رباعیای با مطلعِ «سیلاب گرفت گرد ویرانه عمر»، رباعی شمارهٔ ۲۰ از دیوان حافظ به تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.[۱][۲]
| سیلاب گرفت گِرد ویرانهٔ عمر | | واغاز پری نهاد پیمانهٔ عمر |
| بیدار شو ای خواجه که خوش خوش بکشد | | حمّال زمانه رخت از خانهٔ عمر |
منابع
- حافظ، شمسالدین محمد (۱۳۷۹). دیوان حافظ. به کوشش محمد قزوینی و قاسم غنی. تهران: جمهوری.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)
|
|---|
|
| غزلها | |
|---|
| قصیدهها | |
|---|
| مثنویها | |
|---|
| قطعهها |
- ۱
- ۲
- ۳
- ۴
- ۵
- ۶
- ۷
- ۸
- ۹
- ۱۰
- ۱۱
- ۱۲
- ۱۳
- ۱۴
- ۱۵
- ۱۶
- ۱۷
- ۱۸
- ۱۹
- ۲۰
- ۲۱
- ۲۲
- ۲۳
- ۲۴
- ۲۵
- ۲۶
- ۲۷
- ۲۸
- ۲۹
- ۳۰
- ۳۱
- ۳۲
- ۳۳
- ۳۴
|
|---|
| رباعیها | |
|---|
نسخههای سرشناس | |
|---|
|