فهرست فرنی‌ها

یک هلیم فرنگی تهیه‌شده با ارزن

فرنی خوراکی است که با جوشاندن گیاهان نشاسته‌دار آسیاب‌شده، خردشده یا کوبیده‌شده (معمولاً غلات) در شیر،[۱] آب یا هر دو تهیه می‌شود و معمولاً با طعم‌دهنده‌های اختیاری همراه است و داغ در کاسه یا ظرف سرو می‌گردد. این خوراک بسته به طعم‌دهنده‌های بهره‌گرفته‌شده می‌تواند به صورت شیرین یا شور سرو شود.

فرنی‌ها

الف

  • آتوله – نوشیدنی گرم سنتی بر پایه ماسا (آرد ذرت) با خاستگاه مکزیکی و آمریکای مرکزی. دربرگیرنده ماسا (آرد هومینی ذرت)، آب، پانلا (شکر نیشکر تصفیه‌نشده)، دارچین، وانیل و به‌صورت اختیاری شکلات یا میوه است. این مخلوط پیش از سرو هم زده و گرم می‌شود.
  • آروز کالدو – گونه‌ای از شله در آشپزی فیلیپینی.
  • آوِنا – با بلغور جو دوسر پخته‌شده، شیر، آب، دارچین، میخک صدپر و شکر تهیه می‌شود.
  • استیپ (غذا) – غذایی منطقه‌ای در استان‌های هلندی خرونینگن، درنته و افریسل. به صورت فرنی گندم سیاه با یک گودی حاوی بیکن سرخ‌شده و یک قاشق بزرگ شیره سرو می‌شود.
  • اِغاجیرا – نوشیدنی شیرین و غلیظی که معمولاً طوارق در مناسبت‌های ویژه می‌نوشند.
  • اُلِبرود – غذای سنتی دانمارکی – نوعی فرنی از تکه‌های روگبرود و آبجو، معمولاً هویدتول. غذایی صرفه‌جویانه که استفاده از باقیمانده نان را ممکن می‌سازد تا هیچ چیز به هدر نرود.
  • اوپما – غذای رایج صبحانه در جنوب هند و میان تامیل‌های سریلانکایی، که به صورت فرنی غلیظ از سمولینا برشته‌شده پخته می‌شود. انواع ادویه و سبزیجات اغلب در حین پخت به آن افزوده می‌شود.
  • اوکایو – نام نوع شله خورده‌شده در ژاپن، که نسبت به شله‌های فرهنگ‌های دیگر کمتر له می‌شود. نسبت آب معمولاً کمتر و زمان پخت بیشتر است. معمولاً با نمک، تخم‌مرغ، نگی، سالمون، ایکورا، زنجبیل و اومبوشی مزه‌دار می‌شود. می‌توان از میسو یا آب مرغ برای طعم‌دهی به آبگوشت بهره گرفت. معمولاً برای نوزادان، سالمندان و بیماران سرو می‌شود.

ب

نمای نزدیک بلغور جو دوسر پخته‌شده
  • برنتار – از آرد بوداده مخصوص (Musmehl) تهیه می‌شود. به‌ویژه در آلگو و ژورا شواب رواج دارد.
  • بلغور (دانه) – دانه‌های پوست‌کنده‌شده غلات گوناگون مانند جو دوسر، گندم و چاودار. بلغور دانه کامل است که دربرگیرنده جوانه غله، سبوس غنی از فیبر و درون‌دانه (که معمولاً فرآورده آسیاب است) می‌باشد.
  • بلغور جو دوسر – که با نام white oats نیز شناخته می‌شود، جو دوسر آسیاب‌شده‌است (یعنی دانه‌های جو، به مانند جو دوسر-آرد، مقایسه با آرد ذرت، آرد نخود و غیره)، یا فرنی تهیه‌شده از جو دوسر. بلغور جو دوسر همچنین می‌تواند به صورت جو آسیاب‌شده، جو پرک، جو له‌شده یا جو نوردشده باشد.
  • بلغور قرمز – غذایی شیرین و میوه‌ای از دانمارک و آلمان (که به آن Rote Grütze نیز گفته می‌شود)؛ روش تهیه آن اساساً مانند یک پودینگ است. نسخه‌های معاصر این غذا اغلب از نشاسته سیب‌زمینی برای رسیدن به قوام خامه‌ای تا پودینگ‌مانند از طریق ژلاتینی‌شدن نشاسته بهره می‌گیرند.
  • بِلیلا – فرنی مصری از گندم مروارید، پخته‌شده در شربت سبکی با دانه بادیان و کشمش طلایی، که با مغزهای بوداده خردشده و اندکی شیر سرو می‌شود.
  • بوبور آیام – شله مرغ مالزیایی و اندونزیایی. شله برنج با گوشت مرغ ریش‌ریش‌شده، همراه با چاشنی‌هایی چون پیازچه خردشده، شالت سرخ‌شده ترد، کرفس، tongcay (سبزیجات شور نگهداری‌شده) و سویای سرخ‌شده سرو می‌شود.
  • بوبور کاچانگ هیجاو – شله لوبیای ماش مالزیایی و اندونزیایی که در آن لوبیاها در شیر نارگیل با شکر پالم پخته می‌شوند.
  • بوبور کتان هیتام – دسر شیرین اندونزیایی و مالزیایی از برنج چسبناک سیاه با شیر نارگیل و شکر پالم. اغلب «پودینگ برنج سیاه» نامیده می‌شود.
  • بوگوبِ جوا لوگالا – فرنی سورگوم پخته‌شده در شیر جوشان، با یا بدون شکر.
  • بیگروت – نوع فرنی سنتی در نروژ. از جو (گیاه)، شیر یا آب، نمک و کره تهیه می‌شود. مواد را چند دقیقه با هم می‌جوشانند؛ سپس دانه‌ها را روی بشقاب می‌ریزند و روی آن شکر و دارچین می‌پاشند و تکه‌ای کره در میانه می‌گذارند. این غذا در روزگار پیشاصنعتی بخش اصلی رژیم غذایی نروژی بود و شکر و دارچین تغییراتی مدرن به آن هستند.
  • بوتا کوپاسا – عبارتی از زبان چیکاسا به معنای «آرد سرد». از دانه‌های بوداده و کوبیده زِآ (ذرت) پیش از رسیدن کامل تشکیل می‌شود.[۲] مقدار کمی از آرد در آب سرد ریخته می‌شود و همانند آرد معمولی پخته‌شده روی آتش جوش می‌آید و پف می‌کند.[۲]

پ

  • پاپدا – یا bubur sagu، نوعی فرنی تهیه‌شده از آرد ساگو است و قوت غالب بومیان جزایر ملوک و پاپوا غربی به‌شمار می‌رود. این غذا بیشتر در شرق اندونزی یافت می‌شود و همتای غذاهای مناطق مرکزی و غربی اندونزی است که برنج را به عنوان غذای اصلی ترجیح می‌دهند.
  • پاستل د چوکلو – غذایی بر پایه ذرت شیرین یا «چوکلو»، واژه‌ای از زبان‌های کچوا به معنای «ذرت تازه» یا ذرت اول فصل. این غذا از غذاهای رایج شیلی است و با تفاوت‌هایی در دستور پخت در آرژانتین، بولیوی و پرو نیز خورده می‌شود و گاهی از آرد ذرت نیز در آن بهره گرفته می‌شود.
  • پودینگ تاپیوکا – دسری تهیه‌شده از تاپیوکا یا گلوله‌های تاپیوکا، آب‌میوه، شیر یا آب و شکر.
  • پودینگ سمولینا – از سمولینا تهیه می‌شود که با شیر، یا ترکیبی از شیر و آب پخته می‌گردد. اغلب با شکر، پودر کاکائو، دارچین، کشمش، میوه یا شیره سرو می‌شود.[۳]
  • پودینگ شتابزده – پودینگ یا فرنی از دانه‌های غله پخته‌شده در شیر یا آب. در آمریکای شمالی همیشه به گونه‌ای از آرد ذرت اشاره دارد. پودینگ شتابزده در بندی از آهنگ اولیه آمریکایی Yankee Doodle به‌طور برجسته یاد شده‌است.
  • پودینگ نخودی – اصطلاحی بریتانیایی برای یک غذای دلپذیر (نه شیرین) تهیه‌شده از حبوبات پخته،[۴] که عمدتاً از لپه زرد یا نخود سیاه، آب، نمک و ادویه تشکیل می‌شود. این غذا اغلب با بیکن پخته می‌شود.
  • پولئا – فرنی شیرین آشپزی اندلسی تهیه‌شده از آرد، شیر و شکر با طعم بادیان رومی. گاهی میوه، عسل، دارچین یا مواد دیگر به آن افزوده می‌شود و اغلب سرد و با کروتون نان سرخ‌شده سرو می‌گردد.
  • پولنتا – آرد ذرت جوشیده‌شده تا تبدیل به فرنی شود،[۵] که به صورت مستقیم خورده می‌شود یا پخته، سرخ، یا کباب می‌گردد. این اصطلاح از ایتالیایی می‌آید و از واژه لاتین به معنای دانه پوست‌کنده و کوبیده‌شده (به‌ویژه جو-آرد) گرفته شده‌است.
  • پولیشکا – نوعی فرنی درشت آرد ذرت[۶] در مجارستان، به‌ویژه در ترانسیلوانیا. به‌طور سنتی با شیر شیرین‌شده یا پنیر دلمه از شیر بز، بیکن یا قارچ تهیه می‌شود.
  • پیرون – فرنی صمغی تهیه‌شده از فارینها (نشاسته مانیوک) و آب‌گوشت (معمولاً از پوچرو یا موکِکا) که در آرژانتین، اروگوئه و برزیل مصرف می‌شود.
  • پینوله – برگردان اسپانیایی واژه‌ای آزتکی برای آردی درشت که از آسیاب کردن دانه‌های بوداده ذرت تهیه می‌شود، معمولاً با ترکیبی از انواع سبزی و بذر آسیاب‌شده. می‌توان آن را به تنهایی خورد یا به عنوان پایه یک نوشیدنی مصرف کرد.

ت

  • تاراکجوک – نوعی از جوک، یا فرنی کره‌ای، که با جوشاندن ترکیبی از شیر و برنج نرم آسیاب‌شده‌ای که در آب خیس خورده تهیه می‌شود.
  • تاراگنا – نوعی پولنتا (آرد ذرت ایتالیایی) که با گندم سیاه تهیه می‌شود. غذای سنتی آلپ‌های ایتالیا.
  • تسامپا – ماده غذایی اصلی تبتی، به‌ویژه در بخش مرکزی این منطقه. آرد بوداده‌ای است، معمولاً آرد جو و گاهی آرد گندم.
  • تلبینه – نوعی عربی که با آرد جو و آب یا شیر تهیه می‌شود. برای شیرین کردن آن، عسل یا خرما افزوده می‌شود. این دستور غذایی پیامبرانه کهن است که محمد یارانش را به خوردن آن توصیه می‌کرد.
  • تینوتوان – فرنی برنج میناهاسایی از سولاوسی شمالی، اندونزی. با انواع سبزی‌جات مانند اسفناج، کانگکونگ، ذرت، کدو تنبل و سیب‌زمینی شیرین یا مانیوک ترکیب می‌شود.[۷][۸]

ج

  • جاتجوک – گونه‌ای از جوک، از جوشاندن دانه‌های کاج ریزآسیاب‌شده و آرد برنج یا برنج خیسانده‌شده. جانگگوکجوک با سس سویا مزه‌دار می‌شود و به معنای واقعی «فرنی سس سویا» است.
  • جانگگوکجوک – گونه‌ای از جوک، یا فرنی کره‌ای، از برنج غیرچسبناک کوبیده‌شده (در برابر برنج چسبناک)، گوشت گاو و قارچ‌های شیتاکه قهوه‌ای.
  • جئونبوکجوک – جوکی از ابلونی و برنج سفید.
  • جوک – دسته‌ای از فرنی کره‌ای که شامل انواع شله از برنج و سایر غلات مانند لوبیا، کنجد و لوبیای آزوکی می‌شود.[۹] مشابه انواع شله در سایر کشورهای شرق آسیا با نام‌های مختلف است. جوک معمولاً گرم در کره‌جنوبی خورده می‌شود، به‌ویژه به‌عنوان وعده بامداد، اما اکنون در هر زمانی از روز مصرف می‌شود.[۹]

چ

شله برنج چینی
  • چائو باو – شله برنج ویتنامی حاوی کلیه خوک.
  • چاتانگ – حریره سنتی رایج در هر دو آشپزی پکن و آشپزی تیانجین، که اغلب به‌صورت خوراک خیابانی فروخته می‌شود. از ترکیب‌های گوناگونی از آرد سورگوم، آرد ارزن معمولی یا ارزن و آرد ارزن چسبناک تهیه می‌شود.
  • چامپورادو – فرنی برنج شکلاتی شیرین در آشپزی فیلیپینی.
  • چامپورادو – فرنی برنج شکلاتی شیرین در آشپزی فیلیپینی، که اغلب با شیر و ماهی خشک‌شده نمکی (تویو) سرو می‌شود.

ح

خ

  • خیچدی – فرآورده‌ای که در جنوب و جنوب‌شرق آسیا از پختن عدس و برنج با هم تهیه می‌شود. می‌توان آن را به قوام پلوگونه یا بیشتر شبیه فرنی یا سوپ آماده کرد. غذایی آرامش‌بخش است که برای نوزادان و بیماران نیز سرو می‌شود.

د

  • داکجوک – نوعی از جوک (فرنی کره‌ای) تهیه‌شده با گوشت مرغ.[۱۰]
  • دالیا – نوعی فرنی هندی از غلات هندی مانند گندم یا جو، سروشده با مغزها و میوه‌های خشک.

ر

  • روبابو – نوعی خوراک یا فرنی ساده که کورور دو بوآ (بازرگانان پوست) و مردم متی[۱۱] در آمریکای شمالی مصرف می‌کردند. به‌طور سنتی از نخود فرنگی یا ذرت (یا هر دو) با چربی (خرس یا گوشت خوک) و یک ماده غلیظ‌کننده (نان یا آرد) تهیه می‌شد. پمیکان[۱۲] و شکر افرا نیز معمولاً به ترکیب افزوده می‌شدند.
  • رومه‌گروت – فرنی نروژی تهیه‌شده از خامه ترش، شیر کامل، آرد گندم، کره، شکر و نمک.[۱۳]
  • روی – فرنی نرم و جوشیده‌شده از آرد ارزن برای نوزادان که تنها با آب و آرد ارزن الک‌شده (سونگوف) تهیه می‌شود و نخستین غذای جامد به نوزادان داده می‌شود. این غذا از سنگال است.
  • ریبل – نوعی فرنی اتریشی تهیه‌شده از آرد ذرت، کره (لبنیات)، شیر و نمک.[۱۴]
  • ریزوتو – غذایی لذیذ (نه شیرین) تهیه‌شده از آب‌گوشت و برنج، معمولاً از گونه‌های دانه‌کوتاه با محتوای نشاسته بالا مانند آربوریو یا کارنارولی.

س

  • سافکی – فرنی سنتی بومیان جنوب‌شرق آمریکا که از ذرت کوبیده، پاک‌شده و الک‌شده‌ای تهیه می‌شود که در آب با قلیا جوشانده می‌گردد. به‌طور سنتی بدون چاشنی، گرم یا سرد سرو می‌شود. بسته به قوام آن، که می‌تواند از سوپ رقیق تا فرنی آبکی متغیر باشد، می‌توان آن را نوشید یا با قاشق خورد.[۱۵]
  • سووانز – غذایی اسکاتلندی که از نشاسته باقی‌مانده روی پوسته داخلی جو دوسر پس از آسیاب تهیه می‌شود. پوسته‌ها چند روز در آب خیس می‌خورند تا تخمیر شوند. مایع صاف شده و یک روز می‌ماند تا مواد نشاسته‌ای ته‌نشین شوند. بخش مایع، یا «سوئتس»، جدا می‌شود و می‌توان آن را نوشید. «سووانز» باقی‌مانده با آب و نمک جوشانده می‌شود تا غلیظ شود و سپس با کره یا آغشته در شیر سرو می‌گردد.

ش

  • شله – نوعی فرنی برنج یا حریره محبوب در بسیاری از کشورهای آسیایی. نام‌های شله به اندازه روش‌های تهیه آن متنوع است.
  • شله لابا – غذای شله مراسمی خورده‌شده در روز هشتم از ماه دوازدهم گاه‌شماری چینی. قدیمی‌ترین شکل این غذا با لوبیای قرمز پخته می‌شد و از آن پس به انواع مختلفی تبدیل شده‌است.

غ

  • غلات رد ریور – فرنی کانادایی متشکل از گندم ترک‌خورده، چاودار و بذر کتان که در آب جوشانده می‌شود و معمولاً با شیر و شکر قهوه‌ای سرو می‌گردد.

ف

فرنی‌های آرد ارزن: روی (فرنی نرم برای نوزادان) در برابر فونده (گلوله‌های نورد شده و شیر). سنگال.
  • فارکس – برند غذای فوری کودک که گرم یا سرد به‌عنوان اولین غذای نوزادان سرو می‌شود. از دهه ۱۹۳۰ توسط شرکت گلاکسو در استرالیا و نیوزیلند تولید می‌شود.
  • فارینا – غذای غله‌ای که اغلب با طعم ملایم توصیف می‌شود، معمولاً گرم سرو می‌شود و از دانه‌های غلات (معمولاً سمولینا) تهیه می‌گردد.
  • فانگی (تلفظ: فونگی) — فرنی جوشانده‌شده از آرد ذرت، سروشده شیرین یا (بیشتر) شور. بخش اصلی غذای بومی «ماهی و فانگی» در جزایر ویرجین آمریکا و بریتانیا.
  • فرنی آرد ذرت – نوعی غلات صبحانه گرم و شیرین از آرد ذرت نرم‌آسیاب‌شده که در جامائیکا رواج دارد. معمولاً شیر یا شیر نارگیل، وانیل، دارچین و جوز هندی برای طعم‌دهی افزوده می‌شود. باب مارلی در آهنگ «نه، زن، گریه نکن» از تقسیم فرنی آرد ذرت می‌خواند.
  • فرنی برنج – نام رایج برای غذای کودک صنعتی بر پایه برنج. فهرست مواد تشکیل‌دهنده بسته به فرمول سازنده متفاوت است.
  • فرنی گوریف – غذای فرنی روسی از سمولینا و شیر با افزودن مغزها (فندق، گردو، بادام)، قیماق (کف‌های خامه‌ای) و میوه‌های خشک.[۱۶]
  • فرنی مانومین – فرنی صبحانه از برنج وحشی، بومی مینه‌سوتا.
  • فرومنتی – غذایی محبوب در آشپزی قرون وسطایی اروپای غربی. عمدتاً از گندم جوشانده و خردشده تهیه می‌شد — از این‌رو نامش از واژه frumentum در لاتین، به معنای «دانه»، گرفته شده‌است.
  • فونده – فرنی جوشانده‌شده از گلوله‌های نوردشده آرد ارزن (اَراو/آراو)، سروشده با شیر تغلیظ‌شده هم‌زده، شکر و اندکی کره در صورت دسترس. برای کودکان بزرگ‌تر و بزرگسالان. سنگال.

ک

  • کاشا – غله گندم سیاه خورده‌شده در اروپای مرکزی و شرقی (به‌ویژه روسیه) و ایالات متحده. پرکاربردترین پرکردنی برای کنیش است. این کاربرد در زبان انگلیسی احتمالاً از طریق مهاجران یهودی رواج یافته‌است، همانند شکل קאַשי «کاشی» (به معنای دقیق، جمع، به‌طور تحت‌اللفظی «فرنی‌ها»).[۱۷]
  • کاندیل – فرنی توپ‌های برنج چسبناک شیرین اندونزیایی، از آرد برنج چسبناک، شکر قهوه‌ای و شیر نارگیل.
  • کانگا پیرائو – فرنی ذرت تخمیرشده‌ای که مردم مائوری نیوزیلند آن را تهیه و مصرف می‌کنند.
  • کرنتیه‌بری – سوپ یا دسر شبیه‌فرنی سنتی خرونینگن/شمال درنته با آب توت‌ها که گرم یا سرد خورده می‌شود.
  • کریم اف ویت – برند آمریکایی از فارینا: غذای صبحانه‌ای از نوع فرنی از سمولینای گندم.
  • کوتیا – پودینگ غله شیرینی که به‌طور سنتی در روسیه، بلاروس، اوکراین و بخش‌هایی از لهستان سرو می‌شود. کوتیا اغلب اولین غذا در شام سنتی دوازده‌غذایی شب کریسمس (معروف به Svyatah Vecherya / Sviata Vecheria / Sviatyi Vechir: شب مقدس) است.
  • کوچا – غذای سنتی عمدتاً سیسیلی از دانه‌های گندم جوشانده‌شده و شکر، که در ۱۳ دسامبر، روز جشن سنت لوسی قدیس حامی سیراکوزا، خورده می‌شود.
  • کوژ – نام تامیلی فرنی تهیه‌شده از ارزن؛ معمولاً توسط دستفروشان خیابانی در ایالت تامیل‌نادو در هند فروخته می‌شود.

گ

  • گاچاس – غذای اجدادی و اساسی از مرکز و جنوب اسپانیا. مواد اصلی آن آرد، آب، روغن زیتون، سیر و نمک است.
  • گاربوزووا کاشا – غذای سنتی اوکراینی از کدو تنبل، برای شام یا دسر.
  • گریت (دانه) – (برگرفته از زبان انگلیسی باستان grytt یا grytta یا gryttes[۱۸]) واژه‌ای تقریباً منسوخ برای سبوس و پوشینه، همچنین برای جو دوسر پوست‌کنده‌ای که آسیاب نشده یا تنها درشت آسیاب شده — جوی دوسر درشت‌آسیاب.
  • گریتس – غذای ذرت آسیاب‌شده با خاستگاه بومی آمریکایی، رایج در جنوب ایالات متحده آمریکا و عمدتاً در صبحانه خورده می‌شود. گریتس امروزی معمولاً از هومینی تیمارشده با قلیا تهیه می‌شود.
  • گَعَت – فرنی سفتی که در اریتره و اتیوپی خورده می‌شود و اغلب با آرد جو تهیه می‌گردد.
  • گوفیو اسکالدادو یا اسکالدون – نوعی فرنی غلیظ از جزایر قناری که با ترکیب گوفیو و آب گوشت یک خورش یا سوپ تهیه می‌شود و کنار همان خورش سرو می‌گردد.
  • گوفیو کون لِچه – مشابه مورد بالا، اما با شیر داغ (و گاهی دارچین) تهیه می‌شود و در صبحانه میل می‌گردد.
  • گومه – غذای سنتی نروژی برای شام یا دسر؛ یکی از انواع آن گونه‌ای سفید و شبیه فرنی از شیر و جو دوسر یا برنج است.
  • گوندوده – که با نام congatay یا plantain porridge نیز شناخته می‌شود؛ فرنی کارائیبی از موزهای پختنی آفتاب‌خشک‌شده یا موزهای سبز. اغلب به نوزادان داده می‌شود.[۱۹]

ل

  • لاپا – نوعی فرنی یا حریره برنج خورده‌شده در آشپزی‌های سرزمین‌های سابق امپراتوری عثمانی.
  • لاخ – فرنی جوشانده‌شده بسیار محبوب از گلوله‌های نوردشده آرد ارزن (اَراو/آراو)، که معمولاً هنگام سرو با شیر تخمیرشده شیرین‌شده آراسته می‌شود. معمولاً در کاسه یا سینی مشترک سرو می‌گردد. غرب آفریقا، سنگال. (لاخ و اَراو از زبان وولوف هستند و نام‌ها بین زبان‌ها و کشورها متفاوت است)
    لاخ – فرنی آرد ارزن در سینی مشترک، سروشده با شیر تخمیرشده شیرین‌شده (سو). سنگال، غرب آفریقا.
  • لوگائو – نام تاگالوگی شله در آشپزی فیلیپینی.

م

  • مازامورا – غذای سنتی آمریکای لاتین بر پایه ذرت. به‌تناسب کشور انواع گوناگونی دارد.
  • ماش (آرد ذرت) – [۲۰] پودینگ یا فرنی غلیظ از آرد ذرت که معمولاً در آب یا شیر جوشانده می‌شود. اغلب اجازه می‌دهند سفت شود یا به شکل نیمه‌جامد درآید، سپس به مربع‌ها یا مستطیل‌های پهن بریده و در تابه سرخ می‌شود.
  • مالت-او-میل – برند آمریکای شمالی فرنی گندم که علاوه بر سمولینا، جو مالت‌شده نیز دارد. گرم سرو می‌شود و به طعم‌های شکلاتی، افرا و اصلی موجود است.
  • مامالیگا – از آرد ذرت زرد، سنتی در رومانی و مولداوی. مشابه پولنتای ایتالیایی است.[۲۱]
  • مایپو – برندی از جو دوسر با طعم افرا. در سال ۱۹۵۳ توسط شرکت مالتکس در برلینگتون (ورمانت) توسعه یافت.
  • مِغلی – فرنی لوانتی غنی از مواد مغذی، از شکر، آرد برنج و ادویه‌های آسیاب‌شده رازیانه، بادیان و دارچین، که به‌کندی پخته می‌شود تا فرنی غلیظ بدون شیر شکل بگیرد. سرد سرو می‌شود و با مغزهای خیسانده و پوست‌کنده بومی شام مانند کاج، گردو، بادام و پسته و اغلب با تکه‌های نارگیل آراسته می‌گردد.
  • موچنیک – فرنی سنتی اسلوونیایی.
  • میئوم – حریره کره‌ای که با آسیاب کردن برنج یا ارزن تا نزدیک به حالت پودر و جوشاندن با آب تهیه می‌شود.
  • مینگائو – وعده غذایی برزیلی که معمولاً از نشاسته ذرت، شکر و شیر تهیه می‌شود؛ اغلب با دارچین نیز آراسته می‌شود.

و

  • ویتنا – غلات آمریکایی با فیبر بالا از گندم برشته که پیدایش آن به حدود سال ۱۸۷۹ میلادی در خیابان مولبری (منهتن) در نیویورک بازمی‌گردد، زمانی که صاحب یک نانوایی کوچک شروع به بوداده کردن گندم کامل، آسیاب آن و بسته‌بندی برای فروش زیر این نام تجاری کرد.
  • ویسپیپوورو – دسر فرنی شیرین تهیه‌شده از سمولینا گندم (مانا) با انواع توت، معمولاً زغال‌اخته قرمز. در سوئد، فنلاند و استونی خورده می‌شود.

ه

منابع

  1. ↑ «Definition of porridge in English». Oxford Dictionaries. بایگانی‌شده از اصلی در ۲ نوامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۸ مه ۲۰۲۶. {{cite web}}: بیش از یک پارامتر |تاریخ بازبینی= و |بازبینی= داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر |تاریخ بایگانی= و |archive-date= داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر |نشانی بایگانی= و |archive-url= داده‌شده است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. 1 2 Romans, B. (1775). A Concise Natural History of East and West Florida (in English). New York: Printed for the author. pp. 67—68. OCLC 745317190.
  3. ↑ «Spiced semolina pudding with ginger biscuits». دریافت‌شده در ۳۰ دسامبر ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. ↑ Charles Roundell، Mrs (۱۸۹۸). Mrs. Roundell's Practical cookery book – Mrs. Charles Roundell – Google Books. دریافت‌شده در ۲۳ فوریه ۲۰۱۴.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. ↑ فرهنگ انگلیسی آکسفورد ویرایش دوم: الف. آرد ذرت، به‌ویژه آنچه در آشپزی ایتالیایی به‌کار می‌رود. ب. خمیری که از این آرد تهیه می‌شود؛ غذایی که با این خمیر درست می‌شود.
  6. ↑ Walker، H. (۱۹۹۶). Cooks & Other People: Proceedings of the Oxford Symposium on Food and Cookery, 1995. Prospect Books. ص. ۲۷۴. شابک ۹۷۸-۰-۹۰۷۳۲۵-۷۲-۷. دریافت‌شده در ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۷.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. ↑ "Makan Pagi Tinutuan di Wakeke" (in Indonesian). www.kompas.com. 2 آوریل 2010. Archived from the original on 7 آوریل 2010. Retrieved 18 مه 2026. {{cite web}}: بیش از یک پارامتر |تاریخ بازبینی= and |بازبینی= داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر |تاریخ بایگانی= and |archive-date= داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر |نشانی بایگانی= and |archive-url= داده‌شده است (کمک)
  8. ↑ Sombowadile, Pitres (2010). "Tinutuan: dari mata turun ke perut" (in Indonesian). Tribun Manado. Archived from the original on 13 مارس 2010. Retrieved 18 مه 2026. {{cite web}}: بیش از یک پارامتر |تاریخ بازبینی= and |بازبینی= داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر |تاریخ بایگانی= and |archive-date= داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر |نشانی بایگانی= and |archive-url= داده‌شده است (کمک)
  9. 1 2 An Illustrated Guide to Korean Culture – 233 traditional key words. Seoul: Hakgojae Publishing Co. ۲۰۰۲. صص. 20–21. شابک ۸۹۸۵۸۴۶۹۸۱.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. ↑ Bigg، Margot (۸ ژانویه ۲۰۱۳). Moon Taj Mahal, Delhi & Jaipur – Margot Bigg. Avalon Travel. شابک ۹۷۸-۱-۶۱۲۳۸-۳۵۴-۵. دریافت‌شده در ۲۳ فوریه ۲۰۱۴.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. ↑ الگو:والاسManitoba: Past and Present : Hands-on Social Studies, Grade 4 – Jennifer E. Lawson, Linda McDowell, Barbara Thomson. p. 186.
  12. ↑ A People on the Move: The Métis of the Western Plains – Irene Ternier Gordon. p. 20.
  13. ↑ «Rommegrot – Microwave». Sons of Norway. Sofn.com. ۱۴ نوامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  14. ↑ «Riebel». دریافت‌شده در ۱۹ مارس ۲۰۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  15. ↑ Sylestine, Hardy, and Montler (۱۹۹۳). Dictionary of the Alabama Language. Austin: University of Texas Press. ص. ۱۲۸. شابک ۹۷۸-۰-۲۹۲-۷۳۰۷۷-۹.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده)
  16. ↑ Goldstein، D.؛ Mintz، S. (۲۰۱۵). The Oxford Companion to Sugar and Sweets. Oxford University Press. ص. ۵۹۷. شابک ۹۷۸-۰-۱۹-۹۳۱۳۶۲-۴. دریافت‌شده در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۷.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  17. ↑ Steinmetz, Sol. Dictionary of Jewish Usage: A Guide to the Use of Jewish Terms. p. 42. شابک ‎۰−۷۴۲۵−۴۳۸۷−۰.
  18. ↑ the فرهنگ انگلیسی آکسفورد gives the following earliest references: Epinal Gloss. 823 Pullis, grytt. c1000 ÆLFRIC Gloss. in Wr. -Wülcker 141/20 Apludes uel cantabra, hwæte gryttan. c1000 Sax. Leechd. II. 220 oððe grytta. a1100 Ags. Voc. in Wr. -Wülcker 330/33 Furfures, gretta. 11.. Voc. ibid. 505/13 Polline, gryttes. a1225 Ancr. R. 186 þis is Godes heste, þet him is muchele leouere þen þet tu ete gruttene bread, oð er werie herde here.
  19. ↑ Allsopp، Richard (۲۰۰۳). Dictionary of Caribbean English Usage (ویراست ۲nd). Kingston, Jamaica: Univ. of the West Indies Press. ص. 167. شابک ۹۷۶۶۴۰۱۴۵۴.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  20. ↑ What the Slaves Ate: Recollections of African American Foods and Foodways from the Slave Narratives – Herbert C. Covey, Dwight Eisnach. p. 81.
  21. ↑ «Coming up: Food from the new EU». BBC News. ۱ ژانویه ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۳.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  22. ↑ "Hobakjuk (호박죽 ―粥)" (in Korean). Empas / دانشنامه فرهنگ کره‌ای. Retrieved 17 اوت 2008.

جستارهای وابسته

منابع

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.