آموزش در گینه بیسائو

آموزش در گینه بیسائو
نظارت آموزشی
باسوادی (۲۰۱۱)
مجموع۵۵٫۳٪
مردان۶۸٫۹٪
زنان۴۲٫۱٪

آموزش در گینه بیسائو از سن ۷ تا ۱۳ سالگی اجباری است. نظام آموزشی این کشور تحت تأثیر دوران استعمار پرتغال شکل گرفته و با چالش‌های ساختاری گسترده‌ای روبه‌روست. نرخ باسوادی در گینه بیسائو یکی از پایین‌ترین نرخ‌ها در میان کشورهای آفریقای غربی به‌شمار می‌رود.

در سال ۲۰۱۱ میلادی (۱۳۹۰ خورشیدی)، نرخ باسوادی در گینه بیسائو حدود ۵۵٫۳ درصد برآورد شد که این رقم برای مردان ۶۸٫۹ درصد و برای زنان ۴۲٫۱ درصد بود. این تفاوت چشمگیر میان دو جنس، نشان‌دهنده نابرابری‌های عمیق در دسترسی به آموزش در این کشور است. همچنین شکاف آموزشی میان مناطق شهری، به‌ویژه پایتخت بیسائو، و مناطق روستایی بسیار محسوس است.

نظام آموزشی گینه بیسائو با کمبود منابع مادی و انسانی، نبود زیرساخت‌های مناسب و پایین بودن سطح صلاحیت علمی بسیاری از معلمان دست‌وپنجه نرم می‌کند. بر اساس برخی پژوهش‌ها، حدود ۶۰ درصد از معلمان شاغل فاقد آموزش اولیه تخصصی هستند. افزون بر این، تدریس به زبان پرتغالی در کشوری که بیش از بیست‌وپنج زبان قومی در آن رایج است، مانع مهمی بر سر راه یادگیری دانش‌آموزان محسوب می‌شود.

ثبت‌نام در مدارس

در سال ۱۹۹۸ میلادی (۱۳۷۷ خورشیدی)، نرخ ناخالص ثبت‌نام در مقطع ابتدایی ۵۳٫۵ درصد بود. این نرخ برای پسران ۶۷٫۷ درصد و برای دختران تنها ۴۰ درصد بود که نشان‌دهنده نابرابری جنسیتی قابل توجه در دسترسی به آموزش ابتدایی است.[۱]

نرخ باسوادی

نرخ باسوادی در سال ۲۰۱۱ میلادی (۱۳۹۰ خورشیدی) در کل کشور ۵۵٫۳ درصد برآورد شده‌است؛ این نرخ برای مردان ۶۸٫۹ درصد و برای زنان ۴۲٫۱ درصد گزارش شده‌است.[۲]

نابرابری در نرخ باسوادی نه‌تنها میان زنان و مردان، بلکه میان مناطق مختلف جغرافیایی نیز بسیار چشمگیر است. بر پایه داده‌های سازمان ملل متحد در سال ۲۰۰۴ میلادی (۱۳۸۳ خورشیدی)، نرخ بی‌سوادی در برخی مناطق به شرح زیر بود:[۳]

منطقهنرخ بی‌سوادی زنان (۲۰۰۴)نرخ بی‌سوادی مردان (۲۰۰۴)
تومبالی۹۲٫۴٪۸۷٫۳٪
کینارا۹۱٫۳٪۸۸٫۹٪
بیومبو۹۱٫۰٪۸۸٫۸٪
بولاما۷۸٫۲٪۷۴٫۱٪
بافاتا۹۲٫۶٪۹۲٫۱٪
گابو۹۲٫۶٪۹۲٫۱٪
کاشئو۸۷٫۳٪۸۲٫۳٪
بخش خودگردان بیسائو۴۹٫۸٪۳۷٫۸٪
اویو۹۵٫۵٪۹۴٫۲٪
مجموع۸۳٫۳٪۷۶٫۲٪

چالش‌های نظام آموزشی

نظام آموزشی گینه بیسائو با موانع ساختاری متعددی روبه‌روست که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:[۴]

کمبود بودجه

سهم اندک بودجه ملی اختصاص‌یافته به آموزش، یکی از اصلی‌ترین دلایل نابسامانی نظام آموزشی گینه بیسائو است. این کمبود منابع مالی، تأمین زیرساخت‌های مناسب، کتاب‌های درسی و تجهیزات آموزشی را برای معلمان و دانش‌آموزان دشوار می‌سازد.[۵]

نابرابری جنسیتی و جغرافیایی

نابرابری در دسترسی به آموزش هم از نظر جنسیتی و هم از نظر جغرافیایی در گینه بیسائو بارز است. دختران در مقایسه با پسران، و ساکنان مناطق روستایی در مقایسه با ساکنان شهری، به‌ویژه پایتخت بیسائو، از دسترسی بسیار کمتری به آموزش برخوردارند.[۳]

کمبود معلمان واجد صلاحیت

پژوهش‌ها نشان می‌دهند که حدود ۶۰ درصد از معلمان شاغل در گینه بیسائو فاقد آموزش اولیه تخصصی برای تدریس هستند. این وضعیت کیفیت یادگیری و آموزش را به‌شدت کاهش می‌دهد.[۵]

موضوع زبان آموزشی

در کشوری که بیش از بیست‌وپنج زبان قومی در آن رایج است، زبان پرتغالی به عنوان زبان رسمی تدریس در مدارس استفاده می‌شود. اکثر دانش‌آموزان پیش از ورود به مدرسه تماسی با زبان پرتغالی نداشته و در خانواده به زبان کریولی یا زبان‌های قومی بومی صحبت می‌کنند. این وضعیت مانع جدی یادگیری محسوب می‌شود و نبود یک نظام دوزبانه را بیش از پیش محسوس می‌کند.[۴]

انواع مدارس

در گینه بیسائو پنج نوع مدرسه وجود دارد:[۴]

  • مدارس دولتی: این مدارس زیر نظر دولت اداره می‌شوند اما عموماً توانایی تضمین دسترسی همگانی به آموزش را ندارند و فاقد امکانات لازم برای انجام وظایف خود هستند.
  • مدارس خصوصی: این مدارس با ابتکار بخش خصوصی ایجاد و اداره می‌شوند.
  • مدارس دینی اسلامی (مدرسه): مدارسی با محوریت آموزش اسلامی که توسط نهادهای دینی مسلمان تأسیس و اداره می‌شوند.
  • مدارس اجتماعی: این مدارس بر پایه مشارکت میان دولت، سازمان‌های غیردولتی و جوامع محلی با هدف گسترش و بهبود آموزش فعالیت می‌کنند.
  • مدارس خودگردان: این مدارس بر پایه مدیریت مشترک میان سه شریک اداره می‌شوند: جامعه محلی، مأموریت کاتولیک و وزارت آموزش.

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ "Guinea-Bissau" بایگانی‌شده در ۲۰۱۳-۰۹-۰۹ توسط Wayback Machine. 2001 Findings on the Worst Forms of Child Labor. دفتر بین‌المللی امور کار، وزارت کار ایالات متحده آمریکا (2002).
  2. ↑ «The World Factbook». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. 1 2 ONU, Premier rapport sur les objectifs du Millénaire pour le developpment en Guinée Bissau, 2004, p. 17
  4. 1 2 3 Alexandre Brito Ribeiro Furtado, "Administração e gestão da educação na Guiné-Bissau: incoerências e descontinuidades", 583-602
  5. 1 2 Campanha Global pela Educação (CGE), Entre o Saber e o Fazer: A Educação na Cooperação Portuguesa para o Desenvolvimento, 67.

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.