آموزش در نائورو

آموزش در نائورو
وزارت آموزش و پرورش
وزیرآستریو آپی[۱]
بودجهٔ آموزش و پرورش ملی (۲۰۱۱–۲۰۱۲)
بودجه۳٬۰۷۱٬۶۰۸ دلار استرالیا[۲]
به‌ازای هر دانش‌آموز۱۰۰۰٫۲۰–۱۰۶۵٫۴۲ دلار استرالیاالف
داده‌های همگانی
زبان‌های نخستزبان نائورویی و زبان انگلیسی
گونه نظام آموزشیملی
باسوادی (۲۰۱۱)
مجموع۹۶٫۵
مردان۹۵٫۷
زنان۹۷٫۲
نام‌نویسی (۲۰۱۳)
مجموع3,196ب
ابتدایی۱٬۴۷۵
متوسطه۹۶۴
آموزش عالی6پ
گواهی (۲۰۱۱)
دیپلم متوسطه۹۱٫۲
آموزش عالی۴٫۹
الف بودجه ملی آموزش برای سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ بود. ارقام تأمین مالی با بهره‌گیری از داده‌های ثبت‌نام سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ محاسبه شده‌اند.[۳]
ب شامل ۷۵۱ دانش‌آموز پیش‌دبستانی
پ داده‌های سال ۲۰۰۲[۴]

آموزش در نائورو برای کودکان میان سنین ۵ تا ۱۶ سال اجباری است. در نائورو یازده مدرسه وجود دارد که از جمله آن‌ها سه مدرسه ابتدایی و دو مدرسه متوسطه (کالج نائورو و مدرسه متوسطه نائورو) هستند. آموزش در این مدارس رایگان است و در سال ۲۰۱۱ (۱۳۹۰)، بیش از سه هزار کودک در مدارس نائورو ثبت‌نام شده بودند. نائورو همچنین دارای یک مرکز ویژه برای کودکان با نیازهای خاص است.

نظام آموزشی نائورو ریشه در کار مبلغان مسیحی پروتستان در آغاز سده بیستم دارد. نخستین مدارس توسط مبلغ مسیحی فیلیپ دلاپورت بنیان‌گذاری شدند که به آموزش سواد به کودکان به زبان نائورویی می‌پرداخت. از سال ۱۹۲۳ (۱۳۰۲)، آموزش به صورت اجباری درآمد و برنامه درسی مبتنی بر زبان انگلیسی برقرار شد. شاخص سواد در این کشور در سال ۲۰۱۱ (۱۳۹۰) به ۹۶٫۵ درصد رسیده بود.

دانشگاه پاسیفیک جنوبی شعبه‌ای در نائورو دارد که از دهه ۱۹۷۰ دوره‌های آموزش از راه دور برگزار می‌کرد و در سال ۱۹۸۷ (۱۳۶۶) به صورت یک پردیس محلی رسمیت یافت. بر پایه ارزیابی ابتکار سنجش حقوق بشر نائورو تنها ۸۳٫۹ درصد از آنچه را که بر اساس سطح درآمدش باید در زمینه حق آموزش محقق سازد، برآورده می‌کند.

کلاس درسی در مدرسه متوسطه نائورو|en=Nauru Secondary School پس از بازسازی در چارچوب کمک‌های استرالیا به نائورو|en=Australia–Nauru relations.

پیشینه

آموزش و پرورش در نائورو نخست توسط مبلغان مسیحی پروتستان در آغاز سده بیستم سازمان‌دهی شد. فیلیپ دلاپورت، مبلغ مسیحی، نخستین مدارس را بنیان نهاد و آموزش سواد را به زبان نائورویی به کودکان می‌داد.[۵]

در سال ۱۹۲۳ (۱۳۰۲)، اداره مشترک بریتانیا، استرالیا و نیوزیلند آموزش را اجباری کرد و برنامه درسی مبتنی بر زبان انگلیسی را برقرار ساخت.[۵] سازمان کمک‌های توسعه‌ای استرالیا (AusAID) مبلغ ۱۱ میلیون دلار برای بازسازی مدرسه متوسطه نائورو از اواخر سال ۲۰۰۷ (۱۳۸۶) تخصیص داد. این پروژه در سال ۲۰۱۰ (۱۳۸۹) به پایان رسید و بخشی از آن بر توانمندسازی ظرفیت ساخت‌وساز نائورویی‌ها تمرکز داشت.[۶]

وضعیت حقوق آموزشی

Human rights in Nauru (HRMI) نشان می‌دهد که نائورو تنها ۸۳٫۹ درصد از آنچه را که بر اساس سطح درآمدش در زمینه حق آموزش باید محقق سازد، برآورده می‌کند.[۷] این ابتکار حق آموزش را با نگاه به آموزش ابتدایی و متوسطه جداگانه بررسی می‌کند. با در نظر گرفتن سطح درآمد نائورو، این کشور ۹۳٫۵ درصد از ظرفیت ممکن را در آموزش ابتدایی محقق می‌سازد، اما این رقم برای آموزش متوسطه تنها ۷۴٫۲ درصد است.[۷]

مدارس

مدارس دولتی ابتدایی (دوره شیرخوارگی و کودکی)

مدارس شیرخوارستان و کودکستان دولتی عبارتند از:[۸]

مدارس دولتی ابتدایی

  • مدرسه ابتدایی یارن — یارن[۸] — پایه‌های ۱ تا ۳[۹]
  • مدرسه ابتدایی نائورو — بخش مننگ[۸] — پایه‌های ۴ تا ۶[۹]
    • ساختمان کنونی در ۶ اکتبر ۲۰۱۶ (۱۴ مهر ۱۳۹۵) افتتاح شد. شرکت استرالیایی کنستراکت این ساختمان دو طبقه را با هشت کلاس درس بنا کرد. این ساختمان که به‌ویژه برای آب‌وهوای نائورو طراحی شده و دارای پنکه سقفی و تهویه ویژه است، می‌تواند تا ۴۰۰ دانش‌آموز را در خود جای دهد و در برابر بلایای طبیعی مقاوم است.[۱۰]
  • (سابق) مدرسه ابتدایی آیوو — بخش آیوو[۱۱]

مدارس دولتی متوسطه

  • کالج نائورو — بخش دنیگومودو[۸] — پایه‌های ۷ تا ۹[۱۲]
    • کالج نائورو در ژانویه ۲۰۰۰ (دی ۱۳۷۸) با نام مدرسه دنیگومودو به عنوان بخشی از موافقت‌نامه توانبخشی و همکاری توسعه میان استرالیا و نائورو — که در اوت ۱۹۹۳ (مرداد ۱۳۷۲) منعقد شده بود — گشایش یافت. دولت‌ها در مارس ۱۹۹۹ (اسفند ۱۳۷۷) تصمیم به احداث کالج نائورو گرفتند.[۱۳] این مدرسه در آغاز سومین مدرسه ابتدایی نائورو بود، اما به مدرسه راهنمایی تبدیل شد، زیرا دانش‌آموزان نائورویی در این مقطع برای بورس‌های تحصیلی ملی رقابت می‌کنند.[۱۴]
  • مدرسه متوسطه نائورو|en=Nauru Secondary School — یارن[۸] — پایه‌های ۱۰ تا ۱۲[۹]

مدارس غیردولتی

  • کالج کایزر — بخش اوا[۸] — از دوره کودکی تا پایه ۸[۹] — یک ساختمان سه کلاسه جدید در ۸ مه ۲۰۱۵ (۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۴) افتتاح شد.[۱۵] از سال ۲۰۰۲ (۱۳۸۱)، وزارت آموزش نائورو ۸۰ درصد از بودجه این مدرسه را تأمین می‌کند.[۱۱] این مدرسه وابسته به کلیسای کاتولیک رم است.[۱۶]
  • مدرسه لوکیشن (پایه‌های ۱ تا ۸) — در محله «لوکیشن» در بخش دنیگومودو، برای فرزندان کارگران غیربومی[۱۷] — این تنها مدرسه‌ای در نائورو است که زبان آموزشی آن انگلیسی نیست.[۱۸]

مدارس ویژه

مدارس سابق غیردولتی

آموزش عالی

پردیس نائورو متعلق به دانشگاه پاسیفیک جنوبی (USP) از سال ۲۰۱۸ (۱۳۹۷) در روستای یادگیری نائورو در یارن واقع است[۲۱] و پیش از آن در بخش آیوو قرار داشت.[۲۲] این دانشگاه از دهه ۱۹۷۰ دوره‌های آموزش از راه دور برگزار می‌کرد و در سال ۱۹۸۷ (۱۳۶۶) یک پردیس محلی تأسیس شد. رشته‌های تحصیلی بر زمینه‌های آموزش و بازرگانی تمرکز دارند. این پردیس همچنین از طریق برنامه آموزش مستمر به جامعه گسترده‌تر خدمات ارائه می‌دهد.[۲۳]

منابع

  1. ↑ «Hon. Asterio Appi, M.P.». The Government of the Republic of Nauru. دریافت‌شده در ۲۱ فوریه ۲۰۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. ↑ «2011-2012 Budget: Budget Paper 1» (PDF). Republic of Nauru. ص. ۵۱. بایگانی‌شده (PDF) از روی نسخهٔ اصلی در ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. ↑ «Education Statistics». Nauru Bureau of Statistics. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۷ ژوئن ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. ↑ «UPS Statistics» (PDF). دانشگاه پاسیفیک جنوبی. ۲۰۰۲. ص. ۱.۲.۱. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. 1 2 Rapatahana، Vaughan؛ Bunce، Pauline (۲۰۱۲). English Language as Hydra: Its Impacts on Non-English Language Cultures. Multilingual Matters. صص. ۲۷–۲۸. شابک ۹۷۸-۱-۸۴۷۶۹-۷۵۲-۳.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. ↑ «Nauru Secondary School». Reeves International. بایگانی‌شده از اصلی در ۳ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. 1 2 "Nauru - HRMI Rights Tracker". rightstracker.org (in English). Archived from the original on 29 مارس 2023. Retrieved 26 مارس 2022.
  8. 1 2 3 4 5 6 7 «Education Statistics Digest 2015». Department of Education (Nauru). ص. ۴۷. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۸ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۸ ژوئیه ۲۰۱۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. 1 2 3 4 «Document». کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد. بایگانی‌شده از اصلی در ۷ ژوئیه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۱ فوریه ۲۰۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. ↑ «New Nauru Primary School adds to high class education system». Government of Nauru. ۷ نوامبر ۲۰۱۶. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۵ ژوئیه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۵ ژوئن ۲۰۱۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. 1 2 Brandjes، Denis (آوریل ۲۰۰۲). «School Networking in the Pacific Island States: An Environmental Scan and Plan for the Establishment of Schoolnets for the Pacific Island States» (PDF). کامن‌ولث آموزش|en=Commonwealth of Learning. ص. ۴۹. دریافت‌شده در ۲۱ فوریه ۲۰۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  12. ↑ «Maureen Goodwin reports from Nauru». Cook Island News. ۱۸ ژوئن ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۵ ژوئن ۲۰۱۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  13. ↑ Nauru Country: Strategic Information and Developments. International Business Publications. March 20, 2009. شابک ‎۱۴۳۸۷۳۴۹۴۸, 9781438734941. p. 25.
  14. ↑ Nauru: a Situation Analysis of Children, Women and Youth. یونیسف Pacific Office, 2005. شماره صفحه ذکر نشده.
  15. ↑ «Nauru - Opening of the New Building at Kayser College». MSC Mission Office Australia. ۲۶ مه ۲۰۱۵. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۵ ژوئیه ۲۰۱۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  16. ↑ «Attitudinal Survey Report on the Delivery of HIV and Sexual Reproductive Health Education in School Settings in Nauru» (PDF). یونسکو. ۲۰۱۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  17. ↑ Nauru Population Profile: A Guide for Planners and Policy-Makers. Secretariat of the جامعه پاسیفیک|en=Pacific Community, 1 January 1999. شابک ‎۹۸۲۲۰۳۶۶۴۷, 9789822036640. p. 13.
  18. ↑ «New Papers on Higher Education Studies and Research 8 Vol III» (PDF). یونسکو.
  19. 1 2 «Submission to the Senate Standing Committee on Legal and Constitutional Affairs regarding its Inquiry into the Conditions and Treatment of Asylum Seekers and Refugees at the Regional Processing Centres in the Republic of Nauru and Papua New Guinea». ۳۱ مارس ۲۰۱۵. صص. ۱۰–۱۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  20. ↑ Farrell, Paul (۳۰ ژوئن ۲۰۱۵). «Nauru plan to move asylum seeker children to local schools sparks concern». گاردین. دریافت‌شده در ۵ ژوئیه ۲۰۱۸.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  21. ↑ «USP Nauru». دانشگاه پاسیفیک جنوبی. دریافت‌شده در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  22. ↑ «Nauru Campus». دانشگاه پاسیفیک جنوبی. ۱۷ مارس ۲۰۱۱. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۷ مارس ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده)
  23. ↑ «USP Nauru Campus». بایگانی‌شده از اصلی در ۵ نوامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.