile، یعنی برجی که جایگاه فرمانروایی طبیعی یک اختر دانسته می‌شود، به کار می‌رود؛ متون کهن چنین تمایز واژگانی ثابتی نداشتند و «بیت» را برای هر دو مفهوم و گاه به معنای برج یا جایگاه نیز به کار می‌بردند.[۱]

دلالت‌هایی که در این مقاله آمده‌اند، آموزه‌های تاریخی اختربینی‌اند و اعتبار علمی ندارند. اختربینی در دانش معاصر شبه‌علم شناخته می‌شود و شواهد تجربی معتبر نشان نداده‌اند که جایگاه خانه‌های زایچه بتواند باروری، تعداد یا جنس فرزندان، روابط عاطفی، بخت، استعداد هنری یا رویدادهای آینده را به‌طور قابل اعتماد پیش‌بینی کند؛ ازاین‌رو این آموزه‌ها از نظر تاریخ علم و فرهنگ قابل مطالعه‌اند، اما نباید در تصمیم‌گیری‌های پزشکی، خانوادگی، مالی یا دیگر تصمیم‌های واقعی به آن‌ها اتکا کرد.[۲][۳]

جایگاه در زایچه

خانهٔ پنجم پس از خانهٔ چهارم و پیش از خانهٔ ششم قرار دارد و یکی از چهار خانهٔ مایل‌الوتد است. سه خانهٔ دیگر این گروه دوم، هشتم و یازدهم هستند.

در تقسیم سنتی خانه‌ها، مایل‌الاوتاد پس از خانه‌های وتدی قرار می‌گرفتند و از نظر قوت میان اوتاد و زایل‌الاوتاد جای داشتند. بااین‌حال، خانهٔ پنجم از خانه‌های مساعد زایچه دانسته می‌شد. در دستگاه برج کامل، پنجمین برج از طالع با برج طالع تثلیث دارد و بنابراین، برخلاف خانه‌های دوم، ششم، هشتم و دوازدهم، طالع را «می‌بیند».[۴]

در روش خانه‌های برج کامل، تمام پنجمین برج پس از برج طالع خانهٔ پنجم است. در دیگر روش‌های تقسیم خانه، مرز خانه بر پایهٔ قواعد هندسی خاص هر روش تعیین می‌شود.

ویژگی‌های کلی

ویژگی شرح
شماره پنجم
نام تاریخی در سنت اسلامی بیت‌الولد
نام در سنت یونانی‌مآب بخت نیک (یونانی: Agathē Tychē؛ لاتینی: Bona Fortuna)
دلالت اصلی سنتی فرزندان، زایش، شادی و لذت، هدایا و فرستادگان
رده مایل‌الوتد
خانهٔ پیشین خانهٔ چهارم
خانهٔ پسین خانهٔ ششم
خانهٔ مقابل خانهٔ یازدهم
نسبت با طالع در روش برج کامل تثلیث
فرح اختر زهره
دلالت‌های بیرونی فرزندان، دوستان، جامه، لذت، شادی، اندکی کسب مال، مال اندوختهٔ پدر و آنچه پس از مرگ دربارهٔ شخص گفته می‌شود
دلالت‌های قبیصی فرزندان، لذت‌ها، خوردن و آشامیدن، فرستادگان، هدایا و ستایش یا نکوهش پس از مرگ
اعضای بدن در سنت اروپایی معده، کبد، قلب، پهلوها و پشت
دلالت‌های پررنگ‌تر در دورهٔ جدید عشق و دلدادگی، سرگرمی، بازی، خلاقیت، هنر، قمار و ابراز خویشتن
خداوند خانه خداوندِ برجی که خانهٔ پنجم در آن قرار دارد

نام و پیشینه

بیت‌الولد

در متون احکام نجوم دورهٔ اسلامی، خانهٔ پنجم بیت‌الولد، یعنی «خانهٔ فرزند»، خوانده می‌شد. محمد بن احمد خوارزمی در مفاتیح العلوم پس از بیت‌النفس، بیت‌المال، بیت‌الاخوه و بیت‌الآباء، پنجمین خانه را «بیت‌الولد» معرفی می‌کند.[۵]

این نام نشان می‌دهد که فرزندان از اصلی‌ترین و پایدارترین دلالت‌های تاریخی خانهٔ پنجم بوده‌اند و دلالت‌های جدیدی چون «خلاقیت» یا «ابراز خویشتن» بعدها بر این مجموعه افزوده شده‌اند.

ابوالصقر قبیصی خانهٔ پنجم را خانهٔ فرزندان، لذت‌ها، خوردن و آشامیدن، فرستادگان و هدایا می‌داند و همچنین آنچه را پس از مرگ شخص در قالب ستایش یا نکوهش دربارهٔ او گفته می‌شود به این خانه نسبت می‌دهد.[۶]

«بخت نیک» در سنت یونانی‌مآب

در اختربینی دورهٔ یونانی‌مآب، پنجمین جایگاه با نام یونانی Ἀγαθὴ Τύχη (Agathē Tychē)، به معنای «بخت نیک»، شناخته می‌شد. صورت لاتینی آن Bona Fortuna است.[۷]

پائولوس اسکندرانی خانهٔ پنجم را جایگاه «بخت نیک»، خانهٔ فرزندان و جایگاه فرح زهره معرفی می‌کند. در این دستگاه، بودن اختران سعد در این خانه مطلوب و بودن اختران نحس برای امور مربوط به فرزندان نامطلوب دانسته می‌شد.[۸]

وتیوس والنس نیز فرزندان، دوستی، بخشش و نیک‌بختی را از جمله موضوعات مرتبط با این جایگاه می‌آورد.[۹]

فرح زهره

در نظام سنتی فرح‌های اختران، زهره در خانهٔ پنجم دارای فرح است. این انتساب دست‌کم از دورهٔ یونانی‌مآب مستند است و در اختربینی اسلامی و اروپایی نیز ادامه یافت.[۷]

پیوند زهره با لذت، پیوند عاطفی، زیبایی، خوشی و زایش با مجموعهٔ دلالت‌های خانهٔ پنجم سازگار دانسته می‌شد. در منابع عربی و اروپایی سده‌های میانه، بخشی از دلالت‌هایی چون:

  • لذت؛
  • عشق و دلدادگی؛
  • آمیزش جنسی؛
  • خوراک و نوشیدنی؛
  • جامه‌های زیبا؛
  • جشن و بزم؛
  • هدیه؛

در ارتباط با همین خصلت زهره‌ای خانهٔ پنجم گسترش یافتند.[۱۰]

فرح زهره با بیت زهره تفاوت دارد. در دستگاه سنتی، ثور و میزان بیت‌های زهره‌اند، اما خانهٔ پنجم محل فرح آن است؛ بنابراین زهره صرفاً به دلیل فرح خود «خداوند همیشگی» خانهٔ پنجم نیست.

دلالت‌های سنتی

منبع یا سنت دلالت‌های منسوب به خانهٔ پنجم
سنت یونانی‌مآب بخت نیک، فرزندان، نیک‌بختی، دوستی، بخشش؛ فرح زهره
خوارزمی، مفاتیح العلوم بیت‌الولد؛ خانهٔ فرزند
قبیصی فرزندان، لذت‌ها، خوردن و آشامیدن، فرستادگان، هدایا و ستایش یا نکوهش پس از مرگ[۶]
زادان‌فرخ اندرزگر به روایت قبیصی خداوند نخست مثلثه: فرزندان و زندگی آنان؛ خداوند دوم: لذت؛ خداوند سوم: فرستادگان[۶]
بیرونی، التفهیم فرزندان، دوستان، جامه، لذت، شادی، اندکی کسب مال، مال اندوختهٔ پدر و آنچه در مراسم تدفین دربارهٔ شخص گفته می‌شود[۱۱]
ویلیام لیلی فرزندان، سفیران، وضعیت زن باردار، بزم، میخانه‌ها، نمایش‌ها، فرستادگان، مال پدر و مهمات شهر محاصره‌شده[۱۲]
اختربینی جدید عشق‌های رمانتیک، تفریح، سرگرمی، هنر، خلاقیت، بازی، قمار و ابراز فردی

فرزندان

فرزندان مرکزی‌ترین دلالت تاریخی خانهٔ پنجم در سنت اسلامی، قرون وسطایی و بیشتر سنت‌های بعدی است. نام «بیت‌الولد» نیز مستقیماً به همین معنا اشاره دارد.

قبیصی این خانه را در درجهٔ نخست با فرزندان مرتبط می‌کند و در بخش سهام نیز چند سهم مربوط به فرزند را ذیل خانهٔ پنجم می‌آورد؛ از جمله سهمی برای زمان و شمار فرزندان و سهامی برای بررسی فرزند پسر و دختر.[۱۳]

در احکام قدیم، برای داوری دربارهٔ فرزندان تنها خانهٔ پنجم بررسی نمی‌شد و عوامل دیگری مانند:

  • خداوند خانهٔ پنجم؛
  • اختران واقع در آن؛
  • نظرهای وارد بر خانه و خداوند آن؛
  • مشتری و زهره؛
  • ماه؛
  • سهم فرزند؛
  • خداوندان مثلثه؛

نیز مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

این قواعد تاریخی برای پیش‌بینی باروری، شمار یا جنس فرزند مبنای علمی ندارند.

خداوندان مثلثه

در سنت ایرانی و اسلامی، یکی از روش‌های تفصیل دلالت خانهٔ پنجم استفاده از خداوندان مثلثه بود.

قبیصی به نقل از زادان‌فرخ اندرزگر چنین تقسیم می‌کند:

خداوند مثلثه دلالت منسوب به آن
خداوند نخست فرزندان و زندگی آنان
خداوند دوم لذت و خوشی
خداوند سوم فرستادگان و نمایندگان

[۶]

همین قاعده در متون بعدی اروپایی نیز بازتاب یافت. گیدو بوناتی در Liber Astronomiae آن را از سنت قبیصی و زادان‌فرخ اندرزگر نقل می‌کند.[۱۴]

در برخی منابع دیگر، خداوندان مثلثهٔ پنجم نه بر سه موضوع متفاوت، بلکه بر فرزندان بزرگ‌تر، میانی و کوچک‌تر تقسیم شده‌اند. این اختلاف نشان‌دهندهٔ وجود بیش از یک روش سنتی برای کاربرد خداوندان مثلثه در احکام فرزندان است.[۱۵]

بارداری و زایش

در سنت‌های قرون وسطایی و آغاز دورهٔ جدید، خانهٔ پنجم یکی از مهم‌ترین خانه‌ها برای پرسش‌های مربوط به بارداری و زایش بود.

ویلیام لیلی از خانهٔ پنجم برای داوری دربارهٔ:

  • بارداربودن یا نبودن زن؛
  • امکان داشتن فرزند؛
  • وضعیت زن باردار؛
  • جنس مورد انتظار جنین؛
  • سلامت یا بیماری فرزند؛

استفاده می‌کند.[۱۲]

او در بخش پرسش‌های خانهٔ پنجم مجموعه‌ای از قواعد تفصیلی برای پرسش «آیا شخص فرزندی خواهد داشت؟» و پرسش‌های بارداری ارائه می‌کند.[۱۶]

این کاربردها بخشی از پزشکی و پیشگویی اختربینی تاریخی‌اند و روش قابل اعتمادی برای تشخیص بارداری، سلامت جنین یا جنس جنین نیستند.

اختلاف بطلمیوس با سنت خانهٔ پنجم

انتساب فرزندان به خانهٔ پنجم در همهٔ منابع یونانی‌مآب به یک صورت دیده نمی‌شود. بطلمیوس در چهار مقاله، هنگام بحث دربارهٔ فرزندان، خانهٔ پنجم را به‌عنوان جایگاه اصلی آنان به کار نمی‌گیرد؛ بلکه اختران واقع در وسط‌السماء و جایگاه پس از آن، یعنی ناحیهٔ خانهٔ یازدهم در دستگاه متأخر، و نیز نظرهای مربوط به آن‌ها را بررسی می‌کند.[۱۷]

او ماه، مشتری و زهره را از دلالت‌کنندگان افزایندهٔ فرزند و خورشید، مریخ و زحل را در آن نظام از عوامل کاهندهٔ آن می‌داند.

این تفاوت نشان می‌دهد که حتی در سنت یونانی‌مآب نیز دلالت «خانهٔ پنجم = فرزندان» یک قاعدهٔ کاملاً یکدست میان همهٔ مؤلفان نبوده است. بااین‌حال، در آثار دیگری چون نوشته‌های والنس و پائولوس و سپس در سنت اسلامی، خانهٔ پنجم به‌روشنی با فرزندان پیوند یافت.[۷]

لذت، شادی و بزم

لذت و شادی از دلالت‌های بسیار قدیمی خانهٔ پنجم‌اند. قبیصی «لذت‌ها، خوردن و آشامیدن» را صریحاً ذکر می‌کند و بیرونی «لذت» و «شادی» را در فهرست خود می‌آورد.[۶][۱۱]

در سنت اروپایی، این موضوع به بزم، میهمانی، خوردن و نوشیدن، میخانه، نمایش، جشن و دیگر شکل‌های سرگرمی توسعه یافت. لیلی خانهٔ پنجم را «خانهٔ لذت، خوشی و شادمانی» می‌خواند و فرح زهره را با همین موضوع مرتبط می‌سازد.[۱۲]

در نوشته‌های جدید، این مجموعه معمولاً با واژه‌هایی چون:

  • تفریح؛
  • سرگرمی؛
  • اوقات فراغت؛
  • بازی؛
  • سرگرمی‌های شخصی؛
  • مهمانی و جشن؛

بیان می‌شود.

عشق و روابط عاطفی

عشق و دلدادگی در اختربینی جدید از شناخته‌شده‌ترین دلالت‌های خانهٔ پنجم هستند، اما باید میان عشق و لذت از یک سو و ازدواج و شراکت از سوی دیگر تمایز گذاشت.

در سنت‌های قرون وسطایی، به‌ویژه با توسعهٔ دلالت‌های زهره‌ای خانهٔ پنجم، طلب زنان، لذت جنسی و دلدادگی نیز وارد مجموعهٔ معانی این خانه شدند. سهل بن بشر این جایگاه را «جایگاه عشق» توصیف می‌کند و ابومعشر نیز برخی لذت‌های مربوط به زهره، زنان و آمیزش را با پنجم مرتبط می‌سازد.[۱۸]

بااین‌حال، ازدواج، همسر و پیوند قراردادی در سنت عمومی اختربینی به خانهٔ هفتم تعلق داشت. از این رو در اصطلاح جدید، خانهٔ پنجم را بیشتر به «عشق و دلدادگی پیش از تعهد»، معاشقه و لذت رابطه نسبت می‌دهند و خانهٔ هفتم را به ازدواج و شراکت پایدار.

هدایا

هدیه و بخشش نیز از دلالت‌های قدیمی خانهٔ پنجم است. این موضوع در والنس، قبیصی و چندین مؤلف قرون وسطایی دیده می‌شود.[۶]

این دلالت احتمالاً با مفهوم «بخت نیک» و فرح زهره هم‌خوان دانسته می‌شد؛ هدیه چیزی است که بدون معاملهٔ مستقیم و با هدف خوشایندی یا جلب دوستی داده می‌شود.

در برخی منابع متأخر، اشیای تجملی، جامهٔ فاخر و چیزهایی که برای لذت خریداری می‌شوند نیز در همین حوزه قرار گرفته‌اند.[۱۹]

فرستادگان، سفیران و نمایندگان

یکی از دلالت‌های تاریخی خانهٔ پنجم که در اختربینی عامه‌پسند جدید کمتر دیده می‌شود، فرستادگان و سفیران است.

قبیصی «فرستادگان» را در فهرست دلالت‌های این خانه قرار می‌دهد و زادان‌فرخ اندرزگر نیز خداوند سوم مثلثهٔ خانهٔ پنجم را دال بر فرستادگان می‌داند.[۶]

این موضوع در اختربینی قرون وسطایی اروپا نیز ادامه یافت. لیلی از:

  • سفیران؛
  • پیام‌آوران؛
  • مأموران و نمایندگان دولت؛

به‌عنوان موضوعات خانهٔ پنجم یاد می‌کند.[۱۲]

این دلالت به‌ویژه در اختربینی جهان‌نما و پرسش‌های سیاسی اهمیت داشت؛ جایی که سفیر یا نماینده از جانب حکومت برای مذاکره و ایجاد توافق فرستاده می‌شد.

مال پدر

بیرونی «مال اندوختهٔ پدر» را از دلالت‌های خانهٔ پنجم می‌داند و لیلی نیز ثروت پدر را به این خانه نسبت می‌دهد.[۱۱][۱۲]

این دلالت از روش خانه‌های مشتق نیز قابل توضیح است: خانهٔ چهارم خانهٔ پدر شمرده می‌شد و خانهٔ پنجم، دومین خانه از خانهٔ چهارم است؛ بنابراین می‌تواند «مال پدر» را نشان دهد.

به همین شیوه، بسیاری از دلالت‌های فرعی خانه‌ها در احکام پرسشی با شمارش خانه‌ها از خانه‌ای دیگر استخراج می‌شدند.

نام و آوازه پس از مرگ

از دلالت‌های کمتر شناخته‌شدهٔ خانهٔ پنجم در سنت اسلامی، آنچه پس از مرگ دربارهٔ شخص گفته می‌شود است.

بیرونی از «آنچه در مراسم خاکسپاری دربارهٔ شخص گفته می‌شود» یاد می‌کند.[۱۱] قبیصی نیز می‌نویسد که خانهٔ پنجم بر آنچه پس از مرگ شخص از ستایش یا نکوهش باقی می‌ماند دلالت دارد.[۶]

این موضوع با مفاهیم امروزی «خلاقیت» یا «میراث هنری» یکی نیست؛ بلکه در منابع قدیم به آوازه، ستایش یا سرزنش شخص پس از مرگ اشاره داشت.

بازی، قمار و خطرپذیری

بازی و قمار در نوشته‌های قرون وسطایی و جدید نیز با خانهٔ پنجم مرتبط شده‌اند. ابراهیم بن عزرا از قمار در میان دلالت‌های خانهٔ پنجم یاد می‌کند و در سنت بعدی بازی‌ها، شرط‌بندی، مسابقات و بخت‌آزمایی نیز به همین حوزه افزوده شده‌اند.[۲۰]

در اختربینی جدید، این دلالت گاهی به سفته‌بازی و سرمایه‌گذاری‌های پرخطر نیز گسترش یافته است. بااین‌حال، در منابع جدید سنت‌گرا میان سرمایه‌گذاری مالی معمول، که بیشتر به خانهٔ دوم نسبت داده می‌شود، و معامله‌ای که نتیجهٔ آن عمدتاً به بخت و خطر وابسته است، تمایز گذاشته می‌شود.[۱۹]

هنر و خلاقیت

خلاقیت، «خودبیانگری» و تولید هنری از دلالت‌های بسیار برجستهٔ خانهٔ پنجم در اختربینی جدیدند، اما این واژگان با معنای روان‌شناختی امروزی در فهرست‌های کهن خانه‌ها جایگاه مرکزی نداشتند.

ریشهٔ تاریخی این تعبیر را می‌توان در چند دلالت قدیمی‌تر دید:

  • فرزندان و زایش؛
  • فرح زهره؛
  • لذت و شادی؛
  • نمایش و بازی؛
  • موسیقی، رقص و هنرهای تفریحی در منابع بعدی.

اختربینان سدهٔ بیستم این موضوعات را در مفهوم کلی‌تر آفرینندگی جمع کردند و فرزند را یکی از چیزهایی دانستند که شخص «می‌آفریند»، در کنار اثر هنری، نمایش، نوشته یا دیگر شکل‌های ابراز فردی.[۱۹][۲۱]

از این رو، «خانهٔ خلاقیت» نامی مناسب برای توصیف بخشی از کاربرد جدید این خانه است، اما نباید به‌عنوان نام اصلی آن در متون یونانی‌مآب یا اسلامی معرفی شود.

خداوند خانهٔ پنجم

در داوری سنتی، خداوند خانهٔ پنجم یکی از مهم‌ترین دلایل فرزندان و دیگر موضوعات این خانه بود. خداوند خانه، اختری است که بر برج واقع در خانهٔ پنجم فرمانروایی دارد.

عامل کاربرد در احکام سنتی
برج خانهٔ پنجم تعیین خداوند خانه و کیفیت‌های منسوب به موضوعات آن
خداوند خانهٔ پنجم یکی از دلایل اصلی فرزندان و دیگر امور خانه
اختران واقع در خانهٔ پنجم برای تعدیل یا تقویت احکام منسوب به خانه
نظرهای وارد بر خانه و خداوند آن از عوامل مورد استفاده در داوری سنتی
مشتری از دلالت‌کنندگان سنتی فرزند و افزایش
زهره اختر دارای فرح در خانهٔ پنجم
ماه از عوامل مورد توجه در احکام باروری و فرزند
خداوندان مثلثه برای تفصیل فرزندان، لذت و فرستادگان در روش منسوب به زادان‌فرخ اندرزگر
سهم فرزند یکی از سهام مورد استفاده در احکام فرزندان

این قواعد بخشی از نظام تاریخی پیشگویی اختربینی‌اند و اعتبار تجربی ندارند.

کاربرد در اختربینی پرسشی

در اختربینی پرسشی، خانهٔ پنجم برای طیف گسترده‌ای از پرسش‌ها به کار می‌رفت:

  • داشتن یا نداشتن فرزند؛
  • بارداری؛
  • وضعیت فرزند؛
  • سفر یا غیبت فرزند؛
  • هدیه؛
  • میهمانی و جشن؛
  • بازی و قمار؛
  • پیام‌آور و سفیر؛
  • دلدادگی و لذت؛
  • مال پدر.

لیلی فصل مفصلی از Christian Astrology را به پرسش‌های خانهٔ پنجم اختصاص داده و قواعد متعددی برای امکان تولد فرزند، وضعیت بارداری و سلامت فرزند نقل می‌کند.[۱۲]

در کاربرد خانه‌های مشتق، خانهٔ پنجم همچنین می‌توانست دلالت‌های فرعی دیگری پیدا کند؛ برای نمونه مال پدر، زیرا دومین خانه از خانهٔ چهارم است.

کاربرد در اختربینی جهان‌نما

در اختربینی جهان‌نما، موضوعات شخصی خانهٔ پنجم به سطح جامعه یا کشور گسترش داده شده‌اند.

حوزه دلالت منسوب به خانهٔ پنجم
کودکان کودکان جامعه، زادولد و مسائل مربوط به آنان
بارداری و زایش نرخ زادولد و برخی سیاست‌های مربوط به جمعیت در تعبیرهای جدید
سرگرمی تئاتر، هنرهای نمایشی، جشن‌ها، پارک‌ها و مکان‌های تفریح عمومی
ورزش و بازی مسابقات، ورزشگاه‌ها، بازی‌ها و قمار
دیپلماسی سفیران، دیپلمات‌ها، فرستادگان و نمایندگان
جنگ مهمات و ذخایر شهر محاصره‌شده در سنت لیلی
آموزش مدارس و نظام آموزشی در برخی صورت‌بندی‌های متأخر

[۱۹]

بخشی از این دلالت‌ها، مانند سفیران و مهمات شهر محاصره‌شده، در منابع پیشامدرن نیز ثبت شده‌اند؛ موضوعاتی چون نظام آموزشی ملی یا صنعت سرگرمی توسعه‌های جدیدترند.

اعضای بدن

در سنت اروپایی اختربینی پزشکی، ویلیام لیلی معده، کبد، قلب، پهلوها و پشت را به خانهٔ پنجم نسبت می‌دهد.[۱۲]

منابع بعدی گاه پشت شانه‌ها و بخش بالایی پشت را نیز افزوده‌اند.[۱۹]

این تناظرها بخشی از پزشکی اختربینی تاریخی‌اند و در پزشکی علمی مبنای پذیرفته‌شده‌ای ندارند.


خانهٔ پنجم در اختربینی هندی

در اختربینی هندی، خانهٔ پنجم معمولاً پوترا بهاوا (سانسکریت: Putra Bhāva)، یعنی «خانهٔ فرزند»، خوانده می‌شود. همانند سنت اسلامی، فرزند یکی از اصلی‌ترین دلالت‌های آن است.

در متون جیوتیش، افزون بر فرزندان، موضوعاتی چون:

  • هوش و قوهٔ تشخیص؛
  • دانش و یادگیری؛
  • حافظه؛
  • مانترا؛
  • مشاوره و رایزنی؛
  • شایستگی یا ثواب حاصل از کردارهای پیشین؛

نیز با این خانه مرتبط شده‌اند. خانهٔ پنجم همراه با خانه‌های یکم و نهم از خانه‌های تری‌کونا یا تثلیثی شمرده می‌شود و در دستگاه هندی جایگاهی مساعد دارد.[۲۲]

در برخی منابع هندی مفهوم پوروه‌پونیه (pūrva-puṇya)، یعنی «ثواب یا شایستگی پیشین»، از دلالت‌های ویژهٔ خانهٔ پنجم است. این مفهوم خاص دستگاه دینی و کیهان‌شناختی جیوتیش است و نباید بدون توضیح به سنت یونانی‌مآب یا اسلامی نسبت داده شود.

نسبت با خانهٔ یازدهم

خانهٔ یازدهم در برابر خانهٔ پنجم قرار دارد. هر دو از خانه‌های مساعد سنت یونانی‌مآب بودند، اما نام‌ها و فرح‌های متفاوت داشتند:

خانهٔ پنجم خانهٔ یازدهم
«بخت نیک» «روح نیک»
فرح زهره فرح مشتری
فرزندان دوستان، پشتیبانان و امیدها در سنت‌های بعدی
لذت و شادی منفعت و یاری
بخشش و هدیه نیکوکاری و حمایت

در روش برج کامل، هر دو خانه با طالع نسبت مساعد دارند: خانهٔ پنجم با طالع تثلیث و خانهٔ یازدهم با آن تسدیس دارد.

نسبت با اسد و خورشید

در بسیاری از کتاب‌ها و وبگاه‌های جدید اختربینی، خانهٔ پنجم به دلیل پنجمین‌بودن با برج اسد و خورشید متناظر دانسته می‌شود. این تناظر معمولاً برای توضیح مفاهیمی چون خلاقیت، نمایش، خودبیانگری و میل به دیده‌شدن به کار می‌رود.

این دستگاه تطبیق ترتیبیِ خانه‌ها با بروج، قاعده‌ای همگانی در اختربینی باستان و دورهٔ اسلامی نیست. در دستگاه سنتی فرح‌ها، اختر مشخصاً مرتبط با خانهٔ پنجم زهره است، نه خورشید.

حتی ویلیام لیلی نیز اسد و زهره را «هم‌دلیلان» این خانه می‌شمارد و فرح زهره را در آن ذکر می‌کند.[۱۲]

خداوند واقعی خانهٔ پنجم در هر زایچه به برجی بستگی دارد که خانه در آن واقع شده است. برای نمونه:

  • اگر خانهٔ پنجم در ثور یا میزان باشد، زهره خداوند آن است؛
  • اگر در اسد باشد، خورشید؛
  • اگر در قوس یا حوت باشد، مشتری؛
  • اگر در جوزا یا سنبله باشد، عطارد.

بنابراین فرمول ثابت «خانهٔ پنجم = اسد = خورشید» باید از مفهوم تاریخی خداوند خانه و از فرح زهره جدا نگه داشته شود.

تفاوت دلالت‌های قدیم و جدید

دلالت‌های قدیمی‌تر دلالت‌های پررنگ‌تر در اختربینی جدید
فرزندان فرزندپروری و رابطه با فرزندان
بخت نیک احساس شادی و رضایت
لذت و خوشی تفریح و سرگرمی
خوردن، آشامیدن و بزم اوقات فراغت و مهمانی
هدایا چیزهای لذت‌بخش و تجملی
سفیران و فرستادگان نمایندگان و میانجیان
دلدادگی و لذت جنسی در منابع قرون وسطایی عشق رمانتیک و معاشقه
بازی و قمار خطرپذیری و سفته‌بازی
نمایش و بازی هنر و فعالیت خلاقانه
— خودبیانگری و «خلاقیت شخصی»

«خلاقیت»، «بیان خود» و برخی تفسیرهای روان‌شناختی ستون دوم عمدتاً از تحولات اختربینی جدیدند و نباید عیناً به نویسندگانی مانند بیرونی، قبیصی یا نویسندگان یونانی‌مآب نسبت داده شوند.

جستارهای وابسته

پانویس

  1. ↑ محمد باقری، مریم زمانی و زینب کریمیان، «واژگان کهن نجوم و احکام نجوم»، میراث علمی اسلام و ایران، پیوست شمارهٔ ۳، مدخل «بیت».
  2. ↑ Paul R. Thagard, “Why Astrology is a Pseudoscience,” PSA: Proceedings of the Biennial Meeting of the Philosophy of Science Association, 1978, pp. 223–234.
  3. ↑ Shawn Carlson, “A Double-blind Test of Astrology,” Nature, vol. 318, 1985, pp. 419–425, doi:10.1038/318419a0.
  4. ↑ Chris Brennan, Hellenistic Astrology: The Study of Fate and Fortune, Denver: Amor Fati Publications, 2017, بخش مربوط به دوازده جایگاه.
  5. ↑ محمد بن احمد خوارزمی، مفاتیح العلوم، مقالهٔ دوم، باب ششم؛ متن عربی: «والخامس بيت الولد».
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 Abū al-Ṣaqr al-Qabīṣī, Introduction to Astrology, I.61، در: Benjamin N. Dykes, Introductions to Traditional Astrology: Abū Maʿshar & al-Qābiṣī, Cazimi Press, 2010, pp. 43–44.
  7. 1 2 3 Chris Brennan, Hellenistic Astrology: The Study of Fate and Fortune, Denver: Amor Fati Publications, 2017, بخش دوازده جایگاه و فرح‌های سیاره‌ای.
  8. ↑ Paulus Alexandrinus, Introductory Matters, ch. 24, trans. Robert Schmidt, Project Hindsight, 1993.
  9. ↑ Vettius Valens, Anthologies, Books IV and IX؛ برای گردآوری منابع نک.: Demetra George, Ancient Astrology in Theory and Practice, vol. II, Rubedo Press, 2022, بخش خانهٔ پنجم.
  10. ↑ Demetra George, Ancient Astrology in Theory and Practice, vol. II, بخش «The Fifth House».
  11. 1 2 3 4 Abu Rayhan al-Biruni, The Book of Instruction in the Elements of the Art of Astrology, trans. R. Ramsay Wright, London: Luzac & Co., 1934, §461.
  12. 1 2 3 4 5 6 7 8 William Lilly, Christian Astrology, London, 1647, pp. 53, 146 ff.
  13. ↑ قبیصی، المدخل إلى صناعة أحكام النجوم، بخش سهام خانهٔ پنجم؛ متن عربی در Usul، ص ۱۴۴.
  14. ↑ Guido Bonatti, Book of Astronomy, trans. Benjamin N. Dykes, Cazimi Press, 2007, بخش خانهٔ پنجم.
  15. ↑ Shlomo Sela, Abraham Ibn Ezra on Nativities and Continuous Horoscopy, Leiden: Brill, 2013, Appendix 8.
  16. ↑ William Lilly, Christian Astrology, Book II, ch. 28.
  17. ↑ Claudius Ptolemy, Tetrabiblos, Book IV, ch. 6, “Of Children”.
  18. ↑ Benjamin N. Dykes, Works of Sahl & Masha'allah, Cazimi Press, 2008؛ نیز Demetra George, Ancient Astrology in Theory and Practice, vol. II.
  19. 1 2 3 4 5 Deborah Houlding, “The 5th House,” The Houses: Temples of the Sky, 1996؛ Skyscript.
  20. ↑ Shlomo Sela, Abraham Ibn Ezra's Introductions to Astrology, Leiden: Brill, 2017؛ نیز Demetra George, Ancient Astrology in Theory and Practice, vol. II.
  21. ↑ Robert Hand, Horoscope Symbols, Para Research, 1981, بخش خانهٔ پنجم.
  22. ↑ Bṛhat Parāśara Horā Śāstra, trans. R. Santhanam, New Delhi: Ranjan Publications، بخش احکام خانهٔ پنجم.

منابع

  • ابوریحان بیرونی، التفهیم لاوائل صناعة التنجیم؛ ترجمهٔ انگلیسی: R. Ramsay Wright, The Book of Instruction in the Elements of the Art of Astrology, London: Luzac & Co., 1934.
  • محمد بن احمد خوارزمی، مفاتیح العلوم، مقالهٔ دوم، باب ششم.
  • ابوالصقر عبدالعزیز بن عثمان قبیصی، المدخل إلى صناعة أحكام النجوم.
  • Charles Burnett, Keiji Yamamoto and Michio Yano, Al-Qabīṣī (Alcabitius): The Introduction to Astrology: Editions of the Arabic and Latin Texts and an English Translation, London: The Warburg Institute, 2004.
  • Benjamin N. Dykes, Introductions to Traditional Astrology: Abū Maʿshar & al-Qabīṣī, Cazimi Press, 2010.
  • Claudius Ptolemy, Tetrabiblos, Book IV.
  • Vettius Valens, Anthologies.
  • Paulus Alexandrinus, Introductory Matters, trans. Robert Schmidt, Project Hindsight, 1993.
  • Chris Brennan, Hellenistic Astrology: The Study of Fate and Fortune, Denver: Amor Fati Publications, 2017.
  • Demetra George, Ancient Astrology in Theory and Practice: A Manual of Traditional Techniques, vol. II, Rubedo Press, 2022.
  • Guido Bonatti, Book of Astronomy, trans. Benjamin N. Dykes, Cazimi Press, 2007.
  • Shlomo Sela, Abraham Ibn Ezra on Nativities and Continuous Horoscopy, Leiden: Brill, 2013.
  • William Lilly, Christian Astrology, London, 1647.
  • Deborah Houlding, The Houses: Temples of the Sky, 1996. متن برخط.
  • Robert Hand, Horoscope Symbols, Para Research, 1981.
  • Bṛhat Parāśara Horā Śāstra, trans. R. Santhanam, New Delhi: Ranjan Publications.
  • Paul R. Thagard, “Why Astrology is a Pseudoscience,” PSA: Proceedings of the Biennial Meeting of the Philosophy of Science Association, 1978, pp. 223–234.
  • Shawn Carlson, “A Double-blind Test of Astrology,” Nature, vol. 318, 1985, pp. 419–425.