فهرست گونه‌های دونات

پونچیک سنتی لهستانی

فهرست گونه‌های دونات فهرستی از انواع دونات و شیرینی‌های خمیر سرخ‌شده‌است. دونات‌ها نوعی از خوراکی‌های خمیر سرخ‌شده به‌شمار می‌روند که در سراسر جهان با نام‌ها، دستورهای پخت و شکل‌های گوناگون شناخته می‌شوند.

در بسیاری از کشورها، انواع بومی دونات یا با دستور پخت محلی ساخته می‌شوند یا نام محلی برای فرآورده‌ای وارداتی به کار می‌رود. این فهرست هر دو گونه را دربرمی‌گیرد.

تنوع‌ها و ویژگی‌های منطقه‌ای

اصطلاحات زیر یا نام‌هایی برای انواع مختلف دونات هستند که با دستورهای محلی تهیه می‌شوند، یا ترجمهٔ نام یک محصول دونات وارداتی به زبان محلی به‌شمار می‌روند.

• آرژانتین – سوپایپیلا، که «تورتاس فریتاس» (شیرینی‌های سرخ‌شده) یا «کرپل» نیز نامیده می‌شود، یک شیرینی یا نان سریع‌پز سرخ‌شده‌است که توسط مهاجران آلمانی وارد شد و شبیه به برلینر است. فاکتوراس نوعی دونات پخته‌شده پرطرفدار است که در هر نانوایی‌ای یافت می‌شود. نام‌های دیگری که در نانوایی‌ها دیده می‌شوند عبارتند از «برلینساس» و «بولاس د فرایله» (به معنای «گلوله‌های کشیش»).

ارمنی وانیل و شکلات کاستارد درون خمیر سوخاری سرخ‌شده با پودر قند به نام پونچیک

• ارمنستان – پونچیک (ارمنی: պոնچիկ، برگرفته از واژهٔ روسی пончик) تکه‌ای از خمیر است که در روغن عمیق سرخ می‌شود و شکل یک کرهٔ صاف دارد؛ هنگام سرخ شدن به صورت کره‌ای پف‌کرده درمی‌آید و پس از باز شدن دوباره صاف می‌شود. پونچیک‌ها با کاستارد (ساده، وانیلی یا شکلاتی) پر می‌شوند و امروزه با نوتلا، کارامل و مربا نیز پر می‌شوند. در آشپزی ارمنی، پونچیک از ریشه‌های احتمالی ارمنستان سده‌های میانه (هرچند با نام متفاوت) و دوران شوروی تکامل یافته و به یک دسر خیابانی و کافه‌ای محبوب با ویژگی‌های محلی مشخص بدل شده‌است. در حالی که پونچیک روسی اغلب خالی یا پر از مربا است و شبیه دونات معمولی است، نسخهٔ ارمنی همیشه پر از کاستارد و پف‌کرده‌است و پس از باز شدن پهن می‌شود. «توتالیک» (ارمنی: տուտալիկ) دسر دیگری ارمنی شبیه به دونات توپی است؛ دونات‌های ارمنی گاهی «چیکیز» نیز نامیده می‌شوند.
• استرالیا – کعک کیتچنر، مشابه برلینر اما با روی باز و بهره‌گیری از خامه بیشتر به‌جای مربا. علاوه بر دونات‌های حلقوی سنتی، دونات ژله‌ای در بیشتر نانوایی‌ها رایج است و اغلب گرم فروخته می‌شود.
• اتریش – معادل دونات در اتریش «کراپفن» نامیده می‌شود و شبیه برلینر (شیرینی) است. به‌ویژه در فصل کارناوال (فاشینگ) بسیار محبوب است؛ محکم و معمولاً پر از مربای زردآلو (میوه) (سنتی) یا خامهٔ وانیلی (وانیله‌کراپفن) است. از خمیر مخمر شیرین که در چربی یا روغن سرخ می‌شود تهیه می‌شود و معمولاً با مارمالاد، مربا، شکلات، شامپاین، کاستارد، موکا پر می‌شود یا بدون پرکردن عرضه می‌شود. معمولاً روی آن‌ها یخ‌چینه، پودر قند یا شکر معمولی می‌ریزند.
• آزور – فیلهوس، مالاسادا

اولی‌بولن از بلژیک و هلند

• بلژیک – اسموتبولن یا کروستیون‌ها شبیه اولی‌بولن هلندی هستند اما معمولاً حاوی هیچ میوه‌ای نیستند، مگر گاهی تکه‌های سیب. این‌ها خوراکی‌های معمول کارناوال‌ها و نمایشگاه‌ها هستند و با پودر قند پاشیده می‌شوند.
• بوهم – «کوبلیها»، «باوارسکی ودولک»، به جمهوری چک مراجعه شود.
• بولیوی – بونیوئلو نوعی نان گرد سرخ‌شده‌است.
• برزیل – دونات‌های پر از گویابادا، خامه، شیرینی شیری یا گاناش شکلاتی «سونیو» (به معنای «رؤیا») نامیده می‌شوند. این‌ها معمولاً با مخلوطی از شکر سفید و دارچین پوشانده می‌شوند یا روی آن‌ها پودر قند می‌ریزند.

دسته‌ای از مکیتساها با مربا

• برونئی – کویه گالانگ
• بلغارستان – پونیچکی، مکیتساها
• کامبوج – نوم کونگ، دونات کامبوجی که نامش از شکلش گرفته شده‌است؛ واژهٔ កង، که به خمری «کونگ» تلفظ می‌شود، به معنای «چرخ» است، در حالی که «نوم» (خمر: នំបុ័ង) واژهٔ عمومی برای شیرینی یا هر نوع غذای نشاسته‌دار است. این شیرینی شیرین که برای کامبوجیان عادی بسیار ارزان است، از خمیر آرد برنج به شکل حلقهٔ کلاسیک قالب‌گیری شده و سپس در روغن عمیق سرخ می‌شود، آنگاه با توفی شکر نخل پوشانده شده و با دانه‌های کنجد پاشیده می‌شود. آرد برنج به آن بافتی جویدنی می‌دهد که کامبوجیان به آن علاقه دارند.
• نیجریه – پاف‌پاف
• کانادا – انواع کانادایی شامل دم بیور، کرولر، داچی، تیمبیتس، دونات آرد سیب‌زمینی و توتین از نیوفاندلند و لابرادور می‌شود. میپل بارها — دونات‌های میله‌ای با روکش شربت افرا — در ایالات متحده نیز به‌ویژه در ایالت‌های همجوار مانند اوهایو، ویسکانسین و میشیگان رایج هستند.
• شیلی – دونات‌های گرد سرخ‌شده و پرشده بدون سوراخ به دلیل جامعهٔ بزرگ آلمانی در شیلی محبوب هستند. این دونات «برلین» (جمع: برلینس) نامیده می‌شود. ممکن است با مربا یا با مانجار، نسخهٔ شیلیایی دولسه د لچه، پر شوند.
• چین – اگرچه آشپزی چینی اکنون شیرینی‌های دونات‌مانندی دارد که از آشپزخانه‌های آمریکایی و اروپایی وام گرفته شده، اما شیرینی‌های سنتی تا حدودی متفاوتند. این شیرینی‌ها اغلب خمیری نازک و چرمی دارند که پرکردنی فراوان با طعم شیرین ملایم یا شور را دربرمی‌گیرد. آشپزی کانتونی شیرینی‌ای بیضوی‌شکل به نام نگاولیسو (牛脷酥، به معنای تحت‌اللفظی «شیرینی زبان گاو» به دلیل شکل زبان‌مانندش) دارد. غذایی مشابه «سا جونگ» (沙翁) نامیده می‌شود، که توپ‌های خمیر گرد سرخ‌شده با شکر پاشیده‌شده‌است. یک دسر شانگهای به نام 高力豆沙 نوعی از این است، با خمیر چرب‌تر (که در اصل از سفیدهٔ تخم‌مرغ ساخته می‌شد) و پر از عجینه فاصولیای آزوکی. نوع دیگری از خمیر کنجد سیاه غلیظ و کمی شیرین‌شده استفاده می‌کند و با دانه‌های کنجد پاشیده می‌شود. انواع دیگر شامل «تیکوی»، «جا گائو»، «جین دوی»، «چین دوی» و «جا میان چوئان» هستند. یک نوع شور آن چوب‌های دونات عمیقاً سرخ‌شده‌است که اغلب بسیار چرب است، از این رو نام ماندارینی آن‌ها «یوتیائو» (油條، به معنای تحت‌اللفظی «نوارهای روغن») است؛ در کانتونی، این شیرینی دونات‌مانند «یاوهژاگوای» (油炸鬼) نامیده می‌شود؛ اغلب با شله که نوعی فرنی برنج سنتی است سرو می‌شود. مشابه‌ترین آن‌ها از نظر ظاهری «میانوو» (面窝) نام دارد که در ووهان رایج است. این غذا از خمیر مخلوط آرد برنج و سویا (نه خمیر معمولی) سرخ می‌شود و نوعی هم با سیب‌زمینی دارد.
• ساحل عاج – گبوفلوتو
• کلمبیا – بونیوئلو، روسکاس
• کرس (جزیره) – فریتلی

کروشتوله

• کرواسی – «تریسه»، «پریموشتنسکه فریتوله»، «فریتوله»، «ایسترسکی تسوکارینی»، «کروشتوله»، کرافنه، «پوکلادنیتسه» («پوکلاده» به معنای «کارناوال»)
• قبرس – لوکوماده‌ها
• جمهوری چک – کوبلیهی یا ودولکی (بدون سوراخ) معمولاً پر از مربا و پاشیده با شکر هستند. ودولکی به اندازهٔ کوبلیهی بلند نیستند. «باوارسکی ودولک» یا «باوارسکی کوبلیه» («دونات باواری») ممکن است سرخ یا پخته شود و روی آن مربا و خامهٔ ترش غلیظ بریزند.
• دانمارک – «برلینر» بدون سوراخ در نانوایی‌های سراسر کشور موجود است و مانند آلمان «برلینر» نامیده می‌شود. نوع دیگری بدون پرکردن ابلسکیور است که معمولاً با پودر قند و مربا در کنار آن خورده می‌شود.
• اکوادور – هوئویتوس چیلنوس («تخم‌مرغ‌های شیلیایی»)، نوعی دونات گرد کوچک (بدون سوراخ) که در طول سال در گوشه‌وکنار خیابان‌های سراسر کشور فروخته می‌شود. نوع اصلی شیلیایی کمی متفاوت است و در شیلی و سایر کشورهای آمریکای جنوبی «سوپایپیلا» نامیده می‌شود.
• فنلاند – مونکی (بدون سوراخ)، برلینینمونکی/پیسپانمونکی (بدون سوراخ، با روکش شکر)، دونیتسی (با سوراخ)، مونکیرینکیلا.
• فرانسه – بیگنت (دونات بالشی) گاهی به عنوان دونات فرنسوی توصیف می‌شود و در نیواورلئان محبوب است. کرونات (تکواژ چندوجهی از «کرواسان» و «دونات») شیرینی‌ای شبیه دونات است که از خمیر مشابه کروسان و پر از خامهٔ طعم‌دار ساخته می‌شود.
• گرجستان – پونچولا

برلینر سنتی

• آلمان – برلینر (برلینر پفانکوخن) دونات غالباً آلمانی و اروپای مرکزی است که از خمیر مخمر شیرین سرخ‌شده در چربی یا روغن بدون سوراخ ساخته می‌شود. دونات‌ها با مرباهایی مانند زردآلو، کره‌آلو یا مربای رزهیپ پر می‌شوند. انواع و نام‌های دیگر شامل اوبستکراپفن، فاستناختسکراپفن، فاشینگزکراپفن، کنیکوشله، آوسزوگنه و کرپل هستند.
• غنا – بوفروت
• یونان – سوینگی، تیپلس، لگیمات. خوراک دونات‌مانندی به نام لوکوماس در دو نوع موجود است: یکی ترد به شکل عدد ۸ و دیگری بزرگ‌تر و نرم‌تر به شکل عدد ۰.
• هائیتی – کوکیوِل دونات‌های هائیتی از موز رسیده، دارچین، جوز هندی، بادیان ستاره‌ای و وانیل تهیه می‌شوند. این دونات‌ها از تأثیرات آفریقای غربی، اسپانیایی و فرانسوی به جزیره آورده شدند. «بنین د کارناوال» (بیگنت کارناوال) بیگنت (دونات بالشی)های هائیتی هستند که از موز ساخته می‌شوند؛ نوعی از اختراع فرانسوی.
• هاوایی – دونات محبوب در هاوایی مالاسادا است. این دونات توسط کارگران پرتغالی از مادیرا و آزور که برای کار در مزارع به هاوایی رفتند به جزایر هاوایی آورده شد. این‌ها توپ‌های کوچکی از خمیر مخمر هستند که عمیقاً سرخ شده و با شکر پوشانده می‌شوند.
• مجارستان – فانک، دونات گرد (بدون سوراخ) پاشیده با شکر، و لانگوش، نانی مسطح سرخ‌شده از خمیر مخمر که با خامهٔ ترش و مواد روی آن مانند پنیر، ژامبون یا پیاز خرد شده سرو می‌شود.
• ایسلند – کلاینوهرینگیر (دونات)، کلاینور، برلیناربولور و آستارپونگار. آستارپونگار به‌طور سنتی حاوی کشمش است.

گلاب جامون با برش‌های بادام از محبوب‌ترین شیرینی‌های شبه‌قارهٔ هند است.

• هند – گولگولا توپ‌های خمیر گرد نرم و شیرین عمیقاً سرخ‌شده هستند. وادای حلقه‌های خمیر شور از عدس هستند که در آشپزی هند جنوبی محبوب‌اند و لزوماً شیرین نیستند. انواع شیرینی‌های دونات‌مانند شامل بادوشاه یا بالوشاهی هستند. این‌ها مانند دونات‌های قدیمی با سرخ کردن خمیر در روغن تهیه می‌شوند و در شربت قند خیسانده می‌شوند و گاهی با ادویه طعم‌دار می‌شوند. بادوشاه سوراخ مرکزی ندارد. شیرینی دیگری در هند «ایماراتی» است که در جاهای دیگر با نام زولبیا شناخته می‌شود. آدیراسام دونات شیرین تامیلی با تاریخی طولانی است. دسر مشابه دیگری گلاب جامون است — شیرینی گلوله‌ای از خمیر سریع بر پایهٔ شیر گاومیش که سرخ شده و در شربت شیرین معطر به گلاب و هل شناور است.
• اندونزی – «دونات کنتانگ» (دونات سیب‌زمینی) یک دونات سرخ‌شدهٔ اندونزیایی از پورهٔ سیب‌زمینی است؛ دونات حلقه‌ای از ترکیب آرد و پورهٔ سیب‌زمینی که با پودر قند یا شکر تزئینی پوشانده می‌شود.
• ایران – زولبیا دونات‌هایی هستند که در اشکال و اندازه‌های مختلف عرضه می‌شوند و با شربتی چسبناک و شیرین پوشانده می‌شوند. دونات رضوی حلقه‌ای‌شکل با شکر روی آن است و به عنوان نماد مشهد شناخته می‌شود.

سوفگانیا

• اسرائیل – سوفگانیا (به عبری: סופגניה، جمع سوفگانیوت)، مانند برلینر آلمانی و پونچیک لهستانی، عمیقاً سرخ می‌شوند، با ژله تزریق می‌شوند و سپس با پودر قند یا یخ‌چینه پوشانده می‌شوند. این‌ها یک خوراک سنتی حنوکا در میان یهودیان اشکنازی هستند.

استروفولی

دونات موچی با روکش کارامل

• ایتالیا – استروفولی، پینیولاتا، گوآنتی، (آسیزی) باستونچلو، (کالابریا) اسکاداتدی، زپوله، کیاکیره، لاتوگه (ممکن است به عنوان دونات طبقه‌بندی نشود اما شیرینی سرخ‌شده‌ای به سبک کاهو است)، چنچی، دونزله، فراپه، سفراپوله، بوجی، کروستولی، فریتله، گریسپلی (تخصص خمیر سیب‌زمینی از منطقهٔ کاتانزارو)، چیامبلی (کوکولو (کومونه)، آبروتسو)، بمبولونی (بمبولوناس) و (پالرمو) اسفینجی.
• ژاپن – ساتا-آنداگی. دونات-آن (به ژاپنی: あんドーナッツ، به معنای تحت‌اللفظی «دونات لوبیا») به طور گسترده‌ای موجود است و شبیه برلینر آلمانی است، با این تفاوت که حاوی خمیر لوبیای قرمز است. خمیر سرخ‌شدهٔ پر از کاری ژاپنی به نام カレーパン (کاره‌پان) نیز بسیار محبوب است.
• جرزی – (جزایر کانال) جرزی ووندرز (مِروِل).
• قزاقستان – بائورساق
• کنیا – ماندازی، ماهامری، ماندالاها — خوراک صبحانهٔ شیرین مثلثی‌شکلی که با یک غذای جانبی نارگیل (بازی) خورده می‌شود، از آرد و شکر ساخته شده و اصالتاً از مومباسا است.
• کره (کشور) – دونات چاپسال، دونات تابیده. بسیاری از نانوایی‌ها در کرهٔ جنوبی دونات‌هایی ارائه می‌دهند که با دسر برنج سنتی کره‌ای «توک» پر شده یا کاملاً از آن ساخته شده‌اند. این‌ها در رنگ‌های متنوعی عرضه می‌شوند، هرچند معمولاً سبز، صورتی یا سفید هستند. اغلب با خمیر لوبیای قرمز شیرین یا دانه‌های کنجد پر می‌شوند.
• لبنان – عوامی.
• لیبی – اسفنج
• لیتوانی – اسپورگوس دونات‌هایی با پرکردن مربا و روکش شکر هستند. نوع محلی دیگری از دونات از خمیر پنیر کوتیج («وارسکِس اسپورگوس») ساخته می‌شود که پرکردن ندارد.
• ماداگاسکار – موفو بول
• مالزی – کوئه کریا، کوئه گلانگ، کوئه تایر
• مکزیک – بونیوئلو، چورو، سوپایپیلا. «دوناس» مکزیکی بسیار شبیه دونات است از جمله در نام؛ دونا خوراکی سرخ‌شدهٔ معمولاً پوشیده با شکر دارچینی یا شکر دانه‌ای، یا آغشته به شکلات است. «پِلونا»، مانند برلینر، شیرینی مشابه دونات بدون سوراخ مرکزی از خمیر مخمر شیرین (خمیر دانمارکی) است که معمولاً در روغن عمیقاً سرخ می‌شود، با دولسه د لچه وانیلی (در این مورد مانجار محلی) و چند کشمش پر می‌شود و شکر معمولی روی آن می‌ریزند. از خمیر دونات محلی شروع می‌شود، رول می‌شود، شکل می‌گیرد، سرخ می‌شود، برش می‌خورد، باز می‌شود، پر می‌شود، بسته و تزئین می‌شود. خوراکی محبوبی در دستفروشی‌های خیابانی است اما به ندرت در نانوایی‌ها یا منوهای دیگر دیده می‌شود چون سنگین و پر از کربوهیدرات است.
• دونات موچی – شیرینی ترکیبی که دونات سنتی آمریکایی و موچی ژاپنی را ترکیب می‌کند.
• مولداوی – اشلیتزکوشلا (از آشپزی آلمانی)
• مراکش – اسفنج
• نپال – سل روتی
• هلند – اولی‌بولن یک خوراک سنتی هلندی است که در شب سال نو و نمایشگاه‌ها خورده می‌شود. شبیه دونات گرد بدون سوراخ است (مشابه «دونات توپی» عادی با نام تجاری در ایالات متحده). اولی‌بولن یک خوراک سنتی محبوب است.
• نیوزیلند – دونات پر از خامه.

فارتورا پرتغالی

• نیجریه – پاف‌پاف، چین چین

اسمولترینگ در حال سرخ شدن در روغن عمیق

• نروژ – اسمولترینگ، فاتیگمان
• پاراگوئه – بولوس
• پرو – دونا، پیکارونس

شاکوی از فیلیپین

• فیلیپین – بینانگکال، بونیوئلوس، کاسکارون، چورو، گورگوریا، کوموکونسی، لوکوت-لوکوت، ماروئا، پانیالام، پیلیپیت، پیناکوفو، شاکوی (لوبید-لوبید)
• لهستان – پونچیک دونات‌های گرد پر از مربا هستند که در لهستان حداقل از سده‌های میانه شناخته شده‌اند. یندریژ کیتوویچ نوشت که در دوران سلطنت آگوست سوم و تحت تأثیر آشپزهای فرانسوی که در آن زمان به لهستان آمدند، خمیر پونچیکی پخته‌شده در لهستان بهبود یافت، به طوری که پونچیک‌ها سبک‌تر، اسفنجی‌تر و انعطاف‌پذیرتر شدند.
• پرتغال – فارتورا، فیلهوس دونات‌های سبک پرتغالی آغشته به شکر و دارچین.
• پورتوریکو – کِسیتوس (پر از پنیر شیرین)
• رومانی – گوگوشی

بلیاشی

• روسیه – پونچیک، «پونچیکی» روسی (روسی: пончики) و «پیشکی» (روسی: пышки)، تکه‌های خمیر عمیقاً سرخ‌شده و کروی‌شکل هستند که می‌توانند با پرکردن شیرین (مثلاً مربا یا پوویدل) یا شور (مثلاً گوشت چرخ‌کرده یا کوارک) پر شوند یا ساده بمانند. سنتی‌تر از همه نسخه‌های عمیقاً سرخ‌شدهٔ پیراشکی هستند، و همچنین «پِرِمَچلَر» تاتاری که در روسیه به عنوان بلیاشی شناخته می‌شوند.
• سارِدینیا – زیپولاس
• اسکاتلند – «داورینگز» اصطلاح جایگزین برای دونات‌های حلقوی است. دونات‌های مربع‌شکل فاج نیز یک سنت محلی هستند.
• صربستان – دونات‌هایی شبیه برلینر در بالکان شمالی نیز تهیه می‌شوند، به‌ویژه در کرواسی (اوشتیپتسی، «کروفنه‌پوکلادنیتسه» یا کرافنه) و استان ووئیوودینا صربستان. این‌ها «کروفنا» نامیده می‌شوند، نامی برگرفته از «کراپفن» اتریشی.
• سیسیل – پینیولاتی، اسفینجی، کودورِدی
• اسلواکی – شیشکی (تلفظ: «شیشکی»)، چرگی
• اسلوونی – کروفی، فانکه، فلانتساتی

کوکسیستر

• سومالی – کاک کاک
• آفریقای جنوبی – کوکسیستر، دسر آفریکانر از خمیر بافته‌شده که سرخ شده و در شربت سرد خیسانده می‌شود. «اولی‌بوله مِت سورمِلک» («دونات‌های شیر ترش»). نوع دیگری وِتکوک است، خمیری عمیقاً سرخ‌شده در روغن که با گوشت چرخ‌کرده، شربت، عسل یا مربا سرو می‌شود. کوسیستر دونات ادویه‌داری است که در نارگیل رول می‌شود.
• اسپانیا – چوروها، پوراس، چیمنِاس، روسکوس نارنجی، روسکوس شراب، روسکوس دی آنیس، روسکیاس دی لدسما، بونیوئلو، چوچوس، روسکیاس لیستاس دی سان ایسیدرو، روسکیتو تونتو، روسکیا تونتا. بونیوئلوها، «بونیولس» در کاتالونیا و جزایر بالئاری، «بولو د وِنتو» در گالیسیا یا «کروکسپتا» در کشور باسک، شیرینی‌های سنتی عید پاک به شکل توپ‌های کوچک بدون سوراخ هستند. می‌توانند شیرین یا شور باشند، اما معمولاً با کاستارد یا شکلات پر می‌شوند. دونات به سبک آمریکایی یا آلمانی گاهی «برلینا» نامیده می‌شود.
• سوئد – مونک (دونات)، کلنات، فلوتیررینگ. یک نمونه «وانیلمونک» است که ظاهری شبیه برلینر آلمانی دارد اما با کاستارد وانیلی پر می‌شود.
• سوئیس – رینگلی، بازلر کراپفن، کوخلی، اورلی
• سوریه – قطایف شیرینی‌های سنتی سوری هستند که معمولاً در ماه رمضان رواج دارند. نوعی از قطایف به نام «ستاتی» با پر کردن این خمیر شبیه پنکیک با پنیر، قشطه یا مخلوطی از گردو، دارچین و معمولاً کشمش تهیه می‌شود. سپس کوفته‌ها عمیقاً سرخ می‌شوند و در شربت قاطر (دیبس) فرومی‌روند و داغ سرو می‌شوند.
• تایوان – تیان تیان چوآن (به معنای تحت‌اللفظی «حلقهٔ شیرین شیرین»).
• تایلند – خانوم ونگ، خانوم خای هونگ
• تاجیکستان – چالپاک.
• تونس – فتیر مشلتت، یوس‌یوس، بامبالونی
• ترکیه – هانیم گوبیی، تولومبا تاتلیسی، ازمیر لوکماسی، دیبیله

لگیمات

• ترکمنستان – پیشمه
• اوکراین – پامپوشکا (با پرکردن شیرین یا طعم‌دار به سیر) به‌طور سنتی پخته می‌شود اما ممکن است سرخ هم شود. پامپوشکی شور بدون پرکردن است و معمولاً با کرهٔ سیری چاشنی می‌خورد و اغلب به عنوان غذای جانبی با بورشت قرمز یا یوشکا سرو می‌شود، به‌ویژه در زمان کریسمس. پامپوشکی شیرین ممکن است با میوه‌ها، انواع توت، مربای خانگی یا دانه‌های خشخاش پر شود و با پودر قند پوشانده شود.
• انگلستان و ولز – در بریتانیا، شکر دانه‌ای معمولاً به عنوان روکش دونات بهره می‌رود، اگرچه این شیرینی با روکش کرم قندی، لایه براق و یا پودر قند نیز فروخته می‌شود. دونات مربایی به‌ویژه پرطرفدار است و نوع مشتق آن با کاستارد وانیلی به عنوان مغزی نیز رواج دارد. در برخی نواحی اسکاتلند، دونات‌های حلقه‌ای را «داهرینگ» می‌نامند و واژه «دونات» تنها برای نوع مهره‌شکل به‌کار می‌رود. دونات‌های طنابی پیچ‌خورده و لعاب‌دار به نام «یام‌یام» شناخته می‌شوند. در برخی نواحی اسکاتلند می‌توان دونات فاج نیز خرید. در برخی مناطق ایرلند شمالی، دونات‌های حلقه‌ای به دلیل پخته شدن در روغن —که عامیانه «گریوی» نامیده می‌شود— با عنوان «گریوی رینگ» شناخته می‌شوند.

دونات کرم بوستون

• ایالات متحده – در آمریکا، دونات در انواع کیکی، ورآمده و لوله‌ای وجود دارد و در اشکال گوناگونی از جمله کرولر (میله‌های پیچ‌خورده لوله‌ای)، ونیتی‌ها، دونات قدیمی‌الطرز، دونات‌های «قطره‌ای» بی‌شکل، دونات کرم بوستون، دونات سیب‌زمینی، دونات خامه ترش، دونات سیب‌جوشی، سیمبال، اولیکوک، پنجه خرس (اگرچه بسیاری از انواع آن شیرینی‌های مغزدار هستند نه دونات)، گوش فیلی، یام‌یام‌ها، فاسناخت، صفحات سرخ‌کردنی، کیک قیفی، نشان خرس (اصطلاح چوپانی برای دونات حلقه‌ای) و براون بابی یافت می‌شود. برخی انواع جانی‌کیک شبیه دونات هستند. لانگ جان، به‌ویژه میله افرا با روکش طعم افرا، گاهی با بیکن ترکیب می‌شود. دونات پیچ‌خورده رشته‌هایی از خمیر است که بافته و سرخ می‌شود. پرشینگ یا پرژن نیز در برخی مناطق ایالات متحده دونات به‌شمار می‌رود. انواع محلی مشابه دونات شامل نان سرخ شده سنتی بومیان آمریکا (رایج در ایالت‌های دشت/کوهستان) و بیگنت (دونات بالشی) در آشپزی نیواورلئان است.
• ونزوئلا − بومبا
• ویتنام – Bánh tiêu, جیو چائو کوای
• یمن – زولبیا
• زامبیا − ویتومبووا

جستارهای وابسته

• فهرست فروشگاه‌های دونات
• فهرست غذاهای سرخ‌شده عمیق
• فهرست غذاهای خمیر سوخاری
• فهرست دسرها

منابع

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «List of doughnut varieties». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۷ مه ۲۰۲۶.
• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «قائمة أصناف الدونات». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی ، بازبینی‌شده در ۱۷ مه ۲۰۲۶.

پیوند به بیرون

• دونات‌ها: تاریخچه‌ای جامع